…έκαναν το σταυρό τους και …δεν ήρθαμε.

Μπορεί για μερικά χρόνια να είχαμε τα κάτω μας, αλλά η ανάσταση έχει ξεκινήσει. Και μπορεί τα γκρίζα ανθρωπάκια να απέβαλλαν τον Lewis μετά από δύο συνεχόμενα τρίποντα (εκεί χάσαμε, όχι από τα λάθη του Βασιλόπουλου) αλλά μπορούμε να λέμε δυνατά: We are back!

Φανταστείτε τώρα να κληρωθεί ο Ερυθρός Αστέρας με την ΑΕΚ, να την αποκλείσει και να περάσει στον ίδιο όμιλο με τον Ολυμπιακό στο Champions League. Και ακόμα χειρότερα να περάσει τρίτος κι εμείς να τον (ξανα)πιούμε! Εφιάλτης!

Αν υπάρχει ένας ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού που είναι αγαπητός στους φίλους του Ολυμπιακού, αυτός είναι ο Δημήτρης Παπαδόπουλος. Ή τουλάχιστον έτσι συμβαίνει με τους διπλανούς μου στο Καραϊσκάκη. Από την πρώτη φορά που έπαιξε κόντρα στον Ολυμπιακό στο Καραϊσκάκη, όλο “γιατί δεν τον πήραμε από όταν γύρισε από την Αγγλία” ακούω. Και τώρα ο Τζίγγερ (τι σημαίνει αυτό το nickname ξέρει να μου πει κανείς;) μας κάνει ακόμα ένα δώρο. Δεν τον κρατάει στην ομάδα! Όχι δεν θέλω να κάνω κουμάντο στη τσέπη του ιδιοκτήτη, αλλά αν η αξία του ηττημένου καθορίζει την αξία του νικητή, τότε η διοίκηση του ΠΑΟ κάνει ότι μπορεί για να απαξιώσει τις νίκες του Ολυμπιακού :)

Κι εμένα δε μου αρέσει το “κόκκινο τριφύλλι” αλλά αν υπάρχει τρόπος:

“Κόκκαλη, Κόκκαλη σε παρακαλώ! Φέρε το Δημήτρη στον Ολυμπιακό!”

Update #1: Τελικά μετά το κράξιμο, ο Δημητράκης όχι μόνο έμεινε στον ΠΑΟ, αλλά έγινε και αρχηγός.

Update #2: Δύο χρόνια μετά, ο πολυμετοχικός πλέον Παναθηναϊκός, λέει στο Δ.Π. να βρει ομάδα στο εξωτερικό…