Καπνίζοντας στο terminal room

“Όποιος ξανακαπνίσει στο terminal room να ξέρει πως θα του κόψω τον κώλο –adamo”1

Μερικοί εγκαταστάτες έχουν την εντύπωση πως επειδή κάνουν ένα install σε κάποιο ΝΠΔΔ, πως έχουν έρθει σε νησάκι με ιθαγενείς και μπορούν να μιλάνε όπως τους αρέσει, να κάνουν ότι τους αρέσει και να έχουν και αλλαζονικό υφάκι. Ανάμεσα στα άλλα επίσης θεωρούν πως είναι τεράστια μαγκιά (γιατί μόνο για λόγους επιβολής μπορεί να γίνεται αυτό και σαν BOFH αυτά τα κόλπα τα μυρίζομαι από μακριά) να καπνίζουν αρειμανίως την ώρα της εγκατάστασης, ανεξάρτητα από το χώρο στον οποίο γίνεται.

Ρε στόκε, από πάνω σου ήταν ο αισθητήρας φωτιάς! Αλλά ακόμα και αν δεν ήταν εκεί ο αισθητήρας, έτσι έμαθες να κάνεις τη δουλειά σου; Ακούς εκεί “Δεν πειράζει”.

Τέλος πάντων ήταν τυχερός που δεν ήμουν εκεί την ώρα που έγινε αυτό. Και διπλά τυχερός γιατί αυτός που τον σταμάτησε “ανάβει” πιο γρήγορα και από εμένα.


[1] – Ταμπελάκι στην είσοδο του terminal room μας

LOPSA

Χτες το LOPSA έγινε ενός έτους. Πριν μήνες “καθαρίζοντας” το mailbox μου από το sage-members παρακολούθησα αυτή τη διδακτική διάσπαση από το USENIX / SAGE που δείχνει πως οι (online) κοινότητες (και το powergame για τον έλεγχό τους) δεν διαφέρουν σε καμιά γωνιά του πλανήτη. Ή τουλάχιστον έτσι κατάλαβα από τα 1000+ emails που διάβασα μέχρι να οριστικοποιηθεί η διάσπαση.

Ελπίζω να ωριμάσει γρήγορα ο νέος οργανισμός ώστε να έχει νόημα και για όσους είναι εκτός USA να ασχολούνται με τις δραστηριότητές του.

[via]

When disaster strikes

Σας χάλασε ο (σκληρός) δίσκος του mail server; Ο server γενικότερα έχει πάει στα θυμαράκια (αρνείται να ξεκινήσει κ.λπ.); Οι χρήστες σπάνε τα τηλέφωνα διαμαρτυρόμενοι; Η απελπισία σας χτυπά φιλικά την πλάτη; Γενικά κοιτάτε μια καταστροφή;

Πολύ καλά λοιπόν. Βγείτε έξω και φάτε ένα σάντουιτς! Η πείνα όταν χτυπά κάνει το μυαλό να μη δουλεύει σωστά και δεν είναι σίγουρο πότε θα ξαναβάλετε κάτι στο στόμα σας. Για πέντε λεπτά δε χάθηκε ο κόσμος (ειδικά αν έχει ήδη χαθεί) όταν δεν ξέρετε πότε θα ξαναβγείτε από το terminal room.

Ααααργκ!!!! #8

Επί 15 ημέρες σχεδιάζεις μια μετάβαση (migration) από ένα σύστημα σε ένα νέο. Ξεκινάς τη διαδικασία 14/8 και ενώ είναι όλοι σε άδεια (για να είσαι μόνος και να έχεις χρόνο και ησυχία) ώστε να μην επηρεαστεί σχεδόν κανένας χρήστης (άντε ελάχιστοι τρελοί σαν κι εσένα). Ξεκινάς. Όλα φαίνονται να πάνε καλά μέχρι που κάνεις halt τον λάθος server (ας πούμε τον webHost αντί του webLost).

Καταλαβαίνεις πως το σώμα δε συμφωνεί με τις προθέσεις σου και ο σχεδιασμός για minimum impact στους χρήστες πάει περίπατο. Rollback και φεύγεις μόνο και μόνο για να ξαναγυρίσεις αργότερα ξεκούραστος(;) ώστε να τελειώσεις τη δουλειά. Έχεις σχεδόν τελειώσει. Είσαι δύο reboot μακριά και μια αντιγραφή data …Και κάνεις halt το βασικό mailstore.

Ααααργκ!!!!

Rollback και lock-up. Όταν δε σε πάει η μέρα καλύτερα να είσαι μακριά από το πιλοτήριο…

(Ο συνολικός χρόνος για να γίνει το migration είναι κάτι λιγότερο από 2 ώρες. Αυτές οι δύο ώρες θα κρατήσουν τρεις μέρες για να περιμένω να το κάνω Τετάρτη πρωί έχοντας δίπλα μου κάποιον να κοιτάζει τι γράφω)

System Administrator Appreciation Day

System Administrator Appreciation DayA special day, once a year, to acknowledge the worthiness and appreciation of the person occupying the role, especially as it is often this person who really keeps the wheels of your company turning.

Γι’αυτό κι εσείς σήμερα βρείτε τον BOFH σας και πείτε του ένα “ευχαριστώ και καλό ΣΚ” για τη δουλειά που “πατάει” ώστε εσείς ανέμελα να μπορείτε να κατεβάζετε τα τραγουδάκια σας από τη δουλειά, να γράφετε στο blog σας, και γενικά να κάνετε όλα αυτά τα παραγωγικά πράγματα στο Internet.

Αν πάλι είστε System Administrator, σκεφτείτε να γίνετε μέλος του USENIX και του SAGE (αν δεν είστε ήδη δηλαδή).

How I became a system administrator

* Originally written at Thu Sep 2 05:17:58 EEST 1999.

This is how it started


Every penny that I have made today and every one that I will make, I owe it to my Prof. Timos Sellis who has trusted me more than enough:

When I entered the NTUA EE School (Fall of 1990), I had no computer and no money to buy one. Also I wanted to become a Computer Engineer. The labs are not always open and keys are not the easiest thing to find. Somehow until Fall of 1993 I managed. But by then it was impossible to continue without a computer.

It was then that I heard from a friend that Prof. Sellis was looking for a System’s Administrator for his lab machines. The Following dialog is real:

 
Yiorgos: Hi, I heard that you are looking for a System's Administrator
Timos: Yes, do you know of any?
Yiorgos: Yes, actually I'd like to do that
Timos: Do you know anything about it?
Yiorgos: No, not a thing!
Timos: That's OK, you will learn

This dialog changed my professional life. It is because of Timos’ trust that I am able to make my living today.

[ I was not a total ignorant of Unix internals. I was a Unix power user who could do anything that could be done without root access. It was just that I was ignorant of administering systems and maintaining things like DNS and sendmail ]

The least I can do as to thank Timos for the door he opened to me into the amazing world of System Administration is to document the story down.

[ needless to say that I graduated without owning a computer ;-) ]

With lots of gratitude,

Yiorgos Adamopoulos.