Managing organized complexity

Για να απαντήσει κανείς στο ερώτημα του bizwriter θα έπρεπε να έχει στη διάθεσή του όλο το άρθρο του κ. Κουτούπη και όχι μόνο το απόσπασμα που παρατείθεται.

[ Update: Αυτό που εγώ νόμιζα απόσπασμα από μεγαλύτερο άρθρο, ο bizwriter με βεβαιώνει πως είναι το πλήρες άρθρο. Αυτό ενισχύει τη βεβαιότητά μου για τα τελικά μου συμπεράσματα. ]

Ας διερευνήσουμε όμως το απόσπασμα και μόνο (μια και από όσο μπορώ να καταλάβω το πλήρες άρθρο δεν υπάρχει online):

Δεν πίστεψα ποτέ στην αξία των blogs και των bloggers

Όταν κάποιος ξεκινάει με μια τόσο ισχυρή και αδιαπραγμάτευτη θέση δεν υπάρχει χώρος για έκφραση γνώμης φίλε bizwriter, αλλά ας κάνω μια προσπάθεια:

και πρόσφατες έρευνες τείνουν να με δικαιώσουν.

Δεν υπάρχει ούτε μία αναφορά σε μια πρόσφατη έρευνα. Δεν γνωρίζω εάν υπάρχουν σχετικές παραπομπές στο πλήρες κείμενο, το ίδιο το απόσπασμα όμως δεν οδηγεί σε καμία τέτοια έρευνα. Το γεγονός πως ο αναγνώστης μπορεί να έχει υπόψη του έρευνες που να υποστηρίζουν ή να μάχονται αυτή τη θέση είναι ανεξάρτητο.

Έπρεπε να υπάρχει μια στοιχειώδης αναφορά και όχι ένα νεφελώδες “πρόσφατες έρευνες”. Ποιες πρόσφατες έρευνες; Ώστε να μπορεί ο αναγνώστης να βρει από ποιον, και με ποια μεθοδολογία έγιναν. Διαφορετικά πόσο ποιοτικά καλύτερο είναι αυτό το σχόλιο από τις ραδιοφωνικές εκπομπές που ξεκινάνε μικρά θέματα με το “Σύμφωνα με έρευνες που έκαναν Βρετανοί επιστήμονες…”;

Τι κάνουν οι bloggers; Ανοίγουν μια ιστοσελίδα και γράφουν ό,τι τους κατέβει, από αριστουργήματα (ελάχιστα), έως ανοησίες (κυρίως), λίβελλους και σκουπίδια. . Μα αυτό το κάνουν -από καταβολής ανακάλυψης της γραφής- όλοι οι συγγραφείς και όλοι οι δημοσιογράφοι

Το να γράφει κανείς κοινοτυπίες δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να είναι επιχείρημα τεκμηρίωσης οποιασδήποτε θέσης. Άλλωστε όπως παρατηρεί και ο Bertrand Russell στο “How to become a man o genius“:

You must always denounce in such a way that your reader thinks that it is the other fellow who is being denounced and not himself; in that case he will be impressed by your noble scorn, whereas if he thinks that it is himself that you are denouncing, he will consider that you are guilty of ill-bred peevishness. Carlyle remarked: “The population of England is twenty millions, mostly fools.” Everybody who read this considered himself one of the exceptions, and therefore enjoyed the remark.

Έτσι κι εδώ η θέση του κ. Κουτούπη είναι πως υπάρχουν ελάχιστα αριστουργήματα ενώ τα υπόλοιπα είναι ανοησίες, λίβελλοι και σκουπίδια⁰. Ο κ. Κουτούπης δεν γνωρίζει ίσως πως αυτή η παρατήρηση έχει δεν είναι ιδιαίτερα καινούργια¹:

“The multitude of books is a great evil. There is no limit to this fever for writing; every one must be an author; some out of vanity, to acquire celebrity and raise up a name, others for the sake of mere gain.” —Martin Luther, ~1503 AD.

Οφείλω να του αναγνωρίσω όμως πως διαπιστώνει πως αυτό συμβαίνει “από καταβολής ανακάλυψης της γραφής”. Συνεχίζει ο κ. Κουτούπης:

και μάλιστα επώνυμα κι όχι κάτω από την προστατευτική ασπίδα της ανωνυμίας, που μάλλον δειλία και αμβλυμένη ηθική υποδηλώνει.

Επειδή αναφέρθηκε σε δημοσιογράφους που γράφουν επωνύμως, μπορώ να προσφέρω το αντιπαράδειγμα των ανωνύμων άρθρων στις εφημερίδες; Μπορώ να προσθέσω τη συνοδευτική επιχειρηματολογία “των κύκλων γύρω από τον Χ που ισχυρίζονται ότι Ψ”².

Μήπως επίσης δεν υπάρχουν συγγραφείς που γράφουν με ψευδώνυμο και κανείς (εκτός ίσως από τον εκδότη τους και τον κοντινό τους κύκλο³) δεν γνωρίζει την πραγματική τους ταυτότητα;

Είναι και αυτοί δειλοί και αμβλυμένης ηθικής; Και εάν όχι, ποια είναι η ειδοποιός διαφορά τους από τους bloggers που στοχεύει ο κ. Κουτούπης στη συγκεκριμένη φράση;

Ο κ. Κουτούπης κάνει επίσης την εσφαλμένη υπόθεση της ανωνυμίας του blogger και λειτουργεί με αυτή ως δεδομένο. Είναι ανώνυμος blogger για παράδειγμα ο bizwriter; Όχι⁴. Η πραγματικότητα δείχνει πως υπάρχουν bloggers που είναι ανώνυμοι και θέλουν να παραμείνουν έτσι, άλλοι που υπογράφουν με ένα nickname αυτοπροσδιορισμού αλλά δεν κρύβουν την πραγματική τους ταυτότητα και άλλοι που γράφουν εντελώς επωνύμως.

Προσφέρουν βέβαια προσωπική εκτόνωση και αυτοϊκανοποίηση,

Θέλω να πιστεύω πως η χρήση της λέξης “αυτοϊκανοποίηση” είναι απλά μια ατυχής επιλογή. Διαφορετικά ο κ. Κουτούπης δικαιώνει τους υβριστές του.

μέσα σ’ ένα χαοτικό περιβάλλον ελευθερίας και ασυδοσίας κι αυτό είναι όλο!

Το να μπλέκει κανείς στην ίδια πρόταση τις ένοιες χάος, ελευθερία και ασυδοσία είναι εξαιρετική τακτική για να μπερδέψει κανείς τον αναγνώστη, δε συμφωνείτε; Έτσι μπορεί πιο εύκολα να δεχτεί τις απόψεις του συγγραφέα. Υπάρχει κανείς που να θεωρεί ένα οποιοδήποτε ασύδοτο καθεστώς ταυτόχρονα και ελεύθερο καθεστώς; Υπάρχει έστω ένα τέτοιο παράδειγμα ασύδοτου και όμως ταυτόχρονα ελεύθερου και χαοτικού καθεστώτος; Το ότι μπορεί στο μυαλό του κ. Κουτούπη αυτό να είναι το Internet δεν σημαίνει πως είναι και η πραγματικότητα. Γιατί με την φράση του αυτή δείχνει πλήρη άγνοια των μηχανισμών λειτουργίας και διακυβέρνσης του Internet, το οποίο μάλλον και συγχέει με το περιεχόμενο που είναι προσβάσιμο σε αυτόν μέσω ένος www browser και μόνο⁵.

Και για να απαντήσω τελικά στον bizwriter που ρωτά:

Η δική σας γνώμη ποια είναι;

Η γνώμη μου λοιπόν για την παράθεση που μας δίνεις είναι:

Ο κ. Κουτούπης είναι ένας άνθρωπος που μας συστήνεται ως “Στρατηγικός Δημιουργός και Διαχειριστής Εικόνας”. Είναι επίσης ένας άνθρωπος που κάνει χρόνια αυτή τη δουλειά και πετυχημένα από ότι φαίνεται.
Αρέσκεται στη χρήση κοινοτυπιών για να δημιουργεί εντύπωση χωρίς να καταβάλλει τον κόπο να τις συνοδεύει με στοιχεία ή άλλα επιχειρήματα.
Δείχει να πιστεύει πως κατέχει ένα καθολικό κριτήριο ποιότητας μη υπολογίζοντας πως το σκουπίδι του ενός μπορεί να είναι το διαμάντι του άλλου.
Βιάστηκε να σχολιάσει και να παραιτηθεί του διαλόγου επί του άρθρου του. Η παραίτησή του είναι το τρίτο μόλις σχόλιο στο post του bizwriter και στο οποίο επικαλείται την απουσία επιχειρημάτων ως αιτία των απρεπών χαρακτηρισμών των σχολίων 1 και 2, τη στιγμή που τουλάχιστον όσα φαίνονται στην παράθεσή που μας δίνει ο bizwriter είναι εξίσου αστήρικτα.

Επομένως συμβαίνουν ένα από δύο πράγματα:

Είτε δεν καταλαβαίνει το μέσο και δυσφημεί τη δουλειά του με τον τρόπο που εκφράζεται
Είτε καταλαβαίνει πολύ καλά το μέσο και θέλει να δημιουργήσει ντόρο γύρω από το όνομά του

Και για τους δύο λόγους δεν θα τον ήθελα ποτέ διαχειριστή της εικόνας μου⁶.

(In-Reply-To:)

#include <std/disclaimer.h>

[0] – Δεν είναι η πρώτη φορά που εκφράζεται αυτή η άποψη.
[1] – Blogs: Η ιστορία επαναλαμβάνεται.
[2] – Μα ποιοι και πόσοι είναι αυτοί οι κύκλοι επιτέλους; Θα έπρεπε να έχει γεμίσει ο τόπος από κύκλους!
[3] – Άντε πάλι οι κύκλοι.
[4] – Ο ίδιος ο κ. Κουτούπης στο σχόλιό του απαντά στον bizwriter χρησιμοποιώντας το επώνυμό του.
[5] – The Internet & the WWW.
[6] – Υποθέτωντας πως θα είχα τέτοια ανάγκη.

In part 1 I showed how one can use tcp_wrappers to patch graymilter in order to support dns based whitelists (as opposed to IP based whitelists that it supports by default).

But what if you need something faster than having graymilter open /etc/hosts.allow for every message passed to it in order to decide whether the sending host is whitelisted or not?

Basically you need a strcmp(3) function with a twist. While the strcmp(3) family of functions compare from left to right, you need the opposite:

#ifndef _RIGHT_STRCMP_C_
#define _RIGHT_STRCMP_C_ 1

#include <stdio.h>
#include <stdlib.h>
#include <string.h>

/* Think of this as a rightmost strcmp() */

static int
right_strcmp(char *x, char *y)
{
int xl, yl, l;
char *s;

        xl = strlen(x);
        yl = strlen(y);
        l = xl - yl;

        if (l < 0) {
                return l;
        } else {
                s = x + l;
                return (strncmp(s, y, yl));
        }
}

#endif /* _RIGHT_STRCMP_C_ */

Now you can include the file right_strcmp.c at the top of graymilter.c (remember right_strcmp() is declared as a static function). If you are using graymilter version 1.26 you then scroll down at line 680 and add this snippet of code:

$ diff graymilter.c graymilter.c-
76d75
< #include "right_strcmp.c"
680,692d678
<     if (right_strcmp(connhost, ".example.com") == 0) {
<           syslog(LOG_INFO, "accepting host %s", connhost);
<           return SMFIS_ACCEPT;
<     }
<     if (right_strcmp(connhost, ".example.org") == 0) {
<           syslog(LOG_INFO, "accepting host %s", connhost);
<           return SMFIS_ACCEPT;
<     }
<     if (right_strcmp(connhost, ".example.net") == 0) {
<           syslog(LOG_INFO, "accepting host %s", connhost);
<           return SMFIS_ACCEPT;
<     }
<

Yes, the above example hardcodes the domains into the graymilter executable. One is free to play around and write a simple function that reads a domain list from a file and wraps around right_strcmp() with the help of stdarg(3). That way you only have to write one if statement. This is left as an exercise to the reader.

(part 1) (part 3)