Ακόμα μια παγκόσμια ημέρα (τελικά πόσες είναι; Πρέπει να είναι περισσότερες από 365).
Από το http//www.onewebday.org/
The mission of OneWebDay is to create, maintain, advance, and promote a global day to celebrate online life: September 22, 2006″
Γιορτάζοντας λοιπόν
17 χρόνια online
Συνδέθηκα στο Internet πρώτη φορά το 1990 και έχω να ευχαριστώ το Ίδρυμα γι’αυτό. Υπολογιστή δικό μου δεν είχα1, κατάφερα όμως πολύ γρήγορα και απέκτησα πρόσβαση στο softlab και το cc.ece για να μπορώ να συνδέομαι. Πράσινα τερματικά και χαμός στο ίσιωμα. Να πηγαίνεις από τις 9 το πρωί για να προλάβεις να βρεις θέση. Να προλάβεις κιόλας αν μπορέσεις να κάτσεις στα sparc του softlab. Ανταλλαγές email με παιδικούς φίλους που σπουδάζουν στην Αγγλία. Με φίλο στη Θεσσαλονίκη που στέλνει mail από BITNET(!!!). Για να σου στείλει mail κάποιος μπορεί να είναι πιο τυχερός μέσω UUCP: mcsun!ariadne!theseas!adamo. Μαθαίνω UNIX γράφοντας man man και man intro.
Προλαβαίνω εποχές που στα USENET newsgroups όταν θέλεις να κατεβάσεις κάτι μαζί με το όνομα του server ο συγγραφέας δήλωνε και την IP address γιατί το DNS δεν ήταν ιδιαίτερα αξιόπιστο, οπότε πως θα κάνει κανείς download; Μαθαίνω τον κατάλογο του ftp.inria.fr απ’έξω (δεν υπήρχε ούτε gopher, o browser μου ήταν το FTP). Ρωτάω κάτι στο sci.electronics για το 555 και μου γυρνάνε με email 50 απαντήσεις με ASCII διαγράμματα.
Οι περισσότεροι πια με φωνάζουν όχι με το όνομά μου, αλλά “ανταμό”.
Τα μηχανήματα έχουν ακόμα guest accounts. Σχεδόν παντού κανείς κάνει login σαν guest (password: guest) και μιλάει με κάποιον online (write, talk). Με telnet και με pad. Μαθαίνω το IRC2 και μπαίνω και στο ISCA. Γράφω προγράμματα, αλλά κάτι λείπει …δεν είμαι root.
Δυό παλαβοί τύποι (ο UniqueFish και Πάνος) “χώνονται” σε δύο εργαστήρια. Χτυπάω την πόρτα του Τίμου:
Γ: Χρειάζεστε administrator;
Τ: Ναι. Τι ξέρεις;
Γ: Τίποτα
Τ: Δεν πειράζει θα μάθεις. Τα manual είναι εκεί.
Μπαίνω σε ένα εργαστήριο που κάνουν το PhD τους ο Δημήτρης και ο Γιάννης. Ο Μανώλης γράφει το διδακτορικό του σε troff!!! Χαμός. Πως θα μπορέσω να γίνω το ίδιο καλός; Πλακώνομαι στο διάβασμα. Ανακαλύπτω το “Improving the Security of Your Site by Breaking Into It“. Γίνεται αμέσως διάσημο στο Ίδρυμα και η αρχή για να διαβάσω άπειρα papers, που έχουν κι άλλα references κ.ο.κ. Τα κατεβάζω, τα τυπώνω και τα διαβάζω όλα. Το να εγκαταστήσεις ένα πρόγραμμα σημαίνει να το διορθώσεις στον κώδικα για το OS που έχεις και να στείλεις το patch στον συγγραφέα. Ακόμα δεν έχει εφευρεθεί ο όρος Open-Source (αν και το FSF και το GNU είναι γνωστά). Όχι autoconf δεν υπάρχει ακόμα.
Ο sv1xv μου μαθαίνει το KA9Q.
Το ΕΜΠ μη αναγνωρίζοντας τη χρέωση του FORTHnet (δεν είχε αποσπαστεί σαν εταιρεία από το FORTH ακόμα) δεν πληρώνει και για τρεις μήνες μένουμε offline. Υπάρχει όμως το κοινό κέντρο υπερυπολογιστών (HPCLA3) του ΕΜΠ, του ΕΚΠΑ και του Παν/μίου Πάτρας (μπορεί να ήταν και το CTI). Εγώ έχω Internet. Η Αριάδνη δίνει shell accounts. Και οι φίλοι μου έχουν Internet. Το ΕΜΠ βάζει μια γραμμή 14400 με την Αριάδνη. Ο UniqueFish (διαχειρίζεται τον κεντρικό router) όποτε του καθυστερούν τα downloads “βγάζει” όλο το δίκτυο του Ιδρύματος εκτός μάχης για να τελειώσουν γρήγορα.
1994, στήνω τον πρώτο μου web server4. Λιγο μετά οι “σπόροι” του cc.ece φτιάχνουν το HomeComing5.
Βγαίνει το Doom II:
– Τι ώρα είναι;
– 21:30
– Έχουμε ώρα
(μετά ήταν 04:30).
Ο Πάνος κι εγώ είμαστε στην πρώτη τεχνική ομάδα του NOC/ΕΜΠ. Τα λεφτά δεν είναι καλά, αλλά το 1992 του είχα πει:
– Τη δουλειά που κάνουν αυτοί6 θα την κάνουμε εμείς σε λίγο καιρό.
…και βγάζουμε την “προφητεία” αληθινή. Κάνουμε τα πάντα. Από Network Management, μέχρι άπλωμα / πέρασμα καλωδίων, τεχνική υποστήριξη από το τηλέφωνο, όλα μαζί και ότι έρχεται πρώτο. Μεγάλη Πέμπτη βράδυ συνδέεται για πρώτη φορά το “παλιό” ad-hoc δίκτυο με το “νέο” δίκτυο τηλεματικής του ΕΜΠ.
Γίνεται παρουσίαση του δικτύου στις “αρχές” του Ιδρύματος. Ακόμα όμως δεν έχει γίνει η πλήρης μετάβαση (ούτε και παραλαβή) και τα δίκτυα δουλεύουν μαζί (παλιό και νέο). Παρακολουθώ την παρουσίαση από την πόρτα με την Ντίνα στο τηλέφωνο να μιλάει με τον UniqueFish:
– Ντίνα πες του να κουνήσει το καλώδιο!
4000 πρίζες σε όλο το νέο δίκτυο και μόνο 3 βρέθηκαν προβληματικές. Στην άλλη άκρη του τηλεφώνου ο UniqueFish κρατάει (και σπρώχνει) την μία από αυτές τις πρίζες, από την οποία ελέγχεται η πρόσβαση του νέου δικτύου στο Internet. Σκεφτείτε, έργο εκατοντάδων εκατομυρίων και η παρουσίασή του να κρίνεται από μια χαλασμένη πρίζα που κάνει 100 δραχμές και τα δάχτυλα του UniqueFish! Ναι η πρίζα χάλασε εκείνη τη στιγμή. Ευχαριστούμε κύριε Murphy.
Ο καιρός περνάει. Η δουλειά πολλή και στο εργαστήριο και στο ΚΕΔ/ΕΜΠ. Μεταμορφώνομαι γρήγορα σε BOFH. Αποκτάω βοηθούς στο εργαστήριο7! Το Πολυτεχνείο γίνεται δεύτερο σπίτι μου (στο πρώτο πάω μόνο για ύπνο). Ευτυχώς ο καλός μου φίλος Ντίνος με ξεκολλάει από το πληκτρολόγιο (βιαίως μερικές φορές) και έτσι έχω και προσωπική ζωή (sort of). Ο κουμπάρος μου και ο UniqueFish κρατάνε αρχείο χεστηρίων emails. Δεν φταίνε μόνο τα Windows για τα κολλήματα των υπολογιστών. Σε κάποιο disk crash δυστυχώς χάνεται το αρχείο.
Δίνουμε dialup access με 32 modems και ημερήσιο και εβδομαδιαίο όριο χρόνου σύνδεσης.
– Γιώργο θα είναι έτοιμο το software;
– Βεβαίως8.
Ένας ελληνικός ISP προσπαθεί να μας κάνει καταγγελία για αθέμιτο ανταγωνισμό…
Συνδέεται ο irc2.ntua.gr (city.irc.gr9) στο GRIRCnet. Κάνω αρκετούς φίλους. Ξεχωρίζω τον Hermes τον οποίο και παντρεύω το 2003.
Αρχίζει να υπάρχει το ΕΔΕΤ. Πιο μετά το GUnet και το AIX. Στην αρχή το ΕΔΕΤ και το AIX τα διαχειρίζεται το ΚΕΔ/ΕΜΠ. Αντέχουμε κάτω από τη μπάρα…
– Γιώργο αύριο στην Infosystem πρέπει να έχουμε multicast.
What the hell is multicast? Σε μια μέρα και με τη βοήθεια του Κώστα από το ΤΕΙ Αθήνας συνδέουμε το ΕΔΕΤ με το MBONE.
Εμφανίζονται τα πρώτα “σοβαρά” περιστατικά hacking. Εμφανίζονται groups όπως οι System-Halted, οι k0re_dumped, οι Greek Hackers Society. Αναγκαστικά δημιουργείται ad-hoc η GRNET-CERT (οι άλλοι δύο ήταν ο άλλος Γιώργος (η ψυχή του GRNET-CERT) και ο Κώστας). Το 90% των περιστατικών προέρχεται από τρία μηχανήματα: zeus, atlas και venus10. Ο πρύτανης του ΕΜΠ ζητάει να μάθει γιατί τον ευχαριστεί μια ξένη πρεσβεία με επιστολή της για τις ενέργειές του προσωπικού του.
Την ίδια περίοδο κυκλοφορεί και ο “Υπόκοσμος του Internet”, ίσως το πρώτο Ελληνικό ηλεκτρονικό fanzine. Μπράβο παιδιά! Θα περάσουν χρόνια για να γίνει κατανοητή η αξία του. Κρίμα που δεν υπάρχει πουθενά online τώρα.
Δινουμε ISDN access. Το σύστημα ρίχνει τα connections ανεξήγητα και ζητάμε τεχνική υποστήριξη. Στα newsgroups του ΕΜΠ πέφτει το βρίσιμο της αρκούδας. Έρχεται τεχνικός της Microcom11. Την επόμενη μέρα η Microcom αγοράζεται από την Compaq11 και χάνεται η μπάλα. Ένα χρόνο μετά ο Κώστας θα βρει τη λύση.
Στα newsgroups του ΕΜΠ μπλέκομαι σε συνεχόμενα flamewars. Ο electron σταματάει να γράφει μετά από μια απάντηση μου σε ένα κλασσικό debate Windows vs. Linux (and I consider myself a BSD advocate). Electron για μια ακόμα φορά συγνώμη.
Εγκαθιστώ NetBSD στα DECstations του Εργαστηρίου. Για μηχανήματα που τρέχουν στα 25MHz κερδίζουν χρόνο ζωής.
Συνδεόμαστε στο 6BONE. Φτιάχνω ένα χάρτη που έχει μεγάλη αποδοχή. Το ΕΔΕΤ “τρέχει” IPv6 και multicast natively, χωρίς tunnels. Ναι, πριν από το Internet2 και το vBNS.
Το DECstation που ήταν ο mail server στο εργαστήριο δεν αντέχει. Μια μέρα δείχνει load 238! Αγοράζουμε ένα PC. Κολλάω το μικρόβιο του FreeBSD (version 3.0).
Τα ερευνητικά του GUnet με κάνουν καλύτερο μηχανικό, με μαθαίνουν να σέβομαι συναδέλφους και μου αφήνουν πολλούς φίλους.
Μια μέρα είναι κάτω όλο το ΕΔΕΤ (σε ευχαριστούμε αγρότη που έκοψες τις γραμμές με τη φρέζα) και το δίκτυο είναι κόκκινο. Στη μία γραμμή ακούω μπινελίκια από τα NOCs των Παν/μίων και ΤΕΙ και από την άλλη τα μεταφέρω στους ΟΤΕτζήδες. Την ίδια στιγμή ένας τυπάκος θέλει να μάθει “γιατί δεν του παίζει το dialup” και ενός σημαντικού προσώπου “δεν του παίζουν τα Ελληνικά στο Netscape” και “δεν του δίνει κανείς σημασία“. Μαντέψτε τι παίρνει προτεραιότητα.
Επιτέλους οι χρήστες στο ΕΜΠ παραπονιούνται για το spam. Χρησιμοποιοώ τη λίστα των dorkslayers12 και επιστρέφουμε στην ηρεμία μας. Ή όχι; Σχεδόν όλα τα ΤΕΙ και κάποια Παν/μια βρίσκονται στην dorkslayers! Σχεδόν όλα τα ΤΕΙ με κατηγορούν για λογοκριτή και απαιτούν απολογία. Απαντάω με σκληρά λόγια, όχι για τους συναδέλφους postmasters, αλλά για αυτούς που τους αφήνουν ανενήμερους και ανεκπαίδευτους. Ο (τότε) διευθυντής μου με στηρίζει και έτσι με αφήνει να επιλέξω ποιοι 10.000 άνθρωποι θα με βρίζουν. Επιλέγω να με βρίζουν οι Πολυτεχνίτες επειδή θα έχουν πάλι πολύ spam.
Ένα τριτοβάθμιο εκπαιδευτικό Ίδρυμα χάνεται από το χάρτη κάθε μέρα στις 6 το απόγευμα. Βρίζουμε τους ΟΤΕτζήδες, οι οποίοι διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους πως δεν φταίνε. Τελικά ανακαλύπτουμε πως για λόγους ασφαλείας(!) ο κεντρικός δρομολογητής κλείνει με το πέρας του ωραρίου από το NOC του συγκεκριμένου Ιδρύματος.
Αυξάνεται η “ζήτηση” για τα mp3. Μηχανές αναζήτησης σαν το Palavista13 έχουν την τιμητική τους. Όποιος καταλαβαίνει πως μπορώ να “κατεβάζω γρήγορα” μου δίνει χαρτάκι. Εκπλήσσονται που δεν τους κάνω τη χάρη[14].
Αγοράζω τον δεύτερο υπολογιστή μου.
Στο τέλος του 1999 τα έχω παίξει. Κάνω διάλειμα ένα χρόνο. Δεν υπάρχει λειτουργικό σύστημα διαθέσιμο που να μην το δοκιμάσω. Χάνω άπειρες ώρες σε installs. Κολλάω το μικρόβιο του FreeBSD και σε άλλους πολυτεχνίτες.
Αρχίζει να ανεβαίνει το ΧΑΑ. Το Magic Box θα κάνει την εμφάνισή του και στην Ελλάδα. Ευτυχώς οι εμπλεκόμενοι κατάλαβαν γρήγορα πως πρόκειται για φύκια και όχι για μεταξωτές κορδέλλες. Δεν είναι η μόνη προσπάθεια που γίνεται για να βγουν τζάμπα λεφτά από το Ιντερνέ. Το οποίο το ακούς να προφέρεται Ίντερνετ, Ιντερνέτ ακόμα και Ιντέρνετ. Εμφανίζονται και business cards με την ένδειξη Internet specialist. Δηλαδή;
Επιστρέφω στο ΚΕΔ/ΕΜΠ το 2001. Όμως πια τίποτε δεν έχει την ίδια γοητεία για εμένα. Μπορεί να είναι η κούραση, μπορεί οι εξελίξεις να μην είναι πια τόσο ραγδαίες, χάνω το ενδιαφέρον μου. Έτσι δε μπορώ να είμαι συνεπής στις απαιτήσεις τους και ξαναφεύγω, πάλι σαν φίλος. Έτσι κι αλλιώς έχω φύγει για άλλες πολιτείες.
Η αντίλληψη για το Internet στην Ελλάδα άλλαξε πολύ αυτά τα 17 χρόνια. Στην ερώτηση “Με τι ασχολείσαι;” απαντούσα για χρόνια “Με το Internet”. Την πρώτη περίδο με κοίταζαν σαν Ούφο. Την επόμενη περίοδο μου έλεγαν “Κι εγώ μπαίνω στο Netscape“. Όχι ρε ‘σεις, δεν εννοώ αυτό όταν “Ασχολούμαι με το Internet” γιατί το Internet δεν είναι το web. Πιο μετά με περνάνε για γραφίστα. Και για να μη ξεχνιόμαστε πάντα με πληροφορούν σχετικα με το πρόβλημα που έχουν με το Word. Δεν ξέρω Word! Να πάτε στο ΙΕΚ της γειτονιάς σας. Θεωρείτε δεδομένο πως όποιος ξέρει από υπολογιστές θα σας αφιερώσει το χρόνο του δωρεάν, κάτι που δε θεωρείτε δεδομένο για το φαναρτζή σας.
Τώρα πάλι δεν καταλαβαίνουν με τι ασχολούμαι, αλλά τουλάχιστον δε με κοιτάνε σαν Ούφο. Ένα μόνο πράγμα δεν άλλαξε: Όλοι αργά ή γρήγορα μου ζητάνε να τους βρω τσόντες. Τους απαντώ πως είναι φτηνότερες και σε καλύτερη ποιότητα στο περίπτερο της γειτονιάς τους.
Και το εργαστήριο; Το εργαστήριο το έχω αφήσει πια στα άξια χέρια του pgeor.
(next)
[1] Ο πρώτος ήταν ένας Commodore 64 το 1986.
[2] areti.naval.ntua.gr. /admin ήταν ο yvent. Σταμάτησε τη λειτουργία του λίγο μετά που ο yvent πήγε φαντάρος. Οι Ναυπηγοί είχαν πάντα τις καλύτερες επιλογές ονομάτων για hostnames: tostiera, psomiera, komodino, aponos, aporos κ.ο.κ.
[3] Το HPCLA δεν υπάρχει πια.
[4] Παρόλαυτα στο ΕΜΠ τον πρώτο web server τον έχει στήσει ο Παναγιώτης.
[5] Το HomeComing δεν υπάρχει πια
[6] achilles, zvr και άλλα ινδάλματα
[7] Όλοι τους έγιναν καλύτεροι επιστήμονες από εμένα: Ο Μάνος, ο Άλκης, ο Γιάννης, ο Μάριος, ο Βασσίλης, ο Λευτέρης.
[8] Το software γράφτηκε τελικά τέσσερις ώρες πριν την έναρξη της υπηρεσίας.
[9] Το city.irc.gr διέκοψε τη λειτουργία του στα μέσα του 2006.
[10] Δε χρειάζεται αναφορά στα πλήρη ονόματά τους. Είμαι σίγουρος πως όσοι χρειάζεται, τα ξέρουν.
[11] Δεν υπάρχει πια ούτε Microcom ούτε Compaq.
[12] Η λίστα dorkslayers (ORDBS.org) δεν υπάρχει πια.
[13] Προ Napster εποχές. Βέβαια μπορεί να νόμζε κανείς πως κατεβάζει το “Another Brick in the Wall” ενώ αυτό που είχε κατεβάσει να ήταν το /vmunix από το SunOS 4.1.3. Tα γράφω σωστά C.S;
[14] Όχι για λόγους copyright και τέτοια πεζά, αλλά γιατί φυσικά δεν έχω τίποτε άλλο στον κόσμο να κάνω από το να ασχοληθώ με το κατέβασαμα των τραγουδιών (“Στο Internet δε δουλεύεις; Θα μου κατεβάσεις το xyz;”).