Το σκηνικό:

Διάδρομος ιδιωτικού μαιευτηρίου όπου υπάρχουν επισκέπτες, κυρίως συγγενείς που μόλις έχουν βγει από τα δωμάτια γιατί έχει αρχίσει ο θηλασμός. Βασικά περιμένουν να τελειώσουν οι νοσοκόμες το delivery για να συνεχίσουν να βρίσκονται μέσα στο δωμάτιο.

Η πρωταγωνίστρια:

Μία πεθερά που μιλάει πολύ (μα πάρα πολύ) δυνατά. Η νύφη της μόλις έχει εισαχθεί στο δωμάτιο.

Η πλατεία:

Εγώ και μερικοί ακόμα δυστυχείς θεατές της.

– Εγώ δεν εμπιστεύομαι αυτά τα νοσοκομεία. Ξέρεις τι απατεώνες είναι αυτοί; Άσε που είναι χάλια εδώ πέρα: Είναι χαμηλά, αποπνικτικά και μυρίζει άσχημα, από τα φάρμακα, το φαί, δεν ξέρω. Χάλια είναι ρε παιδί μου. Εγώ ήμουν πάντα οπαδός των μικρών κλινικών.

Τα παραπάνω σε ένταση τέτοια ώστε να τα ακούνε και όλες οι λεχώνες του ορόφου. Πάνω που έχω γκαζώσει και θέλω να την ρωτήσω “Τότε γιατί ήρθατε εδώ;” διαπιστώνω πως κανείς από την συνοδεία της δεν ασχολείται μαζί της και …φρενάρω. Επόμενο δείγμα ποιότητας:

– Ποιός θα μείνει σήμερα με τη Χ;
– Α εγώ δεν μπορώ να μείνω, να μείνεις εσύ.

(Χώνουμε και τη συμπεθέρα στα γρήγορα, ε;)

Είσοδος στο δωμάτιο:

– Κοπέλα μου το μωρό που είναι;
– Θα έρθει κυρία μου, είναι κάτω για παρακολούθηση.
– Τι παρακολούθηση, γιατί δε μας τα λες καλά;

Εξηγεί η νοσοκόμα την παρακολούθηση και φεύγει.

– Καλά έκανα και ρώτησα γιατί δεν ξέρεις τι απατεώνες είναι αυτοί!

Φυσικά το ότι μπορεί να ταράξει τις άλλες τρεις λεχώνες του δωματίου, τόσο με την ένταση της φωνής, όσο και με το περιεχόμενο των λόγων της, δεν έχει καμία σημασία για την κυρία.

Bottom line: Όταν κάποιος είναι σε νοσοκομείο, καλό είναι να κρατάει τη γνώμη του για τον εαυτό του. Γιατί κινδυνεύει να βρεθεί με το στήργιμα του ορού στον κώλο.

Update: Σας ευχαριστώ όλους για τις ευχές σας!

Όχι τόσο για τα αθλητικά^1,2,3 (OK και για αυτά), αλλά κυρίως γιατί χάλασε το SmartPhone μου. Μόλις χαλάσει και το PDA δε θα έχω κανένα λόγο για να μη χρησιμοποιώ Filofax. Ήδη χρησιμοποιώ το Moleskine⁴ squared notebook (που είναι ότι καλύτερο για την αποτύπωση ιδεών μετά το Palm IIIx).

[1] ΑΕΚ-Μίλαν 1-0
[2] Εφές Πίλσεν-Ολυμπιακός 95-77
[3] Βαλένθια-Ολυμπιακός 2-0
[4] Five reasons to use a paper TO DO list

Σε μεγάλους κλειστούς δημόσιους χώρους (π.χ. Νοσοκομεία) τα ασανσέρ συνήθως έχουν δύο (2) κουμπιά κλήσης του θαλάμου: Ένα για “επάνω” και ένα για “κάτω”. Επομένως είναι εξαιρετικά ηλίθιο να πατάμε και τα δύο, ειδικά όταν:

1. Τα κομβία κλήσης είναι κατάλληλα σημασμένα με βελάκια που δείχνουν “επάνω” και “κάτω” και
2. Δίπλα από τα κομβία κλήσης υπάρχουν οδηγίες χρήσης στα Ελληνικά¹ που περιγράφουν το προφανές.

Ακόμα πιο ηλίθιο είναι φυσικά μετά το πάτημα και των δύο κομβίων και την είσοδο στο θάλαμο να παραπονιόμαστε επειδή δεν πηγαίνει στην κατεύθυνση που θέλουμε.

[1] – Είναι αξιοσημείωτο πως οι αλλοδαποί δε χρειάζονται έγγραφες οδηγίες χρήσης των κομβίων στη γλώσσα τους