configuring sendmail for your unix desktop

Mulberry, (or Thunderbird,or any other GUI email client) needs an SMTP (“outgoing”) mail server which it uses to send your emails. Normally this is set to what your ISP (or administrator) has told you to be. However, sometimes your outgoing email server maybe unavailable1 (which is furstrating, since most people expect email to be delivered instantly, or at least leave their system2 instantly). So why not run a mail queue on your own and let your desktop route your email through the outgoing email server when it becomes available again? Here is a small sendmail.mc that should work with your desktop unix machine3:

VERSIONID(`2006/08/23/00')dnl
OSTYPE(`debian')dnl
DOMAIN(`debian-mta')dnl

define(`SMART_HOST', `[outgoing.example.com]')dnl
define(`confCW_FILE', `-o /etc/mail/local-host-names')dnl
FEATURE(`use_cw_file')dnl

FEATURE(`no_default_msa')dnl
DAEMON_OPTIONS(`Name=MTA-v4, Addr=127.0.0.1, Port=smtp')dnl
DAEMON_OPTIONS(`Name=MSP-v4, Addr=127.0.0.1, Port=submission')dnl

MAILER(`local')dnl
MAILER(`smtp')dnl

LOCAL_RULE_0
# LHS is separated from RHS with tabs, not whitespaces
R$- <@ $=w . >          john.doe < @ example.com. >

LOCAL_RULE_0 makes sure that any email sent from this machine is sent as john.doe@example.com. If this is not expected behavior delete LOCAL_RULE_0 or use FEATURE(nullclient).

[1] Unavailable does not mean neccessarily down. It may mean that some kind of rate-limiting is in place.
[2] Where system for such users is only their MUA (Mail User Agent).
[3] The example is Debian/Ubuntu-centric, but can be adapted to any system that runs sendmail

Δημοσκόπηση χωρίς χρέωση (Ααααργκ!!!! #10)

“Γεια σας!  Θα θέλαμε τη βοήθειά σας για να διεξάγουμε μια ανώνυμη δημοσκόπηση για τοπικά θέματα της Νέας Ιωνίας που διεξάγεται με τη βοήθεια του Οικονομικού Πανεπιστημίου της Αθήνας και της εταιρίας” <κλικ>

ΟΧΙ!

Πολλή φασαρία

(ή Το λάθος του mindblog.gr)

Αυτό που ονομάζεται Ελληνική blogόσφαιρα έχει όλα τα σημάδια κάθε άλλου Ελληνικού on-line community το οποίο έχω παρακολουθήσει από το 1990 μέχρι σήμερα.

Αγαπητοί, το λάθος του mindblog.gr είναι το ότι δεν έχει Acceptable Usage Policy1. Ότι πιο κοντινό είναι το link “Σχετικά“. Καλεί ανθρώπους να συνεργαστούν σε ένα online service που στοχεύει να δημιουργήσει ένα social (meta)network, αλλά οι διαχειριστές του δεν ήταν προετοιμασμένοι για το κοινωνικό effect που μπορεί να έχει αυτό το service2. Γι’αυτό και δεν έχουν ακόμα ένα termination clause που να ορίζει με ξεκάθαρο τρόπο πως μπορεί η συνεργασία με τους συνεργαζόμενους bloggers να διακοπεί3 ανά πάσα στιγμή και κάτω από κάποιες (το ποιες είναι δικό τους θέμα, όχι δικό μου) προϋποθέσεις. Η ένδειξη beta στο site μπορεί να δικαιολογεί τεχνικές αβλεψίες και μόνο.

Όλη η φασαρία λοιπόν, (που έκανε spin-off και μια ενδιαφέρουσα συζήτηση ανάμεσα στον raresteak και τον Μαριάμπα) είναι αποτέλεσμα απειρίας και ερασιτεχνισμού στο πως τοποθετεί κανείς τους κανόνες σε μια online υπηρεσία, ειδικά όταν στοιχεύει στο να έχει μεγάλη απήχηση.

Παρόλαυτά και εκκινώντας από ένα comment του Μαύρου Γάτου στον j95, δε μπορώ παρά να παρατηρήσω στους WordPress.com bloggers το ακόλουθο από το link http://botd.wordpress.com/ (blog of the day):

“Top Blogs

The most popular WordPress.com blogs are ranked here according to a special formula.”

Δηλαδή το “καλλιτερόμετρο” του WordPress.com είναι ατεκμηρίωτο! Περισσότερο ίσως από αυτό του mindblog.gr (μια και για αυτό υπάρχουν πολλά posts που το αναλύουν).

Το blog pestaola.gr έχει για υπότιτλο “Το καλύτερο ελληνικό blog!“. Η δήλωση από μόνη της το κάνει να είναι κιόλας;4

Και έτσι αναρωτιέμαι λοιπόν γιατί έπρεπε να περιμένει κανείς κάτι διαφορετικό από τον υπότιτλο “Ανακαλύψτε τα καλύτερα ελληνικά blogs“;

Για εμένα, πολλή φασαρία για το τίποτα. Ακόμα και για τον GGL έτσι θα έπρεπε να είναι. Γιατί το “καλλιτερόμετρο” είναι ο χρόνος. Άλλωστε είναι τέτοιο το μέσο που και να ήθελε κάποιος να λογοκρίνει τον GGL, εμένα, εσένα, τον διπλανό, δε μπορεί5.

[1] Όπως υποχρεούται από τη νομοθεσία
[2] Καταθέτω την εμπειρία μου σαν IRC administrator από το 1996 – 2006.
[3] Ή να μην ξεκινήσει καν
[4] Ευτυχώς ο Titanas είναι φίλος και δεν θα έχουμε παρεξηγήσεις που τον χρησιμοποιώ σαν παράδειγμα.
[5] Συμφωνώ πως ένας aggregator μπορεί να φέρει ευκολότερα σε επαφή κάποιον με το target audience. Αλλά αυτό που τελικά σε φέρνει σε επαφή με το target audience είναι το περιεχόμενο.

Lessons to be learned

Big Sofo
Big Sofo

The two last games for Greece in the FIBA World Championship 2006 have taught two lessons for everybody who is part of (or manages1) a team (any kind of team):

  1. Greece vs USA (101 – 95). It is almost undeniable that on a one-on-one comparison Team USA’s players are better players2 than the Greeks. But does the sum of them make a better team than the sum of the Greeks? Nope! Hello Mr. LeBron James3! When your team is behind and there is no time to cover the 6 points, you do not go for a highlight dunk. You search for a free player to shoot a three pointer. The Greeks did it with the Aussies. You elected to dunk, the Greek fans thank you double times for that (a fine dunk, and us winning easier) but is this team play?
  2. Greece vs Spain (47 – 70). Just because a team has a high visibility member, that does not mean that the rest of the team exists only to pass the ball at him. Indeed in the Eurobasket 2005 final the Greek Dream played against Nowitzki (not the Germans) and maybe they thought that this was the case with Spain also. Alas, the final game proved that Spain was not the team of Gasol, but a very good team even with him on the bench. You must never underestimate an oppononent no matter how weak they may seem, for it may not be the case.

[1] There are managers that consider themselves members of the team, and there are others who do not. Shame on the later.
[2] With maybe the exception of Hinrich
[3] You cannot be the heir of Michael Jordan. You can be either better or worse. You decide.

Σας ευχαριστούμε

Σας ευχαριστούμε κι ας μη βγήκαμε στους δρόμους τόσοι όσοι αν κερδίζατε.

Σας ευχαριστούμε κι ας μη σας περιμένουν στο αεροδρόμιο όσοι τον Ζαγοράκη1.

Σας ευχαριστούμε κι ας μην σπεύδουν τόσοι πολιτικοί δίπλα σας (όσοι εάν κερδίζατε) για να φωτογραφηθούν μαζί σας και να μιλήσουν (περισσότερο από εσάς) για το έργο σας.

Τουλάχιστον γλιτώσατε διαλέξεις περί ανίκητου ελληνικού πνεύματος, ειδικής έλικας στο DNA κ.λπ.

Μόνο μη ξαναχάσετε με κατεβασμένα χέρια.

[1] Το 1989 ο Φασούλας είχε πει πως είναι σίγουρος πως αν αντί να έχαναν στον τελικό, κέρδιζαν το χάλκινο μετάλειο, θα τους περίμενε περισσότερος κόσμος και με αίσθημα μεγαλύτερης επιτυχίας (από ότι το αργυρό, που έρχεται με ήττα). Συμφωνώ.

Security Engineering – The Book

Security Engineering (A Guide to Building Dependable Distributed Systems) by Ross Anderson. Available for download:

“[…] This book grew out of the security engineering courses I teach at Cambridge University, but I have rewritten my notes to make them self-contained and added at least as much material again. It should be useful to the established professional security manager or consultant as a first-line reference; to the computer science professor doing research in cryptology; to the working police detective trying to figure out the latest computer scam; and to policy wonks struggling with the conflicts involved in regulating cryptography and anonymity. Above all, it is aimed at Dilbert. My main audience is the working programmer or engineer who is trying to design real systems that will keep on working despite the best efforts of customers, managers, and everybody else. […]”

Το παιχνίδι της σιωπής

Χτες επισκεφτήκαμε το βαφτιστήρι μας. Πολλή φασαρία! Θυμήθηκα λοιπόν το trick που μου έχει πει μια φίλη νηπιαγωγός:

Γ: Κ. Θα παίξουμε το παιχνίδι της σιωπής. Χάνει όποιος μιλήσει πρώτος. Ναι;

Κ: Ναι

Γ: Ξεκινάμε

(1 sec … 2 sec … 3sec)

Κ: Έχασα!