data loss (?)

Ο Δημήτρης ζητάει ένα σχόλιό μου πάνω σε αυτό το θέμα:

“Darling admits Revenue loss of 25 million personal records“

Συνοπτικά: Η υπηρεσία που είναι υπεύθυνη για τη συλλογή των φόρων στο Ηνωμένο Βασίλειο ανακοίνωσε πως χάθηκαν δύο CD, που ταχυδρόμησε στο NAO, με records που αφορούν περίπου 25 εκατομμύρια πολίτες. Τα στοιχεία περιείχαν:

• Ονοματεπώνυμο
• Ημερομηνία Γέννησης
• Ενιαίος Αριθμός Ασφάλισης
• Τραπεζικός λογαριασμός (όχι σε όλες τις εγγραφές)

(Δείτε και το σχετικό άρθρο στο Wikipedia)

Τα σχόλιά μου:

• Δεν εύχομαι κάτι τέτοιο ούτε στον εχθρό μου
• Συμβαίνουν και στις καλύτερες οικογένειες λοιπόν
• Θυμήθηκα πόσο μεγάλο μπορεί να είναι το bandwidth ενός φορτηγού γεμάτου σκληρούς δίσκους / CD / storage devices^*

Συγνώμη Δημήτρη, αλλά δεν νομίζω πως υπάρχουν (ακόμα) στη δημοσιότητα αρκετά στοιχεία για να κάνει κάποιος σοβαρό σχολιασμό επί του θέματος, και μάλλιστα από τόσο μακριά από τα γεγονότα. Υποτίθεται πως διαδικασίες υπήρχαν, όπως και αμοιβαία συννενόηση ανάμεσα στις υπηρεσίες για την ανταλλαγή των δεδομένων. Αλλά όπως λέει και ένας φίλος, “Τελικά η κρίσιμη υποδομή είναι ο άνθρωπος.”:

“The discs were sent by junior staff at HM Revenue and Customs (HMRC) based at Waterview Park in Washington, Tyne and Wear, to the National Audit Office (NAO), as unrecorded internal mail via TNT N.V” (ref)

Εάν υπάρχει κάποιο δίδαγμα από αυτήν την υπόθεση, τότε αυτό είναι:

It is not a matter of “if” but of “when“

και άρα πρέπει να είσαι έτοιμος για το damage control / containment.

Την παραπάνω πρόταση στα Ελληνικά μπορεί να την έχεις ακούσει σαν:

“Όσο περνάει ο καιρός και το σύστημά σας δεν έχει παραβιαστεί, η πιθανότητα να παραβιαστεί πλησιάζει το P=1”

Την διατύπωση αυτή την άκουσα πρώτη φορά το 2001 από τον Δημήτρη Γκρίτζαλη.

[*] “Never underestimate the bandwidth of a truck full of tapes hurling down the highway” –Andrew S. Tanenbaum