Γ.Σ.

Σήμερα επιβίωσα της Γενικής Συνέλευσης των εργαζομένων στην δουλειά. Προσκεκλημένοι στη συνέλευση ήταν και εκπρόσωποι των δευτεροβάθμιων και τριτοβάθμιων συνδικαλιστικών φορέων. Είμαι πλέον πεπεισμένος πως όσο περισσότερο διαρκεί η ομιλία κάποιου, τόσο λιγότερη είναι η χρήσιμη πληροφορία που εκπέμπει. Εάν τα meetings είναι τοξικά, τότε οι Γ.Σ. είναι πυρηνικά όπλα.

re: Meet Firestatus

chstath writes:

“But your friends don’t seem to have reached a consensus about THE social network”

So why not try and build a meta-social network platform? I once read that “Social network platforms are islands condemned to communicate via SMTP. It’s BBS all over again!”*. Oh wait, Firestatus seems to be that kind of glue too! Good work guys. Now please integrate with SMTP. You have friends that neither follow you on twitter, nor are subscribed in any social network platform and miss references like this one.

:)

(In-ReplyTo:)

[*] – Unfortunately, I cannot find the reference

Network Flows and Monotropic Optimization

Όταν παρακολουθείς μια παρουσίαση, περνάνε στο background κάποιες λεπτομέρειες -ίσως όχι ίδιες για όλους- που αποτελούν (τελικά) πιο σημαντικό κέρδος και από το ίδιο της το θέμα. Έτσι λοιπόν πριν ~1 μήνα όταν ο Γιάννης Μπάρας έκανε μια παρουσίαση στο NETMODE για τη δουλειά του στα social networks, ανέφερε εντελώς στα πεταχτά το βιβλίο “Network Flows and Monotropic Optimization” του R. Tyrrell Rockafellar.

Το βιβλίο το βρήκα στη βιβλιοθήκη του ΠΑ.ΠΕΙ. και πραγματικά είναι φανταστικό! Το πρόβλημα; Ο Wiley δεν το ξανατύπωσε από το 1984 που κυκλοφόρησε. Ευτυχώς μετά από επικοινωνία με τον συγγραφέα το βρήκα σε ένα μικρό εκδοτικό οίκο που κάνει (ενδιαφέρουσες) επανεκδόσεις.

Thank you Athena Scientific!

Update 2009/11/4: Από όταν άρχισα να διαβάζω το Connected μου έγινε ακόμα πιο κατανοητό γιατί ο Μπάρας προτείνει να το διαβάσει όποιος ασχολείται με social networks.

Applied Cryptography

Όταν αγόρασα το Applied Cryptography υπήρχε σε ισχύ ακόμα ο ITAR, αυτός ο περίεργος νόμος που απαγόρευε την εξαγωγή από τις ΗΠΑ κρυπτογραφικού software επειδή θεωρούνταν όπλο, αλλά όχι εάν ήταν τυπωμένος κώδικας σε χαρτί(!) πράγμα που επέτρεπε την κυκλοφορία του βιβλίου και έξω από τις ΗΠΑ.

[ Εκείνα τα χρόνια για παράδειγμα η RSA είχε αναπτύξει ένα πακέτο με την ονομασία RSAREF, το οποίο δεν επιτρεπόταν να κυκλοφορεί εκτός ΗΠΑ λόγω του ITAR. Για το λόγο αυτό είχε αναπτυχθεί το API compatible πακέτο με την ονομασία RSAEURO. ]

Το βιβλίο αυτό συντήρησε ένα ελάχιστο ενδιαφέρον μου για τα Μαθηματικά, κάτι που δεν είχαν καταφέρει για χρόνια οι καθηγητές του Γενικού Τμήματος (σημερινό ΣΕΜΦΕ). Όχι δεν το διάβασα όλο, ούτε έγινα κρυπτογράφος. Το βιβλίο είναι εξαιρετικό reference (κι ας μην έχει π.χ. το AES), αλλά υπήρξε περίοδος που το διάβαζα σελίδα-σελίδα και το έφτασα μέχρι το κεφάλαιο 14 (GOST). Αυτή είναι μία χρήσιμη διαδικασία, γιατί συνήθως ο κόσμος αντιμετωπίζει το κρυπτογραφικό software είτε σαν κρυπτογράφος (“καταλαβαίνω τι κάνει”), είτε σαν μη κρυπτογράφος (“υπάρχουν κάποιοι που καταλαβαίνουν τι κάνει, άρα είναι καλό”). Τουλάχιστον έμαθα να έχω σωστές ερωτήσεις και τι να ψάχνω για τα κομάτια που δεν καταλαβαίνω.

[ Για όποιον ενδιαφέρεται να διαβάσει γιατί έχει σημασία η ενασχόληση με τη θεωρία, έστω και σαν διάλειμα μετά από χρόνια “πραγματικής” εργασίας, παραπέμπω σε αυτό το post του Mark Burgess. ]

Έτσι όταν τον Μάιο κοίταγα το site του Schneier, χάρηκα πολύ που έδινε σε CD-ROM τον κώδικα του βιβλίου για US $40. Το παράγγειλα αμέσως.

Αρχικά αυτό το post ήταν χεστήριο προς τον Schneier, αλλά την Παρασκευή το CD με περίμενε στο σπίτι.

kaizen

Έχω ξαναγράψει για το πως μπορείς με μικρά βήματα να “βρίσκεις” χρόνο. Όμως βρίσκω αυτό το quote από τον πρόεδρο της Toyota απόλυτα διαφωτιστικό:

“There’s no genius in our company. We just do whatever we believe is right, trying every day to improve every little bit and piece. But when 70 years of very small improvements accumulate, they become a revolution.”

Όπως γράφει και ο Dan Markovitz “Done long enough and consistently enough, kaizen actually becomes kaikaku“.

Στο Ελληνικό Δημόσιο βέβαια αυτό μπορεί να δουλέψει και ανάποδα.

[via Kaizen vs. Kaikaku]

Dennis Tsichritzis on innovation

Ο Δ. Τσιχριτζής έκανε το διδακτορικό του σε Computer Science το 1968 στο Princeton (thesis: Partially solvable and almost solvable problems). Εάν δεν κάνω λάθος είναι ο πρώτος Έλληνας με διδακτορικό στο χώρο, πράγμα που μπορεί να πει κανείς πως τον κάνει τον “γεννάρχη” των Ελλήνων Πληροφορικών. Με δεδομένη τη 40χρονη (πολυσχιδή) πορεία του στο χώρο, είναι πάντα ενδιαφέρον να διαβάζει κανείς τις απόψεις του, όπως σε αυτή τη συνέντευξη που έδωσε στο ODBMS Industry Watch.

Ιδιαίτερα μου άρεσαν οι απαντήσεις του στη 13η ερώτηση:

What would you recommend to make a “location” attractive for innovation?

  1. Attract top talent around the World by giving them the best working conditions and living environment.
  2. Revamp the education system to promote free thinking instead of recipes
  3. Support financially innovations and promote them world wide

[Dionysis C Tsichritzis ACM author profile page]

TipJoy as email postage?

I have been thinking about this ever since TipJoy was announced. However, daily life stuff got on the way and the idea did not develop for quite sometime.

Although not the first to do so, reader of this blog Stazybo Horn suggested charging per email as a possible solution to spam some time ago. Systems that do this have appeared, like for example Goodmail Systems. The general idea and I copy-paste from Wikipedia is:

Certified e-mail is an e-mail whitelisting technique by which an internet service provider allows someone to bypass spam filters when sending e-mail messages to its subscribers, in return for paying a fee to the certifying service.

Today Stazybo Horn blogs about a securityfocus.com interview of Wietse Venema, where he says: “The best theoretic solution is to change the email distribution model”. Venema (author of Postfix by the way) then goes on and proposes a “pull” model where a MUA downloads email sent to the user given that certain circumstances apply.

In the same spirit, and because I believe that legitimate email marketeers are willing to pay a minimum fee per message (there are people who use Goodmail’s solution, right?) I also thought of changing the distribution model:

  • Pay the end user to read your spam message!

Even better than pay, TipJoy them so they can buy books.

Spammers thrive because it costs them next to nothing to send their messages and have some of them accepted. This has resulted in implementing a series of filters that do have false positives, where legitimate senders take the hit along with the black sheep. So why not pay a minimum fee to the end user? That would help develop whitelists that would deliver the message to the end user’s INBOX.

Unfortunately the current TipJoy API is not ready to support such an idea, but I am told that a next version might be more suitable for such things.

Update: It seems that TipJoy is shutting down :(

OneWebDay

Η 22η του Σεπτέμβρη είναι η OneWebDay, μια προσπάθεια εορτασμού του Internet και των αλλαγών που φέρνει στη ζωή μας. Δυο χρόνια πριν έγραψα τη δική μου ιστορία. Έτσι για φέτος σκέφτηκα να ξεκινήσει ένα tag game: Θα ήθελα λοιπόν να διαβάσω πως άλλαξε τη ζωή τους και τι σημαίνει το Internet για δύο ανθρώπους που ζουν από αυτό, τον apostolo και τον Vaggeli και τι σημαίνει για δύο άλλους, για τους οποίους δεν είναι το “line of business” τους, τον Ντροπαλό και τον Μπαμπάκη.

Update: Implicit invitation to HSOC :)

(previous) (next)

on user friendliness

Interesting stuff from “How Sarah got her hack on“:

“The reason that Gov. Palin was using Yahoo mail to begin is probably because she found it inconvenient using the VPN software to logon to her office e-mail. We see that a lot in business: people use private e-mail services like Yahoo and Gmail to carry out corporate activities because they are annoyed with how their own computer staff have things set up. Yet, your computer people set things up this way precisely because there are obvious things that hackers can do to break into your data“