Meetings are toxic (PDF document). Αυτό το είχα διαπιστώσει εδώ και καιρό, αλλά χτες το απόγευμα το έζησα, όχι στο μεγαλείο του, αλλά στην επιβεβαίωσή του. Χτες παρεβρέθηκα στη συνεδρίαση μιας επιτροπής της οποίας το αντικείμενο με ενδιαφέρει. Δεν είχα διάθεση να πάω όμως και πήγα μόνο και μόνο γιατί η υπηρεσία έκρινε πως η παρουσία μου ήταν απαραίτητη. Συμμετείχα σαν παρατηρητής. Αυτό που με στενοχώρησε είναι πως σε ότι με αφορούσε η συνεδρίαση, έχασα 2 ώρες για κάτι που για να ενημερωθώ χρειάζονταν 10 λεπτά. Αποτέλεσμα; Γύρισα σπίτι μου στις 21:30 και όχι γιατί υπήρξα παραγωγικός στη δουλειά μου (όπως τουλάχιστον εγώ θέλω να είμαι παραγωγικός).

Στη δουλειά σπάνια κάνουμε meetings. Συνήθως κρατάνε μέχρι 10 λεπτά, με εξαίρεση τα εναρκτήρια για μεγάλα έργα, τα οποία μπορεί και να πάνε μέχρι 2 ώρες. Αυτή η συμπίεση χρόνου στις συναντήσεις μας οφείλεται στους ακόλουθους λόγους:

1. Είμαστε όλοι στο ίδιο μήκος κύματος
2. Δεν συζητάμε δύο φορές το ίδιο πράγμα
3. Δουλεύουμε χρόνια μαζί χωρίς προβλήματα
4. Έχουμε αναπτύξει ένα κώδικα επικοινωνίας που μας επιτρέπει να λέμε μεταξύ μας μία πρόταση και να μη χρειάζεται να εξηγήσουμε με άλλες 10 τι εννοούμε ή τι επιπτώσεις / συνέπειες / απαιτήσεις θα έχει αυτό που είπαμε αμέσως πριν
5. Αν δεν έχουμε να πούμε κάτι δε μιλάμε
6. Ανεχόμαστε ο ένας τις παραξενιές του άλλου
7. Γνωριζόμαστε τόσο καλά που δε χρειάζεται να εφευρίσκουμε δικαιολογίες για τις καθυστερήσεις. Κάτι καθυστερεί είτε γιατί είναι πολύ δύσκολο -οπότε όλοι βάζουν πλάτη- είτε γιατί κωλοβάρεσε κάποιος, οπότε τα βγάζει πέρα μόνος του
8. Το #7 δουλεύει γιατί υπάρχει φιλότιμο
9. Έχουμε γαμάτο προϊστάμενο που δεν επιτρέπει να “στρίβουν” οι συζητήσεις από το θέμα
10. Μας ενδιαφέρει να μη χάνεται ο χρόνος μας