Author: adamo

I am a Greek DevOps Engineer ranting about everything, from email to sports; to living in Athens, Greece.

re: Στρατηγικός και διευθυντικός ο νέος ρόλος των στελεχών Τεχνολογίας της Πληροφορίας

“Ομοφώνησαν ότι ο CIO πρέπει να σπάσει τη «γυάλινη οροφή» που τον κρατά κάτω από την ανώτερη διοίκηση. Παραδέχονται, όμως, ότι χρειάζονται καλύτερη επιχειρηματική εκπαίδευση και μεγαλύτερη εταιρική εμπειρία προκειμένου να γίνουν περισσότερο «στρατηγικοί». Μερικοί συμφώνησαν μάλιστα ότι ένας CIO μπορεί θαυμάσια να είναι ο φυσικός υποψήφιος για μια θέση ανώτατου διευθυντή, είτε του διευθύνοντος συμβούλου.”

(Σημείωση: Ομοφώνησαν == Groupthink)

Αυτά τα συζητάμε πριν από το 1999, είναι γραμμένα σε βιβλία χρόνια τώρα και εν τω μεταξύ το ταβάνι παραμένει και έχουμε γεμίσει με στρατηγούς χωρίς στρατιώτες και γραφειοκράτες. Όπως λέει και ο Nicholas Carr IT does not matter.

Ο Sun Tzu έχει κάνει ζημιά. Με το να διαβάσει κανείς το “Art of War” ή το “Περί Πολέμου” δεν γίνεται και στρατηγός, ειδικά επειδή διάβασε κάτι out of context. Το σκάκι προσφέρει πιο μετρήσιμα αποτελέσματα: Έχεις στη διάθεσή σου 16 εργαζόμενους με συγκεκριμένες δεξιότητες για να τα βγάλεις πέρα. Επειδή διάβασες τους κανόνες και δυο ανοίγματα, δεν είσαι και ο Fisher. Και έτσι καταλαβαίνεις τη διαφορά του “στρατηγού” από αυτόν που διάβασε την τρέχουσα προσαρμογή της “Τέχνης του Πολέμου” στο μάνατζμεντ. Αλλά είναι πάντα πιο εύκολο να συμμετέχει κανείς σε συζητήσεις και brainstorming για meta-strategies (“Τι καλά που θα ήταν εάν υιοθετούσαμε αυτή τη στρατηγική”).

Αν θέλεις να περάσεις τη “γυάλινη οροφή” πρέπει να ξέρεις το τερέν. Αν θέλεις να ξέρεις το τερέν, δεν πας για CIO, μαθαίνεις τη δουλειά end-to-end.

(In-Reply-To:)

memcached.pl – An (incomplete) implementation in Perl with persistence

From the memcached FAQ:

How can you list all keys?

With memcached, you can’t list all keys. There is a debug interface, but that is not an advisable usage.

I was working on some stuff with MIMEDefang, Cache::Memcached and memcached at $work and stumbled upon just that. I wanted to check what exactly was going on while developing. About two hours after reading the informal text protocol specification for memcached, I had a crude working implementation of set and get in Perl and keys stored in a BerkeleyDB hash so that they could be inspected by external tools like makemap and postmap.

I’ve cut a lot of corners in this implementation, like:

  • the delete queues are not implemented (yet)
  • no check is done whether the inserted value is of the declared length in bytes
  • an inserted value cannot contain a \n
  • It is not demonizing yet

Give it few nights and enough interest and I think that I may fix those too. So anyway here is the project page and code:

→ https://github.com/a-yiorgos/memcached.pl/

I hope it is useful to at least one more person.

While writing these lines I came up with: Sysadmins do it in Perl, Devops in Python. I do not know how true people may consider this, but indeed Python would have been a much better choice. Oh well, next time.

The tension that is not going away …

Stewart Brand of the famous “Information wants to be free” statement has actually commented in more detail:

Information wants to be free because it has become so cheap to distribute, copy, and recombine—too cheap to meter. It wants to be expensive because it can be immeasurably valuable to the recipient. That tension will not go away.

I revisited the above because of the recent Stratfor 2012 email leak. It represents the tension clearly: Stratfor sells expensive intelligence services (information), while in fact information once generated and stored (electronically) is bound to break free.

→ Information wants to be free in 1791.

Wiener on who and what we are

This was posted on CYBCOM by Bernard Scott:

We are but whirlpools in a river of ever-flowing water. We are not stuff that abides, but patterns that perpetuate themselves.…We are swimming upstream against a great torrent of disorganization….In this, our main obligation is to establish arbitrary enclaves of order and system….It is the greatest possible victory to be, to continue to be, and to have been. No defeat can deprive us of the success of having existed for some moment of time in a universe that seems indifferent to us.

This is no defeatism….The declaration of our own nature and the attempt to build up an enclave of organization in the face of nature’s overwhelming tendency to disorder is an insolence against the gods and the iron necessity that they impose. Here lies tragedy, but here lies glory too.

—Norbert Wiener