“Why is it that every time I struggle with a tough problem, I turn away from my sophisticated software tools and grab a plain sheet of paper?” –dds, On Paper.
Μου αρέσει να γράφω σε χαρτί. Με μολύβι. Θα μπορούσε να πει κανείς πως έχω μια mini συλλογή κιόλας: H γυναίκα μου μου έκανε δώρο ένα “Trio metal multifunction pen“, ενώ ο κουμπάρος μου μου “κόλλησε” το “Castell perfect pencil“. Δυστυχώς σε ένα ταξίδι στην Εσθονία έχασα το καπάκι του “Trio metal”. Προσπάθησα να βρω ανταλλακτικό. Μετά από τρία καταστήματα, τηλεφωνήματα και μερικές μέρες αναμονής ήρθε ή απάντηση:
“Πρέπει να το δώσουμε στην αντιπροσωπεία, να το στείλει στη Γερμανία ως χαλασμένο και να περιμένουμε ένα μήνα για επισκευή ή αντικατάσταση!”
Μα να σταλεί στη Γερμανία για ένα καπάκι; Και τη στιγμή μάλλιστα που στις ΗΠΑ η αντίστοιχη αντιπροσωπεία το πουλάει online για $6 και το στέλνει ταχυδρομικά; Δυστυχώς όχι εκτός ΗΠΑ.
|
Ευτυχώς που υπάρχουν και οι φίλοι και μπορούν και μας εξυπηρετούν. Μάνο ευχαριστώ! |
__
Ο Vaggelis για τα μηχανικά μολύβια: Engineering των 2 ευρώ.
One thought on “spare parts (a Faber-Castell story)”