Ιστορίες (μη) αναβάθμισης εξοπλισμού στο Δημόσιο

Έχω καιρό να ποστάρω και έγραψα δυο ιστορίες στο facebook, που είναι κρίμα να μείνουν εκεί μέσα. Η πρώτη είναι αυτή εδώ:

Από το 1997 έως και μετά το 2014 (δεν θυμάμαι ως πότε επειδή τότε αποχώρησα) ένα κρίσιμο σύστημα στο ΤΕΕ έτρεχε σε ένα Sun Ultra Enterprise 3000. Στο μεταξύ η Sun δεν υπήρχε πια, η Oracle δεν ενδιαφερόταν και ο ανάδοχος του software ζήταγε την μάνα του και τον πατέρα του για να κάνει μετάβαση σε νέο σύστημα.

Οπότε πορευόμασταν με ότι είχαμε μέχρι είτε να πεθάνει, είτε να προλάβουμε να βρούμε πόρους για αντικατάσταση.

Δυο φορές κόντεψε να πεθάνει. Μετά από ένα αναγκαστικό reboot (ναι το μηχάνημα πρακτικά επανεκκινούνταν μόνο αν υπήρχε πρόβλημα με το ρεύμα) αρνιόταν να εκκινήσει. Είχε 4 επεξεργαστές σε κάρτες των δύο. Ευτυχώς σε έναν τεχνικό από μια εταιρία που είχε ακόμα expertise σε αυτά τα μηχανήματα έκοψε να βγάλουμε την μια κάρτα και να δοκιμάσουμε και πήρε μπρος. Πρέπει να αποσύρθηκε κάποια στιγμή το 2016 με δύο επεξεργαστές, σωστά George Kotsolis?

Και μια φορά ακόμα έσκασε ένας δίσκος σε ένα Ultra 1 βοηθητικό στις λειτουργίες του παραπάνω μηχανήματος και ευτυχώς (α) υπήρχε δίσκος να αντικατασταθεί και (β) δούλεψε το restore που πήρε δύο μέρες. Στο μεσοδιάστημα έμαθα περισσότερα από όσα ήθελα να ξέρω για το πως θα μπορούσε να γίνει emulation UltraSparc σε amd64 (υπήρχε software που έδινε η Sun και ένα μήνα πριν η Oracle το είχε καταργήσει, αλλά είχαμε κάπου τα ISO από επαγγελματική περιέργεια), που ήταν το plan b.

Θυμήθηκα την ιστορία από μια συζήτηση με τον Διομήδη Σπινέλλη. Οι φωτογραφίες είναι του Ντίνου Σ.

Αύριο η επόμενη ιστορία