Acer Aspire One A110L

Αυτό το μήνυμα γράφεται από το ολοκαίνουργιο A110L της οικογένειας. Οι πρώτες εντυπώσεις:

  • Το πληκτρολόγιο είναι λίγο μικρότερο από όσο θα ήθελα.
  • Η οθόνη είναι εξαιρετική.
  • Μετά το upgrade είναι γεμάτα τα 3.9G από τα 8G του δίσκου SSD. Αυτό σημαίνει πως εάν κάποιος θέλει να διαβάζει το email του σταθερά από αυτό το μηχάνημα με το Aspire One Mail, θα πρέπει να επενδύσει σε secondary storage. Βέβαια αυτό δεν ενδιαφέρει ένα μεγάλο κομμάτι χρηστών που δουλεύουν μόνο με τα Gmail, Yahoo! Mail και Hotmail.
  • Το Linpus Lite είναι συμπαθητικό, αλλά δεν έχει ssh. Bye bye, portable administrative console by default. (Update: Μπορείς να βάλεις)
  • Το recovery CD σου δίνει τη δυνατότητα να φτιάξεις recovery USB stick.
  • Συμπαθητική ελληνοποίηση του Linpus (emoticon == συναισθημίδιο;).
  • Overall: Το μηχάνημα είναι ένα εξαιρετικό internet-only machine.

Θα το δοκιμάσω και με Mandriva Flash και το Sugar on a Stick (εάν βγει στην παραγωγή).

Update 2009/03/25: Δεν άντεξα την ελληνική μετάφραση του Linpus και έκανα reinstall και εγκατάσταση της Αγγλικής έκδοσης.

xscreensaver and xfce4 on Lenny

It seems that the default installation of xfce4 on Debian Lenny does not start the xscreensaver daemon by default. After looking here and there (mostly in Ubuntu forums) and reading the X startup scripts, I resolved the problem by simply creating $HOME/.xsession as follows:

#!/bin/bash
(sleep 5; /usr/bin/xscreensaver -no-splash) &
/usr/bin/startxfce4
/usr/bin/xscreensaver-command -exit

PS: I use xdm

Wow! I am a blocker now

“Οι επαγγελματίες δημοσιογράφοι μάχονται καθημερινά για το δικαίωμα ενημέρωσης της κοινής γνώμης. Αυτούς όμως διάλεξαν να απειλήσουν και να στοχοποιήσουν αόρατες οργανώσεις, αόρατοι μπλόκερς, ορατοί αρθρογράφοι. “

Πρόεδρε η ομάδα έχει ανάγκη από κεντρικό μπλοκέρ. Που υπογράφω;

Update 26/2: Φαίνεται πως το χαμένο “γάμμα” βρήκε τη θέση του

Το όνομά σας;

Απορία:

– Πως ακριβώς ενισχύει την ασφάλεια του πολίτη η ονομαστικοποίηση των καρτοκινητών τηλεφώνων;

Απάντηση: Δεν την ενισχύει. Μπορεί οι προτείνοντες να νομίζουν πως την ενισχύει, αλλά δεν συμβαίνει αυτό. Στην πραγματικότητα ένα τέτοιο μέτρο είναι απλά ένας φτηνός εντυπωσιασμός. Γιατί πως αλλιώς μπορεί να χαρακτηριστεί κάτι που δυσκολεύει τη χρήση ενός μέσου για τον νομοταγή πολίτη και όχι για τον κακοποιό; Το είδος των κακοποιών που στοχεύει ένα τέτοιο μέτρο έχει (σχετικά) απεριόριστο προϋπολογισμό και τελικά δεν περιορίζεται, απλά εξελίσσει τη μεθοδολογία του.

Και για να συνεχίσω στην επιχειρηματολογία του Ντροπαλού στο ιδεατό ερώτημα “Θα σε πείραζε να δώσεις το όνομα, εάν είχες καρτοκινητό;“, η απάντηση είναι:

Φυσικά και με πειράζει:

“As governments widen their definitions of just who is a potential threat it makes increasing sense for citizens engaged in previous innocuous activities (especially political and financial privacy) to protect their data from being useful if seized.” —Steve Shear

Επίσης με πειράζει οτιδήποτε προκαλεί σπατάλη χρόνου, χρήματος, υποδομών και ανθρώπινου δυναμικού.

Do your homework. Ακόμα και ρεαλιστικά -αποκομμένα από το θεαματικό του πράγματος- να το δει κανείς, δύο επαγγελματίες των αποδράσεων έφυγαν από τη φυλακή, δεν άδειασε ολόκληρη. Για δύο ανθρώπους δεν παίρνονται αποφάσεις που επηρεάζουν το γενικό πληθυσμό.

re: Ο πιο μεγάλος Ελληνας;

Ρωτάει ο HSOC για το δικό μας Top-10. Αν και διαφωνώ με το πως δίνεται το ερώτημα, αυθόρμητα έρχεται στο μυαλό μου πάντα ως απάντηση ο Παπανικολάου. Έτσι λέω να δώσω μια πεντάδα που δεν έφτασε στο Top-100:

Όποιος θέλει να συμπληρώσει, ευχαρίστως.

(In-Reply-To:)

“Patch! Patch! Patch!”

Το 2001 στα πλαίσια του IT Security Conference (που αργότερα εξελίχθηκε στο Cyprus InfoSec) ο Richard Cross έκανε την καλύτερη παρουσίαση.

Δεν θυμάμαι τον τίτλο, ούτε το περιεχόμενο, όμως σίγουρα όποιος την είδε θα σας πει το ίδιο: Ήταν η καλύτερη παρουσίαση, γιατί είχε ένα μήνυμα και όλοι μα όλοι το θυμούνται καλά:

Remember people; Patch! Patch! Patch!

Δε θυμάμαι πόσες φορές το είπε. Το είπε αρκετές και παραστατικά, γιατί αμέσως μετά, όποιος πήγαινε να του μιλήσει δεν του έλεγε “Hi!”, του έλεγε “Patch! Patch! Patch!”.

Αργότερα μου είπε πως:

Έχω καταλάβει πως αν θέλεις να μείνει κάτι από αυτά που λές, πρέπει να το λες τρεις φορές.

Μία λέξη · δύο μαθήματα.

(Σε συνέχεια του προηγούμενου post)

up to date

Στο timeback blog υπάρχει ένα άρθρο που ασχολείται με το “the waste of staying up to date“. Παρόλο που το κείμενο είναι αποκλειστικά για time management, οι ιδέες του επεκτείνονται εύκολα και σε time management για system administrators.

Λίγο μετά από την ανακοίνωση του Debian 5.0 (Lenny) και tweets σαν αυτό και αυτό θυμήθηκα πόσο πολύ προσπαθούσα τα πρώτα χρόνια να “τρέχω” τις τελευταίες εκδόσεις, του λειτουργικού και οποιουδήποτε software ήταν εγκατεστημένο. Και μάλλιστα σε εποχές που οι ανακοινώσεις των τελευταίων εκδόσεων δεν γίνονταν από προφανή μέσα (mailing lists, USENET newsgroup) απαραίτητα. Πράγμα που σήμαινε π.χ. πως έπρεπε να κοιτάζω το (FTP) site που στέγαζε το software τακτικά για να κατεβάσω τη νέα έκδοση. Και αυτό χωρίς κάποιο προφανή λόγο (security patch ή άλλο software bug που επέβαλλε την αναβάθμιση).

Α ναι, δεν ήμουν ο μόνος που το έκανε αυτό. Ο Unique Fish για παράδειγμα είχε αποκτήσει το παρατσούκλι gnutilities γιατί πάντα προσπαθούσε να έχει την τελευταία έκδοση των εργαλείων GNU εγκατεστημένη.

Sure, go ahead, stay hyper-current, but realize it’s not free.

Ποιο το αποτέλεσμα; Για πολύ καιρό αντί να ασχολούμαι με τη δουλειά που ήθελα να κάνω, ασχολιόμουν με τα περιφειακά ζητήματα, δηλαδή το να υπάρχει το latest-and-greatest version εγκατεστημένο. Ναι ρε φίλε, αλλά να το κάνουμε και κάτι.

But more often than not (in Seth’s words), we overpay for the newest information. […] And that overpayment is nothing but muda — the waste of lost focus and interrupted cognition.

Αλλάξτε το newest information σε newest software και έχετε την εικόνα. Νομίζω αυτό μου αρέσει στο Debian stable: Προστατεύει το χρόνο μου. Εάν πραγματικά χρειάζομαι το ειδικό εκείνο feature που δεν υπάρχει στο stable, θα το βάλω χεράτα. Μόνο τότε.

Yahoo! FBL

I signed us up with the Yahoo! Complaint Feedback Loop. It comes very handy when you need to document stuff like:

  1. How a single user can harm the delivery of everybody sending to Yahoo! Mail through your servers, and
  2. How to provide independent (i.e. not yours) evidence to said user that his (possibly infected) machine is the cause of the problem