Oracle

Σε αναμονή της ανακοίνωσης για το Oracle-Linux, κοίταγα ξανά την ιστορία της Oracle στο Wikipedia όπου και βλέπει κανείς ότι:

“June 1979: SDL is renamed to Relational Software Inc. (RSI), and relocates to Sand Hill Road, Menlo Park, California. Oracle 2, the first version of the Oracle database runs on PDP-11 and is sold to Wright-Patterson Air Force Base. The company decides to name the first version of its flagship product version 2 rather than version 1 because it believes companies may hesitate to buy the initial release of its product.”

Και όλοι καταλαβαίνουμε γιατί ο Έλισον είναι μπροστά.

Ααααργκ!!!! #12

Μπορείτε να με παίρνετε πάντα τηλέφωνο για οτιδήποτε. Και να πάρετε την απάντησή σας άμεσα. Άλλωστε η δικιά σας δουλειά είναι η πιο σημαντική του κόσμου. Και η απάντηση στο πρόβλημά σας είναι πέντε λεπτάκια από το χρόνο μου μωρέ! Και αυτό μπορείτε να το κάνετε κάθε πέντε λεπτά. Και για ποικιλία μπορείτε να φέρνετε και τους φίλους σας, να ρωτάνε και αυτοί.

Και όταν δεν απαντάω είμαι περίεργος, λες και δεν έχω κι εγώ δουλειά να κάνω.

Άντε να καταδυθώ στον κώδικα πάλι.

Η μέρα πήγε για πέταμα.

smrsh and Debian sendmail

If you run sendmail from the Debian (Etch) packages and you use FEATURE(`smrsh’) then you must put the symlinks of the commands that you want smrsh to execute under /etc/mail/smrsh and not under /usr/lib/sm.bin . The Debian manpage is not particularly helpful on this.

From sendmail’s configuration README:

smrsh		Use the SendMail Restricted SHell (smrsh) provided
		with the distribution instead of /bin/sh for mailing
		to programs.  This improves the ability of the local
		system administrator to control what gets run via
		e-mail.  If an argument is provided it is used as the
		pathname to smrsh; otherwise, the path defined by
		confEBINDIR is used for the smrsh binary -- by default,
		/usr/libexec/smrsh is assumed.

Μονόζυγο

Αν ο εργασιακός σας χώρος το επιτρέπει (κοινώς δεν είναι ένας αχανής χώρος χωρισμένος σε cubicles) βάλτε κάπου ένα μονόζυγο (εμείς το βάλαμε στην πόρτα της τουαλέτας).

Απομακρύνει τα νεύρα1 και ισιώνει την πλάτη .

Επόμενο project: Ένας επιτοίχιος σάκος του μποξ.

(In-Reply-To:)

[1] Είχα πάρει από το Jumbo και ένα πιστολάκι με βεντούζες, αλλά δεν έφερε τα προσδοκώμενα αποτελέσματα.

re: Εμπορική ονομασία το… spam;

Ο Voyager αναμεταδίδει την είδηση. Ακολουθώντας το μονοπάτι της είδησης (επειδή ορθά παραθέτει την πηγή του) βλέπουμε πως αυτή προέρχεται από το techteam.gr. Επίσης πολύ σωστά το techteam.gr μας δίνει την πηγή του που είναι το PC Magazine. Ακόμα πιο σωστά το PC Magazine δεν επικαλείται γενικά και αόριστα πηγές, αλλά μας δίνει τη δική του πηγή, το techspot.com. Στο techspot.com με ημερομηνία 12 Οκτωβρίου 2006 διαβάζουμε πως η εταιρία Hormel (που παράγει προϊόν με την ονομασία SPAM από το 1937) λέει:

“We do not object to use of this slang term to describe (unsolicited commercial e-mail),” the company said on its Web site, “although we do object to the use of the word “spam” as a trademark and to the use of our product image in association with that term.”

Τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει… Ναι, είναι το κείμενο από εδώ:

” We do not object to use of this slang term to describe UCE, although we do object to the use of the word “spam” as a trademark and to the use of our product image in association with that term. Also, if the term is to be used, it should be used in all lower-case letters to distinguish it from our trademark SPAM, which should be used with all uppercase letters.”

Ποιό είναι το catch λοιπόν; Το catch είναι πως το παραπάνω κείμενο γράφτηκε στις 18 Απριλίου του 2003! Άρα το techspot.com δεν μίλησε ποτέ με τη Hormel. Πράγμα που με έκανε να αναρωτιέμαι αν η Hormel έκανε ποτέ τη σχετική αίτηση (μια και δεν υπάρχει σχετική ανακοίνωση στο website της).

Ας βρούμε λοιπόν το “Γραφείο Εμπορικών Σημάτων και Σχεδίων”. Κανένας από όσους αναφέρουν την είδηση (και γράφουν για την απόφαση του Γραφείου Εμπορικών Σημάτων και Σχεδίων) δεν μας λέει που μπορούμε να βρούμε το Γραφείο στο Internet και πως να αναζητήσουμε το σκεπτικό της απόφασής του. Είναι το “Office for Harmonization in the Internal Market – Trade Marks and Designs“.

Πάμε στο Search και επιλέγουμε “Entire Site”. Γράφουμε spam και …voila! Εκεί βρίσκουμε την απόφαση[pdf document] του “Second Board of Appeal” που απορρίπτει και την έφεση της Hormel. Από την απόφαση αυτή μαθαίνουμε πως η Hormel είχε ξεκινήσει τη διαδικασία στις 17 Δεκεμβρίου του 2004. Η απόφαση του δευτεροβάθμου οργάνου έχει ημερομηνία 19 Ιουλίου 2006.

Αν έκανα αυτή την άσκηση εξακρίβωσης της πληροφορίας, δεν ήταν γιατί αμφισβήτησα τον Voyager ή κάποια από τις προηγούμενες πηγές. Ήταν γιατί από ένα σημείο και μετά όλοι όσοι αναφέρουν την είδηση αναμεταδίδουν το ίδιο κείμενο (ημερομηνίας 11 Οκτωβρίου 2006) από το AP (όλο το άρθρο ή τμήματά του) άλλοι αναφέροντάς το ως πηγή και άλλοι όχι.

Εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον για εμένα έχει και το timeline της ιστορίας:

  • 2003/04/18:Η Hormel στο site του SPAM δηλώνει “We do not object to use of this slang term…”.
  • 2004/12/17:Η Hormel ξεκινάει τη διαδικασία να καταχωρήσει τη λέξη SPAM σαν trademark για τις ηλεκτρονικές επικοινωνίες.
  • 2006/07/19:Το δευτεροβάθμιο όργανο του “Γραφείου” αποφασίζει πως η Hormel δεν έχει το δικαίωμα αυτής της καταχώρησης.
  • 2006/10/11:Εμφανίζεται το πρώτο άρθρο από το AP στο οποίο φαίνονται δηλώσεις της Hormel για την υπόθεση που όμως έχουν γίνει πριν καν ξεκινήσει η διαδικασία!

(ref)

Zone Soccer: A Game of Time and Space (part 3)

Αν έτσι παίζεται το 4-3-3 τότε αρχίζω να αναρωτιέμαι αν αυτή η προσκόλληση στο σύστημα είναι ξεροκεφαλιά και όχι επιμονή. Όταν το υλικό σου δεν προσαρμόζεται στο σύστημα, πρέπει να βρεις το σύστημα που ταιριάζει στο υλικό σου (αυτό έκανε και ο Ρεχάγκελ άλλωστε).

Όχι για άλλο λόγο, αλλά γιατί σε αυτό το παιχνίδι δεν υπήρχε κανένα πλάνο. Και ναι το περίφημο βιβλίο γράφει πως για την επίθεση δεν χρειάζεται τόσος σχεδιασμός γιατί την αφήνεις στη φαντασία των επιθετικών παιχτών, αλλά όχι κι έτσι.

(part 2) (part 4)

check_dnsbl: a simple Nagios plugin

One way to deal with rogue virus spamming client machines is to do what AOL does. In our case this is not an acceptable choice. Therefore we redirect all rogue port 25/tcp traffic to a relay server1 where we simply check for virii in the outgoing email messages. Such a method has the side effect that this server sometimes ends up in bl.spamcop.net. In order to know when this happens I wrote this simple Nagios plugin, check_dnsbl:

#!/usr/bin/perl -w
#
# yiorgos, Fri Oct 13 16:09:52 EEST 2006
# Normally this *must* follow the Nagios plugin guidelines:
# http://nagiosplug.sourceforge.net/developer-guidelines.html
#

# Yes these three lines are needed because of the embedded Perl interpreter
use vars;
use strict;
my($revip, $dnsbl, $ans);

$revip = shift or die "you must give a reversed IP address";
$dnsbl = shift or die "you must give a DNSBL";

open DNSBL, "/usr/bin/dig -4 $revip.$dnsbl a |" or die;
while(<DNSBL>) {
  chop;
  if (m/^;; ANSWER SECTION:/) {
    $ans = <DNSBL>
    close DNSBL;
    print "$dnsbl STATUS: ", $ans;
    exit 2;
  }
}
close DNSBL;

print "$dnsbl STATUS: OK";
exit 0;

Of course you can hack check_dnsbl to include more DNSBLs. This is simply a proof-of-concept that does the job fine. It is not a complete plugin. If you want to make a more complete plugin you have to read through the Nagios plugin developer guidelines.

Update: A final version of the check_dnsbl plugin can be downloaded from here.  The final version checks for $HOSTNAME$ being listed in various DNSBLs specified in an array (Yes @dnsbl_list is specified inside the source.  You can use an external file to specify the array and have the Perl interpreter require it if you don’t like it this way).  It also uses Net::DNS instead of opening a pipe to dig which makes it considerably faster.

[1] in Greek