Category: Uncategorized

skills and numbers

A lot of talk lately goes around commenting that our (Greece) political leaders use gambling terms to describe both EU’s stance and their opponents. Which reminded me something that I read at the second page of “Why can’t you just give me the number?“:

Endeavor Gets into the game Gives competitive advantage Needed to win
Poker Knowing the odds Skills Both
Business Skills Knowing the odds Both

→ [In Poker] knowing the probabilities just gets you into the game; in order to win, you need additional skills.

→ The reverse is often true in business – the players have the skills but do not understand the odds.

This pretty much sums it all.

The (next) government game

Assume that after elections two coalitions are formed. Let’s call them Player1 and Player2. Player1, although they can rule, wants Player2 to join them in forming a Government. Player2 refuses and aims for reelection where they believe that they will be in a better position. It is all a game of success and failure on the government to be formed:

The Government Game

So in the case where Player 2 believes that Player 1 cannot make it alone, they bet on their downfall in order to win the next elections whenever they are. And while Player 1 knows that they cannot make it, even with Player 2 on board, they push for their participation so as to make them irrelevant too in the next elections.

Any similarities to present day politics is purely coincidental.

Leadership is nature’s way of removing morons from the productive flow

The title is Dogbert‘s 1995 statement of the Dilbert Principle. See what Orwell wrote:

“Between the two branches of the Party there is a certain amount of interchange, but only so much as will ensure that weaklings are excluded from the Inner Party and that ambitious members of the Outer Party are made harmless by allowing them to rise.”

Then again, everyone gets promoted to their level of incompetence.

Το κοπάδι

The flock, circa 2007

Η φωτογραφία είναι από συγκέντρωση μεγάλου κόμματος πριν τις εκλογές του 2007. Πήγα επειδή ένας καλός μου φίλος “θα το εκτιμούσε πολύ” όπως μου είπε. Τι θυμάμαι; Θυμάμαι σε κάθε τραπέζι μπουκάλι με κρασί, τυρί και ζαμπόν. Θυμάμαι το προβεβλημένο στέλεχος-βουλευτή να προμοτάρει άλλους λιγότερο έμπειρους (“Έχει αρκετούς σταυρούς η Β’ Αθηνών, οπότε να βοηθήσουμε και τους συναγωνιστές μας”), κόσμο να μπαίνει στην ουρά για χειραψία με τον μεγαλοβουλευτή (συμπεριλαμβανομένου και ενός διαιτητή της Α’ Εθνικής που έχει αποσυρθεί) και εμένα να αναρωτιέμαι ποιος πληρώνει για όλα αυτά.

Α ναι, ο μεγαλοβουλευτής είχε φροντίσει να ευχαριστήσει τον ιδιοκτήτη του χώρου για την φιλοξενία…

Ελαιοχρωματιστής – ‘Ελληνας

Painter advertisement. Ethnicity as a value added service

“ΕΛΑΙΟΧΡΩΜΑΤΙΣΤΗΣ ΕΛΛΗΝΑΣ, ΕΜΠΕΙΡΟΣ, ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ, ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΑ, ΤΑΡΑΤΣΕΣ, ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ”

Ρε μάστορα για 15 και πλέον χρόνια τις δουλειές αυτές τις κάνανε οι μετανάστες και στην καλύτερη ο Έλληνας είχε το συνεργείο. Άσε που και τα συνεργεία πλέον τα τρέχανε οι μετανάστες μόνοι τους. Το γεγονός πως έχουμε φτάσει να είναι η εθνικότητα του μάστορα differentiation στην παρεχόμενη υπηρεσία είναι ενδεικτικό της κατάστασής μας ως κοινωνία.