Είχα σκοπό να ασχοληθώ με το βιβλίο στο 2ο μέρος. Δυστυχώς όμως το αποτέλεσμα του αγώνα με αναγκάζει να κάνω μόνο μερικές επισημάνσεις. Στο βιβλίο λοιπόν γράφει:
“I give the players responsibility and expect them to take the responsibility.”
Όποιος περιμένει να του πει ο ίδιος ο Τζόρτζεβιτς πως δεν τον “έχει” τον αγώνα και καλό θα είναι να τον κάνει αλλαγή, δεν ζει στην Ελλάδα, αλλά στη Νορβηγία. Όπως λέει και ο Θάνος: “Here is Greece re!”. Και να πει κανείς πως δεν τα ξέρει αυτά;
“I think there is also a difference between a Belgian 18 year old and a Norwegian of the same age. Norwegians are much more independent, more self-reliant. When I was 13 years old I had to organize a school trip for the whole class and was responsible for everything. The school system in Norway also allows for paticipation in sports. The children have much more time to participate in sports. They probably have more self-discipline”.
Ευτυχώς που η ομάδα έχει και τον Ιππότη Jedi και δεν μάζεψε παραπάνω.
Η επόμενη φανέλα που θα πάρω θα γράφει “Τάσος Πάντος” γιατί μπορεί το ταλέντο να μη διδάσκεται, το φιλότιμο όμως του Τάσου δεν το έχει κανένας τους.
Managing organized complexity 
Μη γίνεσαι άδικος με τον Σόλιντ. Είναι ο μόνος που κατάλαβε ότι στον Ολυμπιακό δεν έχει νόημα να προσπαθείς να τους μάθεις συστήματα κλπ (βλέπε Μπάγιεβιτς). Απλά άσε τους “παλιούς” να παίζουν όπως γουστάρουν και οι άλλοι θα ακολουθήσουν. Για το συγκεκριμένο μάτς δεν μπορώ να πω τίποτα. Προτίμησα τους πειρατές της Καραϊβικής :-)
@chstath:
Απλά άσε τους “παλιούς” να παίζουν όπως γουστάρουν και οι άλλοι θα ακολουθήσουν
Κάνεις λάθος. Αυτή ήταν η τακτική του Λεμονή: Άστους να παίζουν όπως ξέρουν.
Αν διαβάσεις το βιβλίο (θα στο δανείσω) θα δεις πως οι παίκτες προσπαθούν να παίξουν (καλύτερα από πέρσυ) το 4-3-3 όπως το θέλει αυτός. Περίμενε το part 3.