Όχι δεν αναφέρομαι στα τετράποδα. Αναφέρομαι σε μια ειδική κατηγορία διπόδων που χρησιμοποιούν τις κυλιόμενες σκάλες και κάθονται αριστερά (ακόμα και όταν δεν έχει κόσμο). Σημερινό επισόδειο:

Σταθμός Πανεπιστήμιο, σήμερα, ώρα 13:00, κυλιόμενες σκάλες, κάθομαι δεξιά και μπροστά μου το τίποτα. Τύπος οριακά κοντά στα 50 κάθεται ακριβώς αριστερά μου και φράζει τις σκάλες. Στην παρατήρηση του πίσω του πως πρέπει να κάτσει δεξιά γιατί ο αριστερός “διάδρομος” της σκάλας είναι για τους επιβάτες που βιάζονται, απαντάει με ύφος (Ζ: ο τύπος, Γ: εγώ):

Ζ: Όποιος βιάζεται να πάει από τις σκάλες

Γ: Κάνετε λάθος και μπορείτε να ρωτήσετε το σταθμάρχη

Ζ: Εσύ κάνεις λάθος. Ξέρεις Φυσική; Υπάρχει μόνο μία φορά.

(Λυπάμαι τον άνθρωπο και του απαντώ ήρεμα)

Γ: Είμαι Ηλεκτρολόγος Μηχανικός, δε θα μου μάθετε εσείς Φυσική. Πάμε στο σταθμάρχη να ρωτήσετε.
(Αντιλλαμβάνεται πως το επιχείρημα της Φυσικής είναι λάθος, αλλά συνεχίζει)

Ζ: Κάνεις λάθος, ούτε ο σταθμάρχης ξέρει.

Γ: Πάμε στο σταθμάρχη να ρωτήσετε.

(Αυτό επαναλλαμβάνεται μέχρι να φτάσουμε επάνω, 5-6 φορές).

Γ: Είστε απλά ανάγωγος και δε θέλετε να το παραδεχτείτε.

Ζ: Σε είδαμε κι εσένα στις διαδηλώσεις τι ευγενικός που είσαι!

(Με περνάει για φοιτητή προφανώς – θα έπρεπε να τον ευχαριστήσω)

Γ: Εγώ είμαι 35 χρονών. Δε καταλαβαίνω. Πάντως εκεί είναι ο σταθμάρχης για να ενημερωθείτε.

Ζ: Δεν έχω ανάγκη να πάω στο σταθμάρχη. Η Φυσική λέει πως υπάρχει μία φορά.

(Άντε πάλι το επιχείρημα της Φυσικής).

Και χωρίσαν οι δρόμοι μας.

Αγαπητά δίποδα και λοιποί εξυπνάκηδες λοιπόν προς ενημέρωσή σας:

Οταν χρησιμοποιείτε τις κυλιόμενες κλίμακες παρακαλείσθε να στέκεστε δεξιά κρατώντας την κυλιόμενη χειρολαβή, να προσέχετε τα μικρά παιδιά κρατώντας τα από το χέρι και να είστε ιδιαίτερα προσεκτικοί καθώς εισέρχεστε και εξέρχεστε από αυτές.

Οι ανελκυστήρες προορίζονται για χρήση από ηλικιωμένους και άτομα με ειδικές ανάγκες.

Δε τα λέω εγώ. Μπορείτε να τα δείτε και στο site του Αττικό Μετρό επιλέγοντας με τη σειρά Ελληνική Έκδοση -> Λειτουργία Μετρό -> Χρηστικές Οδηγίες.

Αυτός (is he back? μπα…). 2 τεμάχια σήμερα στους όχι και πολύ δυνατούς Ιάπωνες. Λέτε να έχει δίκιο ο Βερόν για τον Αντριάνο (και να είναι αυτός το πρόβλημα στην επίθεση της Βραζιλίας); Ως συνήθως ο Περναμπουκάνο το χαβά του. Είμαι τυχερός που τον είδα live στο Καραϊσκάκη (κι ας χάσαμε). Ευχαριστώ επίσης και τον Παρέιρα που έβαλε το Rogerio Ceni να παίξει, αλλά οι κότες οι Ιάπωνες από τα 30 μέτρα και κάτω δεν έκαναν φάουλ.

Στο ημίχρονο το αγώνα Τσεχία-Γκάνα (0-2) μου ήρθε μια ιδέα:

Αφού δε μου αρέσουν οι περισσότεροι speakers της ΝΕΤ, να μην τους ακούω. Για εναλλακτική σκέφτηκα την ΕΡΑ Σπορ, αλλά πιο πριν είχα παρατηρήσει πως έκανε μετάδοση και στους αγώνες του Bruno Zauli. Κι έτσι έβαλα στο CD player το Kakusei (του DJ Krush [new window]) και συνέχισα να παρακολουθώ το Β' ημίχρονο. Συμπέρασμα; Παρακολουθούσα τον αγώνα με μεγαλύτερη συγκέντρωση και χωρίς να εκνευρίζομαι (δίκαια ή άδικα δεν έχει σημασία) με το σχολιαστή.

Για να δούμε αν μπορεί να έχει διάρκεια κάτι τέτοιο και με ποια μουσική μπορεί κανείς να παρακολουθεί το Mundial 2006…

Σημείωση: Τι είναι κανονικά ο Speaker for the dead / Ο Εκπρόσωπος των Νεκρών;

Είπε ο Gary Lineker:

"Football is a simple game; 22 men chase a ball for 90 minutes and at the end, the Germans always win."

Με σβηστές τις μηχανές και τον χοντρό (περιμένω πως αν βάλει γκολ θα βγάλει μπλουζάκι Οβελίξ) να βαριέται τη ζωή του η Βραζιλία κέρδισε 1 – 0 τους Κροάτες με γκολ του Κακά (μακάρι σε 10 χρόνια να πιάσει κι αυτός λιμάνι). Άντε να δούμε και σε ένα αγώνα τον Rogerio Ceni γιατί μέχρι τώρα μόνο σε κάτι μεταδόσεις του ΑΝΤ1 τα χαράματα τον πετυχαίναμε.

Σχετικά με το Παγκόσμιο Κύπελλο, φίλος μου έστειλε αυτό το άρθρο. Εν ολίγοις μπορείτε να δείτε αγώνες του Mundial 2006 σε ascii πατώντας εδώ[*]. Περιμένω να έχει κάποιο αγώνα για να το δοκιμάσω.

[*] Αν δεν παίζει, τότε από ένα (shell|cmd) terminal γράψτε:

telnet ascii-wm.net 2006

Από τα μέχρι τώρα παιχνίδια φαίνεται πως η Ιταλία έχει την πιο αξιόλογη Ευρωπαϊκή ομάδα. Θα ήθελα να πω το ίδιο και για την Τσεχία, αλλά δεν είχε αξιόλογο αντίπαλο. Πάντως δε φαίνονται να χρειάζονται κλαρκ για να σηκωθούν από το χορτάρι.

Και μια και γράφω για την Ιταλία, ένα flash-back. Το καλό όμως είναι άλλο.

5 αγώνες μέχρι τώρα και είμαι πολύ χαρούμενος. Κυρίως γιατί τους αγώνες τους είδα με φίλους και πέρασα πραγματικά καλά.

Γερμανία – Κόστα Ρίκα: Κόστα Ρίκα βάλε ένα γκολ, ένα γκολ, ένα γκοοόλ! Βασικά δύο έβαλε, αλλά η άμυνά της είναι πιο δράμα και από τη Γερμανική. Το χαμογελάκι του Καν στο δεύτερο γκολ της Κόστα Ρίκα το είδατε;

Πολωνία – Ισημερινός: Τα βέλη του Εκουαδόρ έκαναν το θαύμα τους. Βέλος του Εκουαδόρ χαρακτήριζε τον Μπόρχα ο Πρωταθλητής. Το δικό μας βέλος δεν έπαιξε λοιπόν, αλλά έπαιξε και καλά ένα άλλο βέλος που είχε στο μάτι ο Ολυμπιακός, ο Αγκοστίν Ντελγκάδο.

Αγγλία – Παραγουάη: Αυτός ο Κράουτς θυμίζει σε κανένα άλλο τον Νάιαλ Κουίν της Ιρλανδίας; Άντε να δούμε και το Γουρούνεϊ. Παρατηρήσατε την αρίθμηση της Αγγλίας; Όλοι όσοι λογίζονται βασικοί από τον Έρικσον έχουν τα νούμερα 1 έως 11. Η Παραγουάη ήταν απλά μια φλύαρη νοτιοαμερικάνικη ομάδα (ένα πράγμα σαν τη Βολιβία του μεγάλου Μάρκο Ετσεμπερί) που με δύο παίχτες να κατέχουν το τόπι δε μπορεί να πάει μακριά.

Τρινιτάντ & Τομπάγκο – Σουηδία,: Αυτή τη στιγμή στην ΕΡΑ ΣΠΟΡ τηλεφωνάνε τύποι που ισχυρίζονται πως το ματς ήταν στημένο. Φυσικά βρε κουτά, οι δύο χώρες συμφωνήσανε να αγοράσει πετρέλαιο η Σουηδία από τα νησάκια και να στέλνει Σουηδέζες για διακοπές. Τα χάλκινα μετάλια του Μπόλτον είναι εθνικό έκθεμα στο προεδρικό μέγαρο του Τρινιτάντ – Τομπάγκο. Υποψιάζομαι πως το ίδιο θα γίνει και με τα παπούτσια του Ντουάιτ Γιορκ.

Αργεντινή – Ακτή Ελεφαντοστού: Ο καλύτερος από τους τρεις αγώνες, στον όμιλο της κόλασης. Φανταστείτε, ο καλύτερος παίκτης φέτος στο Βραζιλιάνικο πρωτάθλημα (Τέβες) έμεινε στον πάγκο. Αυτό θα πει πολυτέλεια.