Author: adamo

I am a Greek DevOps Engineer ranting about everything, from email to sports; to living in Athens, Greece.

comment bankruptcy

Ενώ άλλοι έχουν πρόβλημα email bankruptcy, εγώ έχω το αντίστοιχο πρόβλημα με τα comments*. Αν χάσεις το ρυθμό σου μια μέρα στο σβήσιμο των comments που μάρκαρε το Akismet, γίνεται πάρτυ. 150001500+ έσβησα με ένα click χωρίς να τα δω (comment spam ενός μήνα περίπου).


[*] – Και που να είχε αυτό το blog αναγνωσιμότητα σαν αυτή του Scoble.

U.S. colleges retool programming classes

Ένα ενδιαφέρον thread από το Interesting-People. Γράφει εκεί λοιπόν ο Gene Spafford*:

“[…] My job is not to prepare students to graduate and immediately take up
job X that someone wants. It is to provide them with a broad
education in the science and engineering of computing so that they
are in a position to quickly learn new concepts and keep current in
the field — enable breadth and lifelong learning. The students
aren’t a finished product, and if we do our job correctly, never are.

We don’t produce programmers. Anyone can learn programming — all
they need to do is buy “C for Dummies” and they can learn to
program. But that isn’t learning fundamentals. For instance, ask
people who know how to program to write a sort routine and they can
do it, although the results may not be pretty — or efficient. But
task people with a good CS education — who have had some background
in algorithms, big “O” complexity, and data structures — and they
should ask about input data set sizes, whether identical key sorting
needs to be non-destructive, whether the set is pre-ordered, and
whether the sort needs to be inplace or not. That may be obvious to
you, but non-obvious to someone who hasn’t been exposed to the
*science* in computer science. […]”

Οι επισημάνσεις δικές μου.


[*] – Θυμάστε το COAST archive και το Practical Unix Security?

a laptop comes back from the dead

Κατά τη διάρκεια ενός format/reinstall του laptop μου, το DVD-ROM …αποσύρθηκε. Και τώρα τι βάζουμε; Οι επιλογές περιορίζονταν από το ότι η εγκατάσταση έπρεπε να είναι δυνατή από USB floppy (το Debian π.χ. δεν εγκαθίσταται από USB floppy).

Η πρώτη επιλογή μου ήταν να εγκαταστήσω FreeBSD. Είχα να χρησιμοποιήσω FreeBSD σαν desktop από τις εποχές του 3.x. Εγκαταστάθηκε μια χαρά (4 δισκέτες). Ένα make buildworld και 4 ώρες μετά η επιλογή αυτή εγκαταλείφθηκε (ποιο το νόημα και η χαρά του FreeBSD αν δεν μπορείς να κάνεις compile το σύμπαν σε ένα λογικό χρόνο;).

Μια δισκέτα και 40 λεπτά μετά είχα έτοιμο ένα σύστημα με OpenBSD. Ο default window manager είναι ο fvwm που δεν με ενοχλεί ιδιαίτερα (άλλωστε για χρόνια η μόνη παραχώρηση που είχα κάνει στον εαυτό μου ήταν να τρέχω τον ctwm αντί για τον twm). Αυτή τη στιγμή ένα df -h δίνει:

$ df -h
Filesystem     Size    Used   Avail Capacity  Mounted on
/dev/wd0a     16.7G    901M   15.0G     6%    /

και έχω ένα πλήρες σύστημα που έχει ότι χρειάζομαι (servers, development tools, λοιπό software από τα ports) σε ένα μηχάνημα που είναι στα 700MHz και που πηγαίνει πιο γρήγορα από τα Windows ME που είχε (κάποτε) από τη μάνα του.

Η εγκατάσταση ήταν απλή, γρήγορη και εύκολη (για όποιον δεν τρομάζει από ένα μη γραφικό installer) αλλά το αποτέλεσμα δεν είναι για τον απλό χρήστη:

  • Έπρεπε να πειράξω το xorg.conf που παράγεται από το X -configure για να έχει τη σωστή ανάλυση. Τις συχνότητες τις βρήκα από το linux-laptop.net.
  • Έπρεπε να κάνω: 
    # ln /etc/X11/xkb/symbols/el /etc/X11/xkb/symbols/gr
# ln /etc/X11/xkb/symbols/pc/gr /etc/X11/xkb/symbols/pc/el

    και μετά να προσθέσω στο keyboard section του xorg.conf:

    Option "XkbLayout" "us,gr"
Option "XkbOptions" "grp:ctrl_shift_toggle"

    για να μπορώ να έχω μετά Ελληνικό πληκτρολόγιο από τo ΧΚΒ.

  • και έπρεπε να βρω το .Xdefaults από το 1999 για να έχω το xterm που είχα συνηθίσει.

Με παλιομοδίτικο look, αλλά και μικρό footprint που δίνει άλλον αέρα σε ένα laptop του 2001, το (default) OpenBSD desktop δεν είναι για τον απλό χρήστη, αλλά περισσότερο για τον retro system administrator.

Να έπαιζε και το gnash λίγο καλύτερα…

Kuyt

  • “Kuijt” is the original Dutch way of spelling his surname, however the media has come to use “Kuyt” in an attempt to make his name more easily pronounceable in English. In Dutch, the letters ‘i’ and ‘j’ in succession can also be written as ‘y’, making ‘y’ and ‘ij’ interchangeable. (Wikipedia)
  • Kuyt [the “Kuy” is pronounced like “cou” in “couch”] learned to play football on the beaches of Katwijk. (LFChistory.net)

Τελικά ο Βερνίκος το έλεγε σωστά.

Software

Έτσι ξεκίνησε το διαφημιστικό στα 36sec πριν το τέλος της 2ης περιόδου του 3ου αγώνα για τα playoff μεταξύ Ολυμπιακού – ΠΑΟΚ.

SOFTWARE

Fade-out της λέξης και μετά ακολοθούν σκηνές που εξηγούν πως το λογισμικό κινεί τον κόσμο μας (για την ακρίβεια στην οθόνη περνάνε σκηνές από air-traffic control και φανάρια, που ναι ελέγχονται με λογισμικό) για να καταλήξουμε στο θέμα: Μη χρησιμοποιείτε πειρατικό λογισμικό, ανάμεσα στα άλλα κινδυνεύουν 30.000 θέσεις εργασίας. Και η διαφήμιση τελειώνει:

“Το λογισμικό δεν είναι πολυτέλεια, είναι ανάγκη όλων μας.”

Φυσικά σε αυτή τη διαφήμιση πουθενά δεν αναφέρεται πως η τιμή του λογισμικού για το οποίο γίνεται λόγος* το κάνει είδος πολυτελείας.

Νομίζω τελικά πως η συγκεκριμένη διαφήμιση προσφέρει κάτι, την τελευταία πρόταση. Ας τη βελτιώσω λίγο:

“Το λογισμικό δεν είναι πολυτέλεια, είναι ανάγκη όλων μας. Στραφείτε σε ανοιχτές λύσεις.“


[*] – Και που φυσικά δεν είναι ούτε το λογισμικό των φαναριών, ούτε του air-traffic control.

Tallinn – day 1

Μετά από απαίτηση των συναδέλφων στη δουλειά γράφω και για τις άλλες μέρες. Αντιγράφω από τις σημειώσεις μου (πράγμα δύσκολο γιατί το font είναι write-only):

[ 2007-05-07 ]

“You do a lot of work, but not many people understand the work you do“ είπε ο σύμβουλος του Υπουργού Επικοινωνιών της Εσθονίας (είπε και άλλα, όπως “ήρθατε και φέρατε την Άνοιξη” και τέτοια χασμουρητικά).

Το standard για τα 100 Gigabit Ethernet δεν θα είναι έτοιμο πριν το 2009. Ταυτόχρονα στο IEEE HSSG που εργάζεται για το standard υπάρχει “renewed interest” για τα 40Gb. Αυτό γιατί οι vendors πιστεύουν πως η αγορά για τα 100Gb είναι κατά πολύ μικρότερη από αυτή για τα 40Gb. Oh well.

Στην παρουσίαση του ISO-3166 MA, ο Daniel Karrenberg μας έδωσε ένα ανεκδοτολογικό στοιχείο για το .uk σε σχέση με το .gb suffix που θα περίμενε κανείς να χρησιμοποιούν οι Άγγλοι: Ο Postel κάποτε προσπάθησε να το κάνει enforce σβήνοντας το .uk από τους root name servers αλλά το UCL παραπονέθηκε έντονα και έτσι το επανέφερε. Η επιτυχία της χρήσης του ISO-3166 για τα ccTLDs οφείλεται στην απαίτηση που υπήρχε από την αρχή: Για να αιτηθείς ccTLD θα έπρεπε να είσαι είτε χώρα μέλους του ΟΗΕ, είτε κομάτι χώρας μέλους.

Στην κουβέντα για την επίθεση στους root nameservers ακούστηκαν ακόμα πιο ενδιαφέροντα πράγματα. Πρώτον, τέτοιας έκτασης DDoS σημειώνονται μία κάθε δύο εβδομάδες, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία (call me anycast). Για ποιο λόγο αυτή η συγκεκριμένη βρήκε το δρόμο για τα headlines; Απάντηση: Γιατί κάποιος από τους operators που πήρε χαμπάρι την επίθεση, πήρε τηλέφωνο τους δημοσιογράφους. Ο Bill Manning έκανε και την πιο καλή πρόταση από όλες: “Drop UDP! UDP based protocols are Unverifiable, Unsecurable protocols”.

Τι είναι το RIPE Routing Information Service; Απάντηση: Ένα looking glass με ιστορικό. Συνοπτικά: Παρέχει τα raw data για download (MRT format) και υποστηρίζει πλέον και 32bit ASNs.

Σε ότι αφορά την κατανάλωση του IPv4 space θα δούμε μπροστά μας ακόμα περισσότερο NAT και τη δημιουργία μιας “γκρίζας” αγοράς για address space. Ο κόσμος δεν περνάει ακόμα σε IPv6 για λόγους οικονομικούς, outreach, τεχνικούς (διαβάστε παιδιά!) και πολιτικής. Τα περισσότερα IPv6 allocations είναι στην Ευρώπη.

Ακολούθησε μια παρουσίαση από κάποιαν σύμβουλο IT της Σουηδικής κυβέρνησης που έχασα τη μπάλα γιατί είχε συνεχείς αναφορές στην προηγούμενη παρουσίασή της -όταν ήταν σύμβουλος της προηγούμενης κυβέρνησης της Σουηδίας. Από τα πιο καλά: Η αρμόδια υπουργός της Σουηδίας ζήτησε να υπάρξει ένα color branding schema για τα ευρυζωνικά προϊόντα ώστε να μπορεί εύκολα ο καταναλωτής να ξεχωρίζει τι παίρνει. Οι σύμβουλοί της το επέκτειναν σε animal branding (λαγός, ελάφι, κ.ά.) βασιζόμενο στο bandwidth, το latency, το jitter και το packet loss.

The Road to Rio

Να τι μάθαμε για το IGF από τον εκπρόσωπο του RIPE:

Στα συμπεράσμα του WSIS ήταν “to convene a multistake holder dialogue” => IGF.

Το IGF λοιπόν είναι λίγο σαν το RIPE: δεν έχει μέλη. Έτσι δεν μπορεί να λάβει και δεσμευτικές αποφάσεις. Δεν υποκαθιστά κανένα από τα υπάρχοντα arrangements, mechanisms, institutions, organizations (έτσι π.χ. το RIPE δεν “απειλείται” από το IGF).

Έχει τα ακόλουθα “themes”: access, openness, security, diversity. Εδώ λοιπόν εισάγει και μια φοβερή πρωτοτυπία: τα Dynamic Coalitions. Αυτά είναι working-groups, αλλά δεν τα λέμε έτσι γιατί τότε θα έπρεπε να παραδώσουν και έργο (deliverables για όσους έχουν κάνει Ευρωπαϊκά). Τα Dynamic Coalitions δεν χρειάζεται.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που είχε το IGF στην Ελλάδα (για το οποίο πάντως όλοι έλεγαν πως “it was a great success!”) ήταν πως είχε 1200 άτομα, πολλά παράλληλα session (που δυσκόλευε την παρακολούθηση με βάση τα ενδιαφέροντα) και πως ήταν ουσιαστικά μια εναλλαγή λόγων χωρίς χρόνο για ενδιάμεσες ερωτήσεις.

Το επόμενο στο Ρίο στις 12-15 Νοεμβρίου του 2007, αναμένεται να το παρακολουθήσουν 1500 άτομα, αλλά ο νέος ΓΓ/ΟΗΕ δεν έχει δώσει ακόμα το “mandate” του και αυτό είναι ένα μικρό (οικονομικό) πρόβλημα. Τα επόμενα (αν γίνουν) θα είναι το 2008 στην Ινδία και το 2009 στην Αίγυπτο.

Μετά από αυτά μια κυριούλα σηκώθηκε και ρώτησε: “Ποιο ακριβώς πρόβλημα λύνει το IGF;“ Φαντάζεστε τα γέλια στην αίθουσα.

– Μα δεν το είπα για αστείο!
– Το ξέρουν, γι´αυτό και γελάνε. Ουσιαστικά με το IGF οι κυβερνήσεις προσπαθούν να φτιάξουν ένα μηχανισμό που να τους μοιάζει και να μπορεί να απαντάει στην ερώτηση “who is in charge?”.

Κάτι όμως που τελικά και εάν είμαστε προσεκτικοί, δεν θα αφορά το Internet και αυτούς που εργάζονται για αυτό.

Οι παρουσιάσεις της Δευτέρας στο RIPE-54, είναι εδώ.

(day 0) (day 2)