re: My Desktop

Το ζητήσανε ο HSOC και ο Δημήτρης. Μόνο που …δεν έχω desktop: my ...desktop

Είμαι στο τραπέζι του σαλονιού. Όχι τόσο μινιμαλιστικό surrounding όσο αυτό στο unclutterer δηλαδή. Διακρίνονται ένα ραδιοφωνο (που παίζει “Παρέα με τα Νούμερα“) το προστατευτικό οθόνης-πληκτρολογίου του laptop, ένας καναπές και το μπουκάλι νερού του μικρού. Α ναι, το laptop στηρίζεται σε δύο λαστιχένιες σφήνες που κανονικά κρατάνε πόρτες. Ιδέα που πήρα από το lifehacker.

Η πρόσκληση επεκτείνεται στον Ντροπαλό και τον Brute Force.

Why I like running MIMEDefang

I had a talk with a friend the other day and he told me that he does not run MIMEDefang on his systems. Well I do and since most people run MIMEDefang just to be able to run ClamAV and SpamAssassin from one place, I want to explain why. Because when you have a hammer it is better to have more than two nails.

I like running MIMEDefang because it gives me a Perl interpreter at hand and a set of handy routines to manipulate every message that passes through the mail server (header and body). So for any weird idea that I have and I need a proof of concept, I have a full programming language on my email server waiting to run it. And if I have performance issues, well I can always (re)write it in C.

I really think it pays off to invest sometime to learn how to change stuff in mimedefang-filter(5) and how to write your own versions of the filter_* routines.

face-off

Για να δούμε τι θέλει να μάθει η foteinoula:

  • Όνομα: Γιώργος
  • Γεννέθλια: 4 Μαρτίου
  • Ζώδιο: Ιχθείς;
  • Χρώμα ματιών: Καφέ;
  • Χρώμα μαλλιών: Καφέ με άσπρες τρίχες;
  • Έχεις ερωτευθεί ποτέ; ΝΑΙ
  • Μουσική που ακούς: Jazz και ότι καλό έβγαλε η Death Row μέχρι το 1997
  • Χαρακτήρας Disney: Ο Ήτα-Βήτα, ο Φάντομ Ντακ και ο Γλόμπος
  • Ποιος φίλος / φίλη μένει πιο μακριά; Ο Δημήτρης
  • Πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι όταν ξυπνήσεις: Τι ώρα είναι;
  • Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν αποχωρίζεσαι: [it does not compute]
  • Τι έχεις στον τοίχο σου: Μια αφίσα του John Coltrane
  • Τι έχεις κάτω από το κρεβάτι σου: Ξύλινο πάτωμα
  • Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζο να σπάει τί θα έκανες: Θα το μάζευα
  • Αγαπημένος αριθμός: 96
  • Αγαπημένο όνομα: Ειρήνη
  • Χόμπι: Ο Ολυμπιακός
  • Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα: Στο κρεβάτι για ύπνο
  • Μία ευχή για το μέλλον: Ανοχή στη βλακεία
  • Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στον χρόνο και να γυρίσεις πίσω, σε ποιά εποχή θα πήγαινες: Στο μεσοπόλεμο, για να δω από κοντά το άλμα στην ανάπτυξη της Φυσικής
  • Φωτιά! Πάρε κάτι μαζί σου: Τη γυναίκα μου και τον adamo v2.0
  • Αγαπημένο λουλούδι: Κανένα
  • Αγαπημένη σειρά: Διαστημόπλοιο Αργώ
  • Αγαπημένη ταινία: The Empire Strikes Back
  • Αγαπημένο τραγούδι: Hurricane 2000
  • Αγαπημένο βιβλίο: [it does not compute]
  • Αγαπημένο ρούχο: Κανένα
  • Αγαπημένος καλλιτέχνης: Coltrane
  • Αγαπημένο φαγητό: Σπαγγέτι
  • Με ποιόν χαρακτήρα καρτούν ταυτίζεσαι: Με το κογιότ
  • Κακή συνήθεια: Νεύρα
  • Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει: [it does not compute]
  • Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που δεν σου αρέσει: Νεύρα
  • Συνηθισμένη ατάκα: Ουστ ρε!
  • Δουλειά που θα ήθελες να κάνεις: Αυτή που κάνω, με καλύτερες συνθήκες όμως
  • Μεγαλύτερος φόβος: Είναι προφανής
  • Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια είναι: Χαρά για κάποιους, εφιάλτης για άλλους

The game stops here.

Tribute to Honor Jim Gray

From DBWorld:

Tribute to Honor Jim Gray
May 31, 2008 @ UC Berkeley

http://www.eecs.berkeley.edu/IPRO/JimGrayTribute

Jim Gray’s family, friends and colleagues have arranged a public day of talks and reminiscences in his honor, to be held on May 31, 2008, at UC Berkeley. All are welcome.

Although Dr. Gray will be officially listed as missing until 2012, his family has asked that we have this Tribute now, to honor him before too much time has passed.

There are two parts to the Tribute. The General Session that begins the day is intended for the general public. The Technical Sessions will go through the afternoon, and are intended for a computer science audience. The organizers request that people wishing to attend the Technical Sessions register in advance on the web, to facilitate planning.

More information, including the program for the day, registration forms, and information on accommodations is available on the web at http://www.eecs.berkeley.edu/IPRO/JimGrayTribute. Questions about event logistics may be directed to jimgraytribute@eecs.berkeley.edu .

The search for Dr. Gray is detailed in Wired Magazine’s article: http://www.wired.com/techbiz/people/magazine/15-08/ff_jimgray

[via DBWorld @ 2007/12/4]

Η Java δεν είναι C…

– Στη Java πατάς την τελεία (.) και σου βγαίνουν οι επιλογές. Δεν είναι σαν τη C που πρέπει να τα γράφεις όλα με το χέρι.

Δεν κατακρίνω αυτόν που το είπε. Αυτοί που τον έμαθαν να σκέφτεται έτσι πρέπει να βρούν τρύπα να κρυφτούν.

so long, and thanks for all the fish!

Two days ago Mark Crispin wrote in imap-protocol:

I was laid off today. Unfortunately, I didn’t get a change to push imap-2007b out the door in release status, but the development tarball there is pretty close to my final bits.

If you have support requests for UW imapd, please send them to the Alpine development team at UW, alpine-contact at u.washington.edu.

It has been a privilege to work with all of you for the past 20 years.

— Mark —

http://staff.washington.edu/mrc
Science does not emerge from voting, party politics, or public debate.
Si vis pacem, para bellum.

Why on earth would anyone want to lay off Mark Crispin, is a mystery to me. As a long time user of the UW-IMAP toolkit I want to thank MRC for his work and software, which solved many of my problems and preserved much of my time.

spare parts (a Faber-Castell story)

“Why is it that every time I struggle with a tough problem, I turn away from my sophisticated software tools and grab a plain sheet of paper?” –dds, On Paper.

Μου αρέσει να γράφω σε χαρτί. Με μολύβι. Θα μπορούσε να πει κανείς πως έχω μια mini συλλογή κιόλας: H γυναίκα μου μου έκανε δώρο ένα “Trio metal multifunction pen“, ενώ ο κουμπάρος μου μου “κόλλησε” το “Castell perfect pencil“. Δυστυχώς σε ένα ταξίδι στην Εσθονία έχασα το καπάκι του “Trio metal”. Προσπάθησα να βρω ανταλλακτικό. Μετά από τρία καταστήματα, τηλεφωνήματα και μερικές μέρες αναμονής ήρθε ή απάντηση:

“Πρέπει να το δώσουμε στην αντιπροσωπεία, να το στείλει στη Γερμανία ως χαλασμένο και να περιμένουμε ένα μήνα για επισκευή ή αντικατάσταση!”

Μα να σταλεί στη Γερμανία για ένα καπάκι; Και τη στιγμή μάλλιστα που στις ΗΠΑ η αντίστοιχη αντιπροσωπεία το πουλάει online για $6 και το στέλνει ταχυδρομικά; Δυστυχώς όχι εκτός ΗΠΑ.

Ευτυχώς που υπάρχουν και οι φίλοι και μπορούν και μας εξυπηρετούν. Μάνο ευχαριστώ!

__
Ο Vaggelis για τα μηχανικά μολύβια: Engineering των 2 ευρώ.

Quotas

Όλα τα χρόνια που κάνω αυτή τη δουλειά ποτέ δεν ήμουν οπαδός των quotas. Το όριο χρήσης ενός πόρου, όσο κι αν προκύπτει από μετρήσεις ή εκτιμήσεις δεν παύει στην πραγματικότητα να είναι αυθαίρετο. Κι ας υπάρχει αντικειμενικός λόγος που το θέτει εν ισχύ κάποιος: Η συνολική προστασία του συστήματος και η εξασφάλιση της συνέχισης της λειτουργίας του. Το όριο είναι αυθαίρετο γιατί υπάρχει πάντα εκείνος ο χρήσης που είναι λίγο πάνω από αυτό και με καλό λόγο.

Αν υποθέσουμε πως κάποιος έχει όριο στο home directory του τα 200MB, όταν αυτά ξεπεραστούν για 10 bytes (ή και λιγότερα ακόμα), πως μπορεί να ξέρει το σύστημα εάν αυτό συμβαίνει επειδή αποθηκεύει ο χρήστης ένα paper σημαντικό για την εργασία του ή ένα MP3; Απάντηση: Το σύστημα δεν μπορεί να ξέρει. Άσε που για το χρήστη το MP3 μπορεί να είναι και ισοδύναμα σημαντικό. Το σύστημα ξέρει μόνο νούμερα. Έχεις μέχρι N-bytes. Στα N+1… tough luck.

Για αυτό ποτέ στις δουλειές μου μέχρι τώρα δεν υλοποίησα ένα τέτοιο σύστημα. Όσο ισχυρά κι αν διατυπώθηκε η απαίτηση. Κι ας είναι οι χρήστες σαν ιδανικά αέρια. Γιατί αυτά τα 10 bytes παραπάνω μπορεί να είναι σημαντικά. Και γιατί για αυτά τα 10bytes (ενώ υπάρχει χώρος) ο χρήστης μπορεί να κάνει κατεργαριές που να προκαλέσουν βλάβη στο σύστημα. Ενώ αυτός το μόνο που θέλει, είναι να κάνει τη δουλειά του. Το έχω δει. Αντίθετα, στα “δικά μου συστήματα” εάν κάποιος έπαιρνε είδηση πως παρόλο που υπάρχουν δεδηλωμένα quota limits, αυτά ήταν μόνο “στα χαρτιά” και εκμεταλλευόταν το γεγονός, μια παράκληση του τύπου “Κάντε ένα clean-up γιατί διαφορετικά θα πρέπει να τα υλοποιήσω για όλους” αρκούσε.

Οι καιροί όμως αλλάζουν. Και μπορεί οι ISPs να μη δίνουν (όλοι) IMAP, αλλά δίνουν webmail access. Το Gmail αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν οι χρήστες την αλληλογραφία τους, ανεξάρτητα από τον mail provider. Και όλο και πιο πολλοί χρήστες “γλυκαίνονται” και επιλέγουν το “leave messages on server” στον POP3 client τους. Έτσι και το (μαθηματικό) μοντέλο αλλάζει. Ο mail (POP3) server δεν είναι πλέον ο ενδιάμεσος σταθμός. Είναι ο τελικός. Και αυτό τα αλλάζει όλα. Αυτά το +10 bytes γίνονται ξαφνικά πολύ σημαντικά, γιατί η υπέρβασή του ορίου δεν είναι στιγμιαία ή παροδική. Είναι μόνιμη.

Έτσι την προηγούμενη εβδομάδα για πρώτη φορά (ελπίζω και τελευταία) και με βαριά καρδιά, έκανα strong enforcement. Ελπίζω προσωρινά.

Τώρα αν μπορούσα να απαλλαγώ και από τα υπόλοιπα καθήκοντά μου ώστε να γράψω drivers για να παίζει το IMAP toolkit πάνω από κάτι σαν το HDFS…