Αποφάσεις

Υπάρχει μια κατηγορία δευτερεουσών αποφάσεων (π.χ. αγορά ενός gadget “που θα μας λύσει τα χέρια”, αγορά ενός βιβλίου που μπορεί και να μη διαβάσουμε ποτέ ή ποιο layout θα έχουν οι moo cards μου) για τις οποίες ο εξωτερικός παρατηρητής θα έλεγε πως σπαταλούσα περισσότερο χρόνο από όσο τους άξιζε. Μερικές φορές άλλωστε το ότι παίρνεις μια απόφαση έχει περισσότερη σημασία και από την ίδια την απόφαση.

Για να μπορέσω να καταπολεμήσω αυτή την αναβλητικότητα σκέφτηκα τον παρακάτω αλγόριθμο: Βρίσκω πόσο αξίζει η ώρα μου (σε σχέση με τις απολλαβές μου) και διαθέτω τον αντίστοιχο χρόνο προς σκέψη. Παράδειγμα: Κάποιος που παίρνει €1056 μικτά (== 22 εργάσιμες x 8 ώρες x €6 / ώρα για να βγαίνουν τα νούμερα) δεν έχει και πολύ νόημα να σκέφτεται πως θα είναι οι κάρτες του από το moo (κόστος περίπου €15) για περισσότερο από 2 ώρες.

Δεν είμαι σίγουρος καν για την πρωτοτυπία / πατρότητα του αλγορίθμου ή την απόδοσή του κατά την εφαρμογή του από άλλους ανθρώπους, εμένα όμως με βοηθάει και θα ήθελα να δω τι σκέφτονται και άλλοι ή πως αντιμετωπίζουν τέτοιες δευτερεύουσες “ανάγκες” για αποφάσεις.

The MIT presentation at DEFCON

It has been discussed in various places over the net that a presentation at DEFCON from three MIT students about vulnerabilities in Boston’s transit fare payment system was canceled by a Federal Court judge’s order. Usually such decisions only serve to widen the audience, so here are the (87) slides of the presentation:

http://www-tech.mit.edu/V128/N30/subway/Defcon_Presentation.pdf

Read more at “The Tech”.

[via cryptography]

pantouflage

Αυτός είναι ένας πολύ ωραίος όρος:

“Συνεπώς οι επιχειρήσεις θεωρούσαν ότι ήταν επωφελής η πρόσληψη των polytechniciens, ως μέσο για να αποκτήσουν ένα φάσμα ισχυρών διασυνδέσεων στο ανώτατο επίπεδο των κρατικών αξιοματούχων. Αυτό το είδος της στρατολόγησης από τις δημόσιες υπηρεσίες (γνωστό ως pantouflage – δηλαδή πέρασμα από τον δημόσιο στον ιδιωτικό τομέα) είχε αξία μόνο για τις μεγάλες εταιρείες που είχαν εθνικής εμβέλειας συμφέροντα.” –Andre Grelon, The training and career structures of engineers in France, 1880-1939*

Επαγγελματικό social networking στο 19ο αιώνα…


[*] – Περιέχεται στο Εκπαίδευση, Τεχνολογία και Βιομηχανικές Επιδόσεις στην Ευρώπη, 1850-1939.

Virtual Box

Virtual Box rules! Ειδικά εάν είσαι compulsive formatter όπως εγώ, δε χρειάζεται να καταστρέφεις το host system. Υπάρχουν άπειρα configurations για επαναλαμβανόμενα installs για να πειραματιστείς στο guest system.

Ώρα να ξαναπαίξω με τα Minix3, Plan9 και Inferno…

Palm-Z Indoor Flyer

Ήθελα να αγοράσω ένα Palm-Z Indoor Flyer από όταν διάβασα για αυτό στο IEEE/Spectrum. Έτσι όταν είδα πως υπήρχε μαγαζί που το φέρνει στην Ελλάδα, το αγόρασα.

Τα κακά:

  • Το μοντέλλο που υπήρχε διαθέσιμο δεν ήταν σαν αυτά στις διαφημιστικές φωτογραφίες. Δεν ξέρω από μοντέλα αεροπλάνων, εάν βρω χρόνο θα ανεβάσω μια φωτογραφία.
  • Παρόλο που προσπάθησα να το κάνω calibrate, δεν γίνεται. Έτσι είναι γενικά αριστερόστροφο με μια τάση για πτώση στις δεξιές στροφές (πρέπει να στρίψει αριστερά για να πάρει ύψος).
  • Το αφρώδες υλικό του είναι λίγο πιο ευπαθές από όσο θα περίμενα. Είμαι στη 4η φόρτιση και ήδη κάνω επιδιορθώσεις με τα ειδικά αυτοκόλλητα.

Τα καλά:

  • Είναι πολύ εύκολο στη χρήση.
  • Είναι φοβερό ηρεμιστικό, ειδικά κάποιες συγκεκριμένες ώρες :)

Για αυτό και μόνο, thumbs up!

Άντε να παίρνει σειρά και το Firefly τώρα…

small talk

Το προηγούμενο post για τη SmallTalk μου ξύπνησε αναμνήσεις:

7700 δραχμές το 1991. Τόσο έκανε το “Smalltalk-80: the language”. Είχα δουλέψει σε μια οικοδομή για να μπορέσω να το αγοράσω. Έπρεπε να το διαβάσω για ένα μάθημα του Ζάχου (άλλοι είχαν να μάθουν για Modula-2, Oberon, Eiffel και άλλα εξωτικά και μόνο ο κουμπάρος μου είχε κάτι πιο συμβατικό: C++).

Ωραίο βιβλίο: Με έβαλε στο τριπάκι των γλωσσών προγραμματισμού για τα καλά. Και καθώς “τα χρόνια εκείνα” ήταν δύσκολο να προλάβει να έχει ένας προπτυχιακός πρόσβαση στα Sun του softlab, όπου και έτρεχε η (γραφική) version του Xerox PARC, έπρεπε να βρω εναλλακτικές. Και η καλύτερη εναλλακτική εκείνη την περίοδο ήταν η Little SmallTalk του Tim Budd.

Ακόμα θυμάμαι τις αφελείς ερωτήσεις που του έστελνα καθώς πολλές κλάσσεις που περιέγραφε το “SmallTalk-80: the language” δεν υποστηρίζονταν από τη δικιά του εκδοχή. Όμως τότε και ψάχνοντας λίγο στα anonymous FTP directories του Budd, έπεσα πάνω σε δύο σημαντικά για εμένα πράγματα: Το βιβλίο του “An Introduction to Object-Oriented Programming” το οποίο δανείστηκα (δε θυμάμαι εάν ήταν σε κάποια από τις βιβλιοθήκες του ΕΜΠ, ή από κάποιο καθηγητή) και το “The Kamin Interpreters in C++”.

Ποιος ήταν ο Kamin; Γιατί οι interpreters του που είχαν τόσο ενδιαφέρον ώστε να τους ξαναγράψει κάποιος σε C++;

O Samuel N. Kamin έχει γράψει το βιβλίο “Programming Languages: An Interpreter-Based Approach” (υπάρχει στη βιβλιοθήκη του ΕΜΠ), στο οποίο υλοποιεί βαθμιαία και χρησιμοποιώντας Pascal, μια σειρά από interpreters: Lisp, APL, Scheme, SASL, CLU, Smalltalk και Prolog (Μετά από χρόνια και ψάχνοντας ξανά για το βιβλίο είδα πως και ο ίδιος ο Kamin έχει κάνει μια υλοποίηση των interpreters του σε C, αλλά αυτή τη στιγμή δε μπορώ να βρω το link Η σελίδα του βιβλίου, η έκδοση σε Pascal και η έκδοση σε C).

Τώρα τον μπαμπά του “Smalltalk-80: the language”, το “Smalltalk-80: the language and its implementation”, τον δίνει δωρεάν (όπως και μερικά άλλα σημαντικά -έστω και με ιστορική μόνο αξία- βιβλία) σε μορφή PDF η ACM. Η Little SmallTalk έχει γίνει ξεχωριστό free software (MIT License) και το βιβλίο του Budd “A Little SmallTalk” είναι επίσης διαθέσιμο σαν PDF.

[more on the ACM Classic Books Series]