The retweet “botnet”

@travelplanet24 had the idea to ask users to come up with a catchy tweet that would be retweeted many times for marketing purposes. They were sucessful enough, since the majority of the greeks that I follow retweeted #tp24Lon almost making it impossible to read the stream that I follow.

I felt DDoSed and I objected strongly. I will not go into legal, technical and moral issues of what can be considered spam in a medium like twitter. I am simply one of those 45,7% users who use the web browser as their client and such campaigns, when successful, are annoying because of the limited (== none) filtering capabilities available from the web client. Unfollowing people to prevent this is just like disconnecting from the Net to stop a spam outburst. To be fair, of the people I follow only one more complained and a second one retweeted my objection.

What I find more interesting is that @travelplanet24 effectively managed to construct a retweet botnet where, in contrast to the usual botnets, the participants consciously retweeted the message. While the first time that such a trick is used may be considered successful, it may be a one time only stunt. With 45,7% of the users still using the web client, imagine two or more different such campaigns running at the same time. We need both a better web client and better standalone clients.

At least @travelplanet24 said that their next campaign, if any, will last less time.

www.primeminister.gr

[ Update 2010/02/04: Αυτό είναι ένα blog post το οποίο σχολιάζει την ολική διαγραφή του www.primeminister.gr κατά την αλλαγή της Κυβέρνησης μετά τις εκλογές. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ και συνεπώς δεν είναι ο κατάλληλος χώρος για σχόλια και ερωτήματα προς αυτόν. Για την επικοινωνία σας με τον Πρωθυπουργό, επισκευτείτε το www.primeminister.gr.

Είναι εκπληκτικό πως οι άνθρωποι διαβάζουν αυτό που θέλουν και όχι αυτό που βλέπουν.

Update 2010/01/13: Το νέο http://www.primeminister.gr είναι online. Μπορείτε να διαβάσετε σχετικά εδώ. ]

Μια και το www.primeminister.gr έχει τη συνήθεια να αλλάζει με κάθε Πρωθυπουργό και επειδή έχουν περάσει αρκετά χρόνια, θα αφηγηθώ μια ιστορία:

Κάποτε στο email επικοινωνίας του Πρωθυπουργού με τους πολίτες έφτασε το παρακάτω μήνυμα (με forged headers και γραμμένο σε greeklish):


Κύριε Πρωθυπουργέ,

Πρέπει να σας ενημερώσω πως το Ελληνικό Internet είναι ανασφαλές.

Ένας 16χρονος hacker καλής θέλησης.

Δε ξέρω εάν ο 16χρονος hacker καλής θέλησης διαβάζει αυτές τις γραμμές, αλλά ας δούμε την πορεία των πραγμάτων:

Το συγκεκριμένο email τυπώθηκε, πρωτοκολλήθηκε και στη συνέχεια ο Πρωθυπουργός (Σημίτης) το προώθησε στον Υπουργό Μεταφορών και Επικοινωνιών (Βερελής) για ενέργειες και ενημέρωση του Πρωθυπουργού. Από τον Υπουργό πήγε στη Διεύθυνση Οργάνωσης-Πληροφορικής. Κινήθηκε μια ολόκληρη αλυσίδα γραφειοκρατίας (υπήρξαν και οι αντίστοιχες απαντήσεις “προς τα πίσω”) για ένα email το οποίο εύκολα θα μπορούσε να έχει αγνοηθεί για n-λόγους ανάλογα με το χειριστή της αλληλογραφίας.

Γιατί γράφω το παραπάνω; Γιατί πρόσφατα (μέσα στο καλοκαίρι) αισθανόμενος πως αδικούμαι από “το σύστημα” επιχείρησα να βρω μια διεύθυνση (ηλεκτρονικής) επικοινωνίας με τον τότε Πρωθυπουργό. Δεν υπήρχε. Σε αντίθεση με την Προεδρία της Δημοκρατίας, που όχι μόνο έχει, αλλά, τουλάχιστον για το πρόβλημά μου, έδειξαν ενδιαφέρον και βοήθησαν στην επίλυσή του.

Τώρα λοιπόν που το www.primeminister.gr είναι λευκό χαρτί(;), είναι μια καλή ευκαιρία να “χτιστεί” ως μη προσωποπαγής μηχανισμός και με τρόπο τέτοιο που να μπορεί ο πολίτης να έρχεται σε επικοινωνία με τον μηχανισμό της Προεδρίας της Κυβέρνησης. Γινόταν πριν το 2004, γιατί όχι και τώρα.

Update: $ lynx –dump –head http://www.government.gr/

HTTP/1.1 404 Not Found
Date: Wed, 07 Oct 2009 10:09:27 GMT
Server: Apache/2.0.59 (Win32) PHP/4.4.7
Connection: close
Content-Type: text/html; charset=iso-8859-1

Και δεν είναι καν Πρωταπριλιά…

DNS με ελληνικά ονόματα

Γράφει ο @zvr:

Δε ξέρω για ο,τιδήποτε άλλο, αλλά τουλάχιστον τα ονόματα των υπουργείων περάσανε στον 21ο αιώνα! (αν και θα έχουν πρόβλημα με τα domains :-)

Εγώ πάλι σε ότι αφορά τα domains το βλέπω σαν μια χρυσή ευκαιρία για:

  • να χρησιμοποιούν τα Υπουργεία .GR με Ελληνικούς Χαρακτήρες.
  • να μπουν όλα (επιτέλους) κάτω από το .gov.gr ή να βγουν όλα από αυτό.
  • να έχουν με κάποιο τρόπο προφανή ονομασία που να έχει νόημα σε μία γλώσσα, είτε γράφεται λατινικά η Ελληνική ονομασία είτε η Αγγλική.

Έτσι θα γλιτώσουμε από τραγικά αντιαισθητικές επιλογές όπως:

  • mof-glk.gr ← Ministry Of Finance – Geniko Logistirio (toy) Kratoys
  • ypergka.gr ← Υπουργείο Εργασίας
  • ypepth.gr ← ΥΠΕΠΘ
  • yme.gov.gr ← ΥΜΕ
  • κ.λπ.

[ Ειδικά για το yme.gov.gr (μια και το υπουργείο το σύνδεσα εγώ στο δίκτυο το 2001) μπορώ να πω πως για πολύ καιρό δούλευε ανεξάρτητα από το yme.gr γιατί το yme.gov.gr το διαχειριζόταν ο διοικητικός μηχανισμός ενώ το yme.gr το γραφείο του Υπουργού- αρκετά χρόνια μετά επήλθε σύγκλιση. ]

Αυτά μπορεί να είναι triviality σε σχέση με τη διοίκηση μιας χώρας, αλλά σίγουρα είναι μια καλή (και ανώδυνη) αρχή για τη Γραμματεία που θα ασχοληθεί με την ηλεκτρονική διακυβέρνηση. Γιατί εάν τα υπουργεία και οι διάφορες γενικές γραμματείες δεν μπορέσουν να ακολουθήσουν ούτε απλούς κανόνες για την ονοματολογία τους (η οποία μπορεί να υπάρχει επίσημα σε έγγραφα τόσο στα Ελληνικά, όσο και στα Αγγλικά, αλλά σίγουρα δεν ακολουθείται στο διαδίκτυο) πολύ δύσκολα θα μπορέσουν να ακολουθήσουν και άλλες που θα αφορούν και πραγματικό χειρισμό δεδομένων.

I have a dream…

A Simple Dream

Everyone working in configuration management would like to find a way to simplify and perhaps obsolete this dreary job. The ‘impossible dream’ is that everyone writing configuration scripts can use the work of the whole community instead of re-inventing the wheel for each site and purpose. But so far, while configuration tools proliferate, it has been difficult to convince people to distribute and maintain reusable scripts for configuring systems and implementing common services. There seem to be “too many options,” “too many system dependencies,” and “too many site-specific assumptions.”

This was written in 1999. Then the XML holy grail crap became popular and managing organized complexity became even more painful.

Counting large numbers of events in small registers

“What does the logarithm do?”, asked a Professor a bunch of us back in 1990. “It is the inverse of e^{x} “, I said. “No” he replied, “I ask again, what does the logartihm do?”. A friend started to say something along the lines of the Wikipedia definition. “You tell me how it is calculated, but not what it stands for; why do we need it?”. He then proceeded asking us the value of the logarithm of some numbers:

x log_{10}(x)
1 0
10 1
100 2
1000 3
10000 4

– Do you see a pattern now?

“The length of the number is \lfloor log_{10}(x) \rfloor +1“, one of us observed.

– Exactly!

I was reminded of this discussion when stumbling on “Counting large numbers of events in small registers“ written by Robert Morris (father of the Robert T. Morris). Basically, what Morris observes in this paper is that with n bits available, one can count up to 2^{n}-1. He had 8 bit registers available only, so this limited counting up to 255 which did not suite the application he had at hand. So he began by simply having the value of a register representing v(n) = log_{2}(1+n) and reached to a generalized result of v(n) = \frac{log(1+\frac{n}{a})}{log(1+\frac{1}{a})} where a controls both the maximum count that can be held in the register and the expected error.

The maximum number is n_{v} = a((1+\frac{1}{a})^{v}-1). The expected error of n after n counts can be calculated from the formula \sigma^{2} = \frac{n(n-1)}{2a}.

This is a really nice hack if you need to count large numbers of events and where accuracy is not a must. It maybe helpful to people working with embedded systems or otherwise deprived environments.

(Triggered-By:)

“But how do I find out?”

“But how do I find out what I search for?”, a friend asked the other day, “Google cannot help me find information that I need”. This friend is in the process of completing a thesis on social networks.

Google, Yahoo! Search, Bing and the rest are tools that help us search information already available. Unfortunately they are not mind readers, plus vast though it may be, indexed information on the web is not all available information. Years ago, when put in the same situation, my post started with “I have a silly question” and got back two answers, the answer to my question and that “Silly questions are the ones never asked; there are no silly questions”. So whenever in trouble, when your favorite search engine (or your ability to ask it) seems limited, ask the ultimate search engine:

People

The best answers I have ever got for questions that troubled me were from humans, be it in person, telephone, the USENET or even mailing lists. My advice to her was to locate and subscribe to a mailing list relevant to her subject (in her case SOCNET) and ask people there. Impressive things happen when you ask people instead of machines. Ideas spring and flourish and (human) networks form. Just do not ask anyone to do your homework for you.

Δεν είμαστε υπηρέτες

Από μια λίστα staff που διαβάζω:

“Το καλώδιο δικτύου μου τα είχε παίξει και επειδή δεν βρήκα κανένα άλλο πρόχειρο (έψαξα και στη ντουλάπα σου) πήρα του Σ*****. Χρειάζομαι όμως ένα πιο μακρύ. Οπότε μπορέσεις σε παρακαλώ φτιάξε μου ένα.”

Για όποιον βιάζεται και μπαίνει στον κόπο (α) να ψάξει στη ντουλάπα κάποιου άλλου και (β) να πάρει το καλώδιο του διπλανού του, το Πλαίσιο για παράδειγμα έχει τα 15m UTP cat 5 στα €5,77 και τα 10m στα €3,99.

Εάν πάλι το συγκεκριμένο μήκος δεν βολεύει και υπάρχει κουλούρα διαθέσιμη, υπάρχουν και οδηγίες.

Δεν είμαστε σκλάβοι.

Studies in the Economics of Transportation

While reading Nagurney‘s “Comment on Catching the Network Science Bug“, I was fascinated that “Studies in the Economics of Transportation”, which was written in 1956 was mentioned. After all, Network Science is supposed to be “newer” than that.

For anyone interested the book is available from the RAND classics section. A more readable PDF is located here.

I will not claim that I have given the book anything more than a brief look. However I read “A Retrospective on Beckmann, McGuire and Winsten’s Studies in the Economics of Transportation“.

This was not the first time that I saw this book being cited: It is also cited in Preface to “On a Paradox of Traffic Planning” (a preface to the English translation of Braess‘s “On a Paradox of Traffic Planning“ which introduces Braess’s Paradox).

Sometimes the titles stick to your head, I guess.