Tag: Αθλητικά

Μπενάλτι

* Ακολουθεί άσκηση επιστημονικής φαντασίας:

Οι διαιτητές κάνουν λάθη. Έχει όμως ενδιαφέρον να δει κανείς πως αντιδρούν προσπαθώντας να το διορθώσουν. Ο καλός ο διαιτητής θα το καταπιεί (μαζί με το βρισίδι της εξέδρας) και θα συνεχίσει τον αγώνα σα να μην έγινε το λάθος προσπαθώντας να είναι όσο πιο καλός μπορεί. Ο κακός ο διαιτητής, θα προσπαθήσει να βρει την ευκαιρία εκείνη που θα “ισοφαρίσει” το λάθος του. Θα προσπαθήσει να τη δημιουργήσει κιόλας. Δύο λάθη όμως δεν κάνουν ένα σωστό.

Για τους παραπάνω λόγους, ο καλός ο διαιτητής, επειδή ξέρει και μπάλα και τη δουλειά του, ξέρει πότε να διαμορφώσει ένα αποτέλεσμα χωρίς να γίνει αντιληπτός. Ο κακός ο διαιτητής, ακριβώς επειδή δεν ξέρει ούτε μπάλα, ούτε τη δουλειά του, δε μπορεί να κρύψει τις προθέσεις του. Το πιο καλό όμως με τον κακό το διαιτητή είναι πως δε χρειάζεται να τον ενημερώσει κανείς για το επιθυμητό αποτέλεσμα. Το εγγυάται αυτό η ικανότητά του.

MVP

Definitely Suarez. It seems that the probability of scoring by a penalty kick is ~75% [in pdf], so by stopping the ball with his hand (and being sent off) at the very end of the match he introduced a well known chess trick into football: Sacrificing the Queen in order to win. So far in my lifetime I have seen the hand of God twice, only now it was within the rules.

It is quite probable that the rules of the game will change: In such cases not only the player will be sent off, but the goal will count too.

URU vs GHA 4 – 2 (1 – 1)

Moacyr Barbosa

“Only three people have, with just one motion, silenced the Maracanã: Frank Sinatra, Pope John Paul II and me.” —Ghiggia about his goal.

Moacyr Barbosa lived the rest of his life as an outcast. In his own words “The maximum punishment in Brazil is 30 years imprisonment, but I have been paying, for something I am not even responsible for, by now for 50 years”

Robert Green will be fried by the English press, but an outcast he will not become.

(Inspired by today’s goal, scored by Dempsey on Green)

Χέστηκα για το Πρωτάθλημα

Περιμένω την ημέρα που κάποιος παράγοντας θα πάρει την ομάδα και θα φύγει από το γήπεδο (όπως κάποτε ο Βουλινός) και ας πάρει ο αντίπαλος το πρωτάθλημα. Είναι τουλάχιστον ηλίθιο να έχεις βάλει €35M σε μια ομάδα και να παρακαλάς να αδειάσει το γήπεδο.

Θυμάμαι πως ο πρώτος αγώνας που με πήγε ο πατέρας μου ήταν Ολυμπιακός – Ηρακλής (φιλικό 4-3 με Νόιμαν, Κουσουλάκη, Ορφανό, Παπαμιχαήλ) στη Θύρα 14 (με την 7 κλειστή για έργα, όλοι ήταν στη 14). Σκέφτομαι πως εγώ δεν έχω πια τη δυνατότητα να πάρω τα παιδιά μου στο γήπεδο, όχι στις “σκληρές” θύρες, αλλά ούτε και στις ήρεμες. Και αν σκεφτεί κανείς τι σημαίνει να πάει μια πενταμελής οικογένεια στο γήπεδο -και πόσα θα ακουμπήσει σε εισητήρια, φαγητό, branded merchandise κ.λπ.- θέλω να δω in the long run ποιος θα χάσει. Οι οικογένειες που δεν θα πάνε στο γήπεδο ή οι ομάδες που θα παίζουν σε άδεια (όχι από τιμωρία) γήπεδα;

(Το παιχνίδι δεν έχει αρχίσει ακόμα)