- γου γου γου
- βε βε βε
- μπούντου μπούντου μπούντου
- ντάμπλγιου ντάμπλγιου ντάμπλγιου
- ντάμπλ-ου-γιου ντάμπλ-ου-γιου ντάμπλ-ου-γιου
- γουά γουά γουά
- ντούμπλβε ντούμπλβε ντούμπλβε
Άλλο;
Άλλο;
Αναρωτιέμαι πόσο πετυχημένη κίνηση είναι να στέλνει κάποιος καταχωρητής ονομάτων για το [.GR] αζήτητη διαφημιστική αλληλογραφία (για υπηρεσίες καταχώρησης στο [.GR] domain) στις διευθύνσεις hostmaster@ και postmaster@ ενός άλλου καταχωρητή του [.GR].
[ On a related episode, το pathos.gr σήμερα έστειλε αζήτητη διαφημιστική αλληλογραφία, σε όλες τις διευθύνσεις μου στο ΕΜΠ. ]
sendmail X ήταν ο τίτλος της προσπάθειας του Claus Assmann για την επόμενη (και ριζικά διαφορετική) έκδοση του sendmail. Για λόγους που δεν μου είναι γνωστοί ακόμα, το project μετονομάστηκε σε MeTA1. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα το domain name sendmailx.org να μην είναι πια χρήσιμο για το project. Το domain θα έληγε στις 2007-05-03. Ζήτησα να μου το κάνουν transfer με την προϋπόθεση πως δεν θα το κάνω “abuse” και η μεταφορά έγινε χωρίς πολλές διαδικασίες.
Ούτε πώληση του domain γιατί είναι ένα catchy όνομα, ούτε άρνηση για το φόβο του cybersquatting, ούτε τίποτε. Απλά πράγματα:
– Παιδιά το δίνετε αφού δεν το χρειάζεστε;
– Ναι
Πιο πολύ κράτησε η γραφειοκρατική διαδικασία της αλλαγής καταχωρητή και ιδιοκτήτη του domain, παρά το να συμφωνήσουμε τη μεταφορά του.
This is so 1990 (και πιο πίσω).
(Ο τίτλος είναι φράση φίλου postmaster σε πολύ μεγάλο ISP, σε προσωπική επικοινωνία για άλλο θέμα, αλλά θεώρησα πως ήταν ταιριαστός για την περίπτωση.)
Τελικά δεν κόλλησα. Φαίνεται υπάρχουν και social media στα οποία είμαι immune έχω ανοσία. Time there is not.
Update: Διαβάζω όμως Hacker News.
(ref)
Επειδή δεν το είδα να πολυκυκλοφορεί: Ο elawyer μας προτείνει έναν Κώδικα Δεοντολογίας Ιστολογίων. Περισσότερα στο blog του elawyer αφού μελετήσω τα κείμενα.
Update: Επεξηγήσεις επί του ΚΔΙ από τον elawyer.
Για να απαντήσει κανείς στο ερώτημα του bizwriter θα έπρεπε να έχει στη διάθεσή του όλο το άρθρο του κ. Κουτούπη και όχι μόνο το απόσπασμα που παρατείθεται.
[ Update: Αυτό που εγώ νόμιζα απόσπασμα από μεγαλύτερο άρθρο, ο bizwriter με βεβαιώνει πως είναι το πλήρες άρθρο. Αυτό ενισχύει τη βεβαιότητά μου για τα τελικά μου συμπεράσματα. ]
Ας διερευνήσουμε όμως το απόσπασμα και μόνο (μια και από όσο μπορώ να καταλάβω το πλήρες άρθρο δεν υπάρχει online):
Δεν πίστεψα ποτέ στην αξία των blogs και των bloggers
Όταν κάποιος ξεκινάει με μια τόσο ισχυρή και αδιαπραγμάτευτη θέση δεν υπάρχει χώρος για έκφραση γνώμης φίλε bizwriter, αλλά ας κάνω μια προσπάθεια:
και πρόσφατες έρευνες τείνουν να με δικαιώσουν.
Δεν υπάρχει ούτε μία αναφορά σε μια πρόσφατη έρευνα. Δεν γνωρίζω εάν υπάρχουν σχετικές παραπομπές στο πλήρες κείμενο, το ίδιο το απόσπασμα όμως δεν οδηγεί σε καμία τέτοια έρευνα. Το γεγονός πως ο αναγνώστης μπορεί να έχει υπόψη του έρευνες που να υποστηρίζουν ή να μάχονται αυτή τη θέση είναι ανεξάρτητο.
Έπρεπε να υπάρχει μια στοιχειώδης αναφορά και όχι ένα νεφελώδες “πρόσφατες έρευνες”. Ποιες πρόσφατες έρευνες; Ώστε να μπορεί ο αναγνώστης να βρει από ποιον, και με ποια μεθοδολογία έγιναν. Διαφορετικά πόσο ποιοτικά καλύτερο είναι αυτό το σχόλιο από τις ραδιοφωνικές εκπομπές που ξεκινάνε μικρά θέματα με το “Σύμφωνα με έρευνες που έκαναν Βρετανοί επιστήμονες…”;
Τι κάνουν οι bloggers; Ανοίγουν μια ιστοσελίδα και γράφουν ό,τι τους κατέβει, από αριστουργήματα (ελάχιστα), έως ανοησίες (κυρίως), λίβελλους και σκουπίδια. . Μα αυτό το κάνουν -από καταβολής ανακάλυψης της γραφής- όλοι οι συγγραφείς και όλοι οι δημοσιογράφοι
Το να γράφει κανείς κοινοτυπίες δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να είναι επιχείρημα τεκμηρίωσης οποιασδήποτε θέσης. Άλλωστε όπως παρατηρεί και ο Bertrand Russell στο “How to become a man o genius“:
You must always denounce in such a way that your reader thinks that it is the other fellow who is being denounced and not himself; in that case he will be impressed by your noble scorn, whereas if he thinks that it is himself that you are denouncing, he will consider that you are guilty of ill-bred peevishness. Carlyle remarked: “The population of England is twenty millions, mostly fools.” Everybody who read this considered himself one of the exceptions, and therefore enjoyed the remark.
Έτσι κι εδώ η θέση του κ. Κουτούπη είναι πως υπάρχουν ελάχιστα αριστουργήματα ενώ τα υπόλοιπα είναι ανοησίες, λίβελλοι και σκουπίδια0. Ο κ. Κουτούπης δεν γνωρίζει ίσως πως αυτή η παρατήρηση έχει δεν είναι ιδιαίτερα καινούργια1:
“The multitude of books is a great evil. There is no limit to this fever for writing; every one must be an author; some out of vanity, to acquire celebrity and raise up a name, others for the sake of mere gain.” —Martin Luther, ~1503 AD.
Οφείλω να του αναγνωρίσω όμως πως διαπιστώνει πως αυτό συμβαίνει “από καταβολής ανακάλυψης της γραφής”. Συνεχίζει ο κ. Κουτούπης:
και μάλιστα επώνυμα κι όχι κάτω από την προστατευτική ασπίδα της ανωνυμίας, που μάλλον δειλία και αμβλυμένη ηθική υποδηλώνει.
Επειδή αναφέρθηκε σε δημοσιογράφους που γράφουν επωνύμως, μπορώ να προσφέρω το αντιπαράδειγμα των ανωνύμων άρθρων στις εφημερίδες; Μπορώ να προσθέσω τη συνοδευτική επιχειρηματολογία “των κύκλων γύρω από τον Χ που ισχυρίζονται ότι Ψ”2.
Μήπως επίσης δεν υπάρχουν συγγραφείς που γράφουν με ψευδώνυμο και κανείς (εκτός ίσως από τον εκδότη τους και τον κοντινό τους κύκλο3) δεν γνωρίζει την πραγματική τους ταυτότητα;
Είναι και αυτοί δειλοί και αμβλυμένης ηθικής; Και εάν όχι, ποια είναι η ειδοποιός διαφορά τους από τους bloggers που στοχεύει ο κ. Κουτούπης στη συγκεκριμένη φράση;
Ο κ. Κουτούπης κάνει επίσης την εσφαλμένη υπόθεση της ανωνυμίας του blogger και λειτουργεί με αυτή ως δεδομένο. Είναι ανώνυμος blogger για παράδειγμα ο bizwriter; Όχι4. Η πραγματικότητα δείχνει πως υπάρχουν bloggers που είναι ανώνυμοι και θέλουν να παραμείνουν έτσι, άλλοι που υπογράφουν με ένα nickname αυτοπροσδιορισμού αλλά δεν κρύβουν την πραγματική τους ταυτότητα και άλλοι που γράφουν εντελώς επωνύμως.
Προσφέρουν βέβαια προσωπική εκτόνωση και αυτοϊκανοποίηση,
Θέλω να πιστεύω πως η χρήση της λέξης “αυτοϊκανοποίηση” είναι απλά μια ατυχής επιλογή. Διαφορετικά ο κ. Κουτούπης δικαιώνει τους υβριστές του.
μέσα σ’ ένα χαοτικό περιβάλλον ελευθερίας και ασυδοσίας κι αυτό είναι όλο!
Το να μπλέκει κανείς στην ίδια πρόταση τις ένοιες χάος, ελευθερία και ασυδοσία είναι εξαιρετική τακτική για να μπερδέψει κανείς τον αναγνώστη, δε συμφωνείτε; Έτσι μπορεί πιο εύκολα να δεχτεί τις απόψεις του συγγραφέα. Υπάρχει κανείς που να θεωρεί ένα οποιοδήποτε ασύδοτο καθεστώς ταυτόχρονα και ελεύθερο καθεστώς; Υπάρχει έστω ένα τέτοιο παράδειγμα ασύδοτου και όμως ταυτόχρονα ελεύθερου και χαοτικού καθεστώτος; Το ότι μπορεί στο μυαλό του κ. Κουτούπη αυτό να είναι το Internet δεν σημαίνει πως είναι και η πραγματικότητα. Γιατί με την φράση του αυτή δείχνει πλήρη άγνοια των μηχανισμών λειτουργίας και διακυβέρνσης του Internet, το οποίο μάλλον και συγχέει με το περιεχόμενο που είναι προσβάσιμο σε αυτόν μέσω ένος www browser και μόνο5.
Και για να απαντήσω τελικά στον bizwriter που ρωτά:
Η δική σας γνώμη ποια είναι;
Η γνώμη μου λοιπόν για την παράθεση που μας δίνεις είναι:
Επομένως συμβαίνουν ένα από δύο πράγματα:
Και για τους δύο λόγους δεν θα τον ήθελα ποτέ διαχειριστή της εικόνας μου6.
[0] – Δεν είναι η πρώτη φορά που εκφράζεται αυτή η άποψη.
[1] – Blogs: Η ιστορία επαναλαμβάνεται.
[2] – Μα ποιοι και πόσοι είναι αυτοί οι κύκλοι επιτέλους; Θα έπρεπε να έχει γεμίσει ο τόπος από κύκλους!
[3] – Άντε πάλι οι κύκλοι.
[4] – Ο ίδιος ο κ. Κουτούπης στο σχόλιό του απαντά στον bizwriter χρησιμοποιώντας το επώνυμό του.
[5] – The Internet & the WWW.
[6] – Υποθέτωντας πως θα είχα τέτοια ανάγκη.
Σαν σήμερα το 1994 έστησα τον πρώτο μου web server. Ήταν ένας NCSA httpd που έτρεχε σε ένα DECstation 5000/200 στα 25MHz με Ultrix 4.3.
Η επίθεση της 6ης Φεβρουαρίου στους root nameservers όπως αναλύεται* από τον David Knight του ISC.
[via bind-announce]
[*] – PDF document