Αν όντως η αξία του νικημένου δίνει αξία στο νικητή, τότε η φετινή παρουσία του Ολυμπιακού αδικεί την προσπάθεια του Παναθηναϊκού.

Και του χρόνου με υγεία.

Arsenal FC vs FC Barcelona χτες.

Έχω ένα φίλο που προσπαθεί να καταλάβει γιατί παρακολουθούμε ποδόσφαιρο. Για αγώνες σαν το χτεσινό που τους πετυχαίνουμε μια στα 10 χρόνια. Και που μια στα 20 (30, 40 , 50, …) ελπίζουμε να είναι η ομάδα μας μία από τις δύο.

Πίσω στη φτώχεια στο θέαμα της Super League τώρα…

Χτες ήταν η θλιβερή επέτειος. Χάρη στο ψηφιακό αρχείο της Αθλητικής Ηχούς είναι εύκολο να δει κανείς πως καλύφθηκε η τραγωδία από τις πρώτες κιόλας στιγμές. “Η μεγαλύτερη αθλητική τραγωδία του τόπου μας”, Αθλητική Ηχώ, 1981/02/09, σελίδες 1 και 8. Χρειάζεται DjVu.

“Δεν παίζει ο Σικαμπάλα” είχα πει πριν μερικές μέρες στον @mperedim που περίμενε τη νίκη του ΠΑΟΚ.

Δεν παίζαμε όμως ούτε κι εμείς (μόνο τα δοκάρια κάτι προσπάθησαν).

(ref)

(ref)

Αυτό που έχει περισσότερη σημασία είναι πως η Super League για τρίτη συνεχόμενη χρονιά έχει ομάδα στους 16.

(ref)

Ιδιότροπος, περίεργος, ξεροκέφαλος, ακατανόητος μερικές φορές ακόμα και για τους παίχτες του. Και μετράμε: 2 συμμετοχές σε Euro, μία κατάκτηση against all odds και μία συμμετοχή σε Παγκόσμιο Κύπελο.

Όχι κι άσχημα για ένα “ξεμωραμένο μπάρμπα” όπως τον είχε αποκαλέσει ένα “διαμάντι” των αθλητικών μεταδόσεων.

Απλώστε πάλι τις γλώσσες σας, γιατί από τις τρύπες που έχετε κρυφτεί δεν φτάνουν.

(ref)

Πέρσυ ήταν ο ΠΑΟ. Φέτος η σειρά μας.

Το πρωί στη δουλειά:

– Έλα ρε! Αυτοί δεν έχουν τέρμα.
– Εμείς έχουμε μόνο τέρμα.

(ref)

Από το εξώφυλλο του Πρωταθλητή:

Έτσι όπως είναι προπονημένη η ομάδα, ο Zico άνετα φοράει στολή και παίζει. Να δούμε και καμιά “μπανάνα”.

– Μόνο για την ομάδα μας γυρίζει στο ποδόσφαιρο ο Πελέ!

Εμείς έχουμε μέλος τον Πελέ και προπονητή τον Λευκό Πελέ. Για να δούμε.

Με την ευκαιρία, αλίευμα από το twitter, χάρη στον @Jimbo77: