Ποια είναι αλήθεια εκείνη η ορμή που μας κυβερνά όταν το φαγητό είναι τζάμπα; Γιατί διαγκωνιζόμαστε ανεξάρτητα από την ποσότητα που υπάρχει; Γιατί δεν σεβόμαστε καμία ουρά; Γιατί σκαρφιζόμαστε μαλακίες για να την προσπεράσουμε;
– Παλικάρι μπορείς να μου βάλεις ένα νερό γιατί πρέπει να πιω επειγόντως ένα χαπάκι;
Είμαστε τόσο πεινάλες τελικά;
– Συγνώμη, δε θέλω από τα πρώτα πιάτα, μόνο από το γουρνόπουλο. Να ξεκινήσω από μπροστά σας;
Και καλά αυτοί που “και καλά” ζητάνε και την άδεια. Οι άλλοι; Αυτοί που σε σπρώχνουν και μετά σου ζητάνε και τα ρέστα άμα τους κάνεις την παρατήρηση;
Αφιερωμένο στην κυρία που δεν κάρφωσα στο χώμα στα εγκαίνια του (νέου) μουσείου της Σικυώνας.
Managing organized complexity 
Η οποία “κυρία” τι ακριβώς έκανε?
Φτάνουμε στα πιάτα. Η κυράτσα από εκεί που βρίσκεται πίσω μου, απλώνεται και παίρνει πιάτα για αυτήν και τις φίλες της. Με δεδομένο πως έχω μακριά χέρια και δεν είχα πάρει πιάτο, καταλαβαίνεις πως κινήθηκε για να πιάσει τα πιάτα.
Από τη στιγμή που έχει τα πιάτα, βγάζει δεξί φλας και με τον αγκώνα της προσπαθεί να χωθεί ανάμεσα σε εμένα και τον μπροστινό μου. Αρχίζω να αντιστέκομαι ευγενικά βάζοντας κόντρα, μόνο και μόνο για να γνωρίσω μεγαλύτερη πίεση. Από το να τσακωθώ για ηλιθιότητες, προτίμησα να φύγω γιατί διαφορετικά, απλά θα εκτρεπόμουν.
Ελπίζω να της κάτσανε στο λαιμό.
Ένα σημαντικό ερώτημα είναι αν αξίζει να τσακωθείς ή όχι. Όλοι αυτά τα ζώα δεν καταλαβαίνουν και ίσως (δεν είμαι σίγουρος για αυτό) ο τσακωμός να τους δώσει να καταλάβουν οτι η συμπεριφορά τους σηκώνει κόκκινη.
Κι αν δεν της κάτσανε αυτή τη φορά στον λαιμο, θα της κάτσουν την επόμενη έτσι όπως κάνει. Απολαυστικά γράφεις. Γεια σου λοιπόν.
Επί της αρχής πιστεύω ότι όταν κάποιος είναι ζώο, του το επισημαίνεις, ακόμα και με τσακωμό αν χρειαστεί. Το ζώο μπορεί να συνεχσει να είναι ζώο, όμως άλλα εν δυνάμει ζώα ίσως καταλάβουν ότι οι γυφτιές δεν γίνονται σιωπηρά αποδεκτές από όλους.
Αυτά επί της αρχής. Πρακτικά, η κρίσιμη παράμετρος είναι το πόσο θες να συγκρουστείς με το ζώο και το πόσο είσαι διατεθειμένος να ανεβάσεις την πιεσή σου. Γιατί η πίεση του ζώου είναι ΣΙΓΟΥΡΟ οτι θα μείνει σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Δεν γίνεσαι ζώο αν δεν είσαι σταρχιδιστής.
Α και το πιο σημαντικό: η σύγκρουση με ζώα έχει, όπως είπα παραπάνω, νόημα ΜΟΝΟ όταν υπάρχουν παρευρισκόμενοι. Αν είναι ένας εναντίον ενός δεν έχει νόημα, γιατί το μυαλό του ζώου δεν πρόκειται να αλλάξει. Το μόνο αποτέλεσμα θα είναι ο τσακωμός.
Kala ekanes kai den asxolithikes me ilithiotites. Kalutera eugenis para na fertheis ektropa.
Karma mwre, auto mono.