Όταν ένα ζευγάρι σας λέει πως περιμένει δίδυμα, η επόμενη φράση σας δε μπορεί να είναι “Και τώρα πως θα τα βγάλετε πέρα με τρία παιδιά;”. Μπορεί αυτή να είναι η λουζεράδικη αντίληψή σας για τη ζωή, εμείς όμως θα τα βγάλουμε πέρα. Αφού δεν έχετε κάτι καλύτερο να πείτε, ασχοληθείτε με το πως θα βγάλετε πέρα εσείς και φυσικά μη ξυνίζετε τα μούτρα σας με την απάντηση που εισπράτετε στο ερώτημά σας. You had it coming.
1+2
Published
Managing organized complexity 
Λές και ζητήσατε δανεικά! Πάντως άν και ήδη σας τα έχω δώσει, Συγχαρητήριαααααααααα!!!!
Καλημέρα,
Συγχαρητήρια!!!
Ενδεχομένως, πολλές φορές τέτοιες αντιδράσεις να μην είναι, τόσο αποτέλεσμα “ενδιαφέροντος”, όσο φθόνου.
Έτσι, καλό είναι να τους βάζει κανείς αμέσως στην θέση τους τους αναιδείς και να μην στενοχωριέται άλλο με τί είπαν.
Έχει μια απλή εξήγηση: You just beat the average.
Συγχαρητήρια Γιώργο! Καταπληκτικά νέα! Άντε με το καλό :-)
ελεος ρε παιδια
πως γινεται παντα να σκεφτομαστε το κακο
εγω θα ελεγα οτι ειναι αποτελεσμα κλισε και αμηχανιας
α και συγχαρητηρια
και τωρα πως θα τα βγαλετε περα ρε παιδια;
@all:
Ευχαριστούμε για τις ευχές. Ότι επιθυμείτε να το πάθετε.
@orck:
Σε σχέση με αυτή την ερώτηση υπάρχουν δύο κατηγορίες ανρθώπων: Αυτοί από τους οποίους μπορούμε να τη δεχτούμε και αυτοί από τους οποίους δεν μπορούμε. Ο καθένας γνωρίζει αυτόματα σε ποια κατηγορία ανήκει.
Κλισέ είναι το “καλή δύναμη”, το “καλή λευτεριά”, το “να σας ζήσουν”, το “με το καλό” κ.ο.κ. Δεν είναι κλισέ ή αποτέλεσμα αμηχανίας το “πως θα τα βγάλεις πέρα”. Υπάρχουν πάντα αυτοί που πετάνε το σχόλιό τους μόνο και μόνο για να σου σπάσουν τα @@.
“και τωρα πως θα τα βγαλετε περα ρε παιδια;”
Θα δουλεύετε εσείς για να παίρνουμε εμείς επιδόματα :)
:-) Well done !
Ελπίζω να βγούν αγόρια γιατί έχουμε έλλειψη από γαμπρούς για την κόρη μου… (btw όλοι μου οι γνωστοί έχουν κόρες .. απλά φαντάσου τί γίνεται στα party… :P)
Μάλλον έλλειψη κοινωνικής παιδείας φανερώνει αυτού του είδους η αντίδραση, παρά αμηχανία ή φθόνο. Είναι αντίστοιχο του “Δεν είσαι μικρός για να κάνεις παιδί;” (28).
Συγχαρητηρια G! Σας εύχομαι τα καλύτερα :-)
όταν ένα ζευγάρι λέει ότι περιμένει δίδυμα τότε η ερώτηση πρέπει να είναι “και πώς θα τα βγάλετε πέρα με δύο παιδιά”. εκτός αν περιμένει τρίδυμα.
ps: συγχαρητήρια για τα αδερφάκια, αλλά όταν καταρεύσει η οικονομία έλα να ξαναδιαβάσεις το ποστ σου. Θα σε παρηγορήσει.
Με τρία παιδιά παίρνεις επίδομα πολύτεκνου ;) (ή δεν έχει γίνει ακόμα αυτή η αλλαγή;). Οπότε και να καταρρεύσει η οικονομία, ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ (hint hint) δε θα έχουν ιδιαίτερο πρόβλημα (σε σχέση με τους υπόλοιπους πάντοτε).
Η δική μου ερώτηση πάντως θα ήταν παρόμοιας υφής αλλά με διαφορετικό νόημα: όχι πώς θα τα βγάλεις πέρα οικονομικά, αλλά πώς θα τα βγάλεις πέρα με την περαιτέρω επιβάρυνση του ελεύθερου χρόνου σου (ό,τι έχει απομείνει δηλαδή).
Good luck dude.
@Thanos: νομίζω ότι δεν παίρνουν ακόμα επίδομα αλλά δεν παίρνω κι όρκο. Έτσι κι αλλιώς είναι γελοιότητες αυτά τα επιδόματα, αν θέλουν να βοηθήσουν τις οικογένειες να κάνουν παιδιά απλά δεν αρκούν.
Εγώ που δεν έχω παιδί ακόμα και το ένα μου φαίνεται βουνό. Ίσως γι’ αυτό να σε ρωτούσαν πως θα τα βγάλετε πέρα.
Όταν βλέπω διπλά καροτσάκια στο δρόμο, λέω “double trouble” :)
Όμως πέρα από τα κρύα αστεία μου, συγχαρητήρια, να είστε καλά και οι δύο και να πάνε όλα καλά!
Άντε άντε .. τρις-ευτυχισμένοι ;)
Με το καλό να περάσετε και στα 3 bits, αν το γουστάρετε, κι άστε τους άλλους ν’ αναρωτιούνται…
Έχω μια θεωρία, αλλά χρειάζομαι στοιχεία.
Το πρώτο έγινε επί Web 1.0;
Αν ναι, σκέψου το Web 13.0!
[Με το καλό και να είναι υγιή!]
@Stazybο Hοrn:
Για το 3ο bit αντιμετωπίζω κάτι ενστάσεις…
@Ίωνας:
Μπα, όλα είναι web 2.0.
Μια φορά κι έναν καιρό, οι παππούδες μας κάναν έξι κι εφτά παιδιά, με σαφώς μικρότερες ανέσεις και αποδοχές απ΄ό,τι εμείς σήμερα! Κι όμως τα έβγαζαν πέρα, και τα σπούδαζαν, και τα παιδιά μεγάλωναν μια χαρά…
Η πιό βασική ανάγκη των παιδιών είναι να τα αγαπάς. Τα υπόλοιπα βρίσκονται!
Η ώρα η καλή βρε!
:)
Δεν θέλω να χαλάσω το χαρακτήρα της δημοσίευσης του adamo, αλλά αυτό που λες είναι και επικίνδυνα αφελές και ψευδέστατο. Δε θα συνεχίσω όμως να το αναλύσω, κι αν χρειαστεί, ας σβηστεί το σχόλιο αυτό.
@Stazybο Hοrn:
Ο TRIP είναι κουμπάρος[*] και θα γίνει σύντομα γονιός επίσης. Στα πλαίσια του χώρου που επιτρέπει ένα σχόλιο σε ένα post νομίζω πως όλοι δικαιούμαστε να κάνουμε απλουστεύεσεις ή και μη προφανείς παραδοχές.
Π.χ. εμένα δε με ενοχλούν όλοι οι άνθρωποι που αναρωτιούνται “πως θα τα βγάλουμε πέρα” αλλά εκείνο το είδος των ανθρώπων που π.χ. στην περίπτωση που ένα ζευγάρι δεν έχει παιδιά για πολύ καιρό, χωρίς αφέλεια, αλλά με σαφή πρόθεση θα ρωτήσει “άντε τι περιμένετε ακόμα;”. Ε, όταν έχεις παιδιά, οι ίδιοι άνθρωποι προσπαθούν να μάθουν εάν βγαίνεις οικονομικά ή εάν “αντέχεις” τις μεταβολές στην οικογένεια κ.λπ. Πιο πολύ είχα στόχο δηλαδή ανθρώπους που ακόμα και η καλή τους η κουβέντα στάζει δηλητήριο.
[*]- Βγαίνω βουλευτής άνετα.
Δεν διαφωνώ με τα λεγόμενά σου, κι έχω ζήσει παρόμοιες καταστάσεις. Απλώς, δεν χρειάζεται να εξιδανικεύουμε ένα παρελθόν, όπου τα παιδιά έρχονταν γιατί τα «ήθελε ο Θεός», δίνονταν ανεξέλεγκτα για υιοθεσία όταν περίσσευαν, πέθαιναν ή αποκτούσαν μόνιμα προβλήματα υγείας, κ.ο.κ.
Stazybo Horn, δεν εξιδανικεύω καθόλου τις συνθήκες που επικρατούσαν στην Ελληνική Οικογένεια και κοινωνία εν γένει, πριν πενήντα χρόνια! Τουναντίον, συμφωνώ απόλυτα, πως υφίσταντο όλα τα σοβαρά προβλήματα που αναφέρεις παραπάνω κι ακόμα περισσότερα. Το point μου είναι, ότι στη σημερινή εποχή, έχουμε φτάσει στο άλλο άκρο. Η επικρατούσα αντίληψη πρεσβεύει πως για να κάνεις τρίτο παιδί, πρέπει να είσαι εφοπλιστής!
Νομίζω πως ένα μεσοαστικό ζευγάρι, όπου συνήθως εργάζονται και οι δύο γονείς, μπορεί να ανταπεξέλθει στις ανάγκες τριών ή και τεσσάρων παιδιών. Θα χρειαστεί ενδεχομένως να αλλάξει αρκετά τις καταναλωτικές του συνήθειες και να οργανώσει μεθοδικά τα έξοδά του, αλλά θα επιβιώσει! Μακάρι να μπορούσα κι εγώ να κάνω τέσσερα παιδάκια και θα βρισκα τρόπους να τα φέρω βόλτα! (Φυσικά δεν θα τα δινα για υιοθεσία! Ανατρίχιασα και μόνο στη σκέψη!)
Κουμπάρε! Σόρρυ για το σεντονάκι. Είπα να γράψω τους “10 τρόπους εξοικονόμησης πόρων για την ανατροφή πολυμελούς οικογένειας”, αλλά αυτό θέλει πόστ από μόνο του! (Ν΄αγιάσει το στόμα σου! Αυτό το “άντε! τί περιμένετε ακόμα!” εδώ μου είχε κάτσει! Τί να τους πείς τώρα???)
Γουστάρω! Τα δίδυμα είναι απίθανη φάση, one of a kind! Είστε πολύ τυχεροί! Εγώ παρακάλαγα για δίδυμα, είχαμε 2 περιπτώσεις στο σόι μας, αλλά δεν μου κάθησε :-)
Εύχομαι πάνω απ’όλα να πάνε όλα καλά κατά την εγκυμοσύνη και να μην ταλαιπωρηθεί πολύ η μαμά. Από εκεί και μετά είναι πιο εύκολα ;-)
Ωχ! Kαι τώρα πώς θα τα βγάλετε πέρα με τρία παιδιά? Θα πέσει πολλή ευτυχία μαζεμένη. :)
Να τους πεις ότι είναι μια καλή ευκαιρία να γίνεις καλύτερος και να νιώσεις ευτυχισμένος και ότι αυτοί καλό θα ήταν να κοιτάνε τη δουλειά τους. Kαι αν σου τα πρήξουν ρώτα τους, “ΕΣΥ, γιατί δε θα τα έβγαζες πέρα????”
Η μητέρα μου όταν γέννησε τα δίδυμα αδέρφια μου μετά από εμένα, στην ίδια ερώτηση, “Πώ πω, μέσα στη φτώχια, πώς θα τα βγάλετε πέρα με τρία παιδιά?”, ξέρεις τι απάντησε?
“Θα προσπαθήσουμε να ξεχαστούμε κάνοντας το τέταρτο.”
Τόμπολα… :)
@foteinoula:
Θα πρέπει να ξεχάστηκε πάρα πολύ αν σκεφτεί κανείς πως έφτασε στα 6 παιδιά :)
εμ ναι! φαίνεται ότι είναι μεγάλη χαρά να έχεις παιδιά! απορώ πως κάποιος μπορεί να τα δει σαν βάρος! τροφή και αγάπη θέλουν τα παιδιά. αλλά άμα δεν έχεις βρει την ουσία και νομίζεις ότι πρέπει να τα κάνεις πρωθυπουργούς ή να τους πάρεις 4 playstation και 2 διαμερίσματα εκεί καταντάς.
τι να πω. με το καλό να μεγαλώσετε!! (αριθμητικά :))
Τόσο μεγάλη χαρά, που όσο και να στο λένε πριν, μόνο όταν σου έρθει αρχίζεις και το καταλαβαίνεις… :)
Είναι δε, τρομερό στήριγμα όταν χάνεις κάποιον δικό σου άνθρωπο (family O(1)).. Το μόνο που σε κρατάει μπορώ να πω..
Άσε τα οικονομικά… εκεί πάντα τα καταφέρνουμε, με κάποιο τρόπο… Υπάρχει βέβαια η άποψη που έχω ακούσει ότι “δε θα κάνω δεύτερο γιατί δε θα μπορώ να του προσφέρω όσα προσφέρω στο πρώτο”… Να σου πω κάτι, δεν πειράζει ας μην πάνε στο ιδιωτικό σχολείο, ας μην τους αγοράζεις Lapin και Polo Ralph Lauren (γκρρρρ… αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία), μην του κάνεις δεξίωση βάφτισης στον Αστέρα ή το Χίλτον (ή δεν ξέρω πού) απλά να τα αγαπάς… Πολύ…
Από την άλλη, εκείνο το διπλό καροτσάκι σκέφτομαι!! Πώς το περνάς ανάμεσα από δύο αυτοκίνητα σε συνδυασμό με τα άπειρα κάγκελα, για να περάσει απέναντι; Εδώ το ένα και περνάει δύσκολα… Και όταν ζητήσουν και τα τρία να τα πάρεις αγκαλιά στη βόλτα;; (σε μερικά χρόνια). Ποιον αλγόριθμο διαχείρισης πόρων χρησιμοποιείς για όλες αυτές τις περιπτώσεις που οι servers (μαμά και μπαμπάς) είναι λιγότεροι από τους clients (παιδιά);
Αλλά όταν θα τα βλέπεις μαζί να παίζουν (ή να δέρνονται) θα είναι τέτοια η χαρά (με τα δύο που έχω τα λέω αυτά… μακάρι να έρθει και τρίτο…)
Και (τώρα που το ξανασκέφτομαι): αν έχεις κάποια βοήθεια (μια γιαγιά που μπορεί να κρατήσει το παιδί για να πας να πληρώσεις ένα λογαριασμό: πολυτέλεια που εδώ δεν την έχω και πάμε οικογενειακώς) τα καταφέρνεις μια χαρά.
Άλλωστε όπως είπα σε ένα φιλικό ζευγάρι (σε αντίστοιχη φάση – δηλαδή χωρίς τις γιαγιάδες κοντά για υποστήριξη) όταν ρώτησαν αν το δεύτερο παιδί σε κλείνει μέσα: όχι δεν είναι το δεύτερο (τρίτο, τέταρτο, … ν-οστό) που σε κλείνει μέσα… Είναι το πρώτο που μεγαλώνει και δεν μπορείς να το τραβολογάς παντού μαζί σου :)
Όπως και να’χει τελικά τα καταφέρνεις και είναι ευλογία… μεγάλη…
Διάβαζα τη σαββατιάτικη Καθημερινή (τη βρίσκεις on-line στο http://wwk.kathimerini.gr/kath/edition/2008/20-09-2008.pdf) και στη σελ. 6 του ένθετου για καλή ζωή (ή κάπως έτσι – σελ. 32 στο pdf) έχει ένα αφιέρωμα που με έκανε να θυμηθώ αυτό το post…
Ελπίζω να περνάτε καλά :)
“Ελπίζω να περνάτε καλά :)”
Περνάμε! Με πολλή και όμορφη φασαρία.