Έτσι δεν είχες πει πρόεδρε; Για να δούμε τι θα πει και ο Σάββας τώρα…

(ref: Ανόρθωση – Ολυμπιακός : 3 – 0)

Ο Anthony Parker που φέρεται να θέλει ο Ολυμπιακός δεν είναι ο Tony Parker που έχει παντρευτεί αυτή.

Αυτό είναι μάθημα.

Έφτασε η ώρα. Ξανά.

Τι μου μένει από τη φετινή σεζόν; Δύο νίκες και μια ήττα. Sorry, τρεις νίκες. Α και το ότι είδα το Ολυμπιακός – Τσέλσι από τo stream της Nova στο Internet για € 5 (ή κάπου τόσο).

Τίποτα από αυτά όμως δεν έχει να κάνει με το φετινό πρωτάθλημα :(

Για του χρόνου περιμένω: καλύτερη “Αθλητική Κυριακή”, λιγότερο Πέτρο Μίχο, να έχω χρόνο για να αγοράσω “διαρκείας” και να αρχίζει η αθλητική εκπομπή της ΕΤ3 νωρίτερα.
__
Σχετικό post: 10/11

Ribo você perdeu nosso respeito.

Αν καταλαβαίνω καλά, από αυτή την καταχώρηση, το βέλος του Εκουαδόρ σημείωσε χατ-τρικ (στο 40′, το 61′ και το 83′) στο νικηφόρο 6-1 της Μάινζ επί της Πάντερμπορν.

Αφιερωμένο σε ένα φίλο από τη δουλειά.

[via Παρέα με τα Νούμερα]

Πως το έλεγε ο Λίνεκερ;

“Football is a simple game; 22 men chase a ball for 90 minutes and at the end, the Germans always win.”

Κρίμα…

Λίγες μέρες πριν σκάσει η ιστορία της Άρσης Βαρών, είχα πέσει σε αυτό το post, σχετικό με το doping και τις επιλογές των αθλητών. Το post παραπέμπει σε άρθρο στο Scientific American. Το άρθρο, δανείζεται από το game theory το Prisoner’s Dilemma:

Πως μεταφράζεται το παραπάνω σχήμα;

“When you join a team with an organized doping program in place, you are simply given the drugs and a choice: take them to keep up or don’t take them and there is a good chance you will not have a career in cycling.”

Συμπέρασμα: Με την τρέχουσα κατάσταση, οι (επαγγελματίες) αθλητές ωθούνται να επιλέξουν την ντόπα, ανεξάρτητα από τις επιλογές των υπολοίπων συναθλητών / ανταγωνιστών. Και η θεωρία συμφωνεί.

“Οι παίκτες δεν έχουν ανάγκη τον προπονητή για να παίξουν καλά” —Σάββας Θοδωρίδης για τον Τάκη Λεμονή.

Αλήθεια κύριε Σάββα;