(Ο αγώνας με τη Μάλτα δεν έχει αρχίσει ακόμα)
Σήκω και φύγε και άσε μας στη μιζέρια μας:
- Η ομάδα δεν περπατάει και δεν κάνεις αλλαγές. Σε βρίζουμε.
- Η ομάδα παίζει με τη Μάλτα και κάνεις αλλαγές. Πάλι σε βρίζουμε και μάλλιστα πριν αρχίσει ο αγώνας.
Ρε καραγκιόζηδες του δημόσιου βήματος, αν δεν κάνει “σαρωτικές αλλαγές” σε αγώνα με τη Μάλτα, πότε θα τις κάνει;
Σήκω και φύγε και άσε μας στη μιζέρια μας. Ούτε κριτική που να μην είναι μίζερη δεν μπορούμε να σου ασκήσουμε. Κορώνα κερδίζουμε, γράμματα χάνεις. Από τη γωνιά που θα μας κοιτάς (άμα φύγεις) θα γελάς πολύ.
Υ.Γ.: Είναι εκπληκτικό πόσο δίκιο έχει μερικές φορές ο Αλέφαντος όταν αναφέρεται στο Δελφινάριο.
Managing organized complexity 
Σωστά τα λες, Γιώργο.
άμα δεν τον φάνε τον Γερμανό, δεν θα ησυχάσουν…
άμα δεν τον φάνε τον Γερμανό, δεν θα ησυχάσουν…
Και να γυρίσουν στους πετυχημένους αστέρες του παγκοσμίου ποδοσφαίρου. Ξέρεις: Γεωργιάδης, Αρχοντίδης, Παπαποστόλου, Δανιήλ (ακόμα και Πολυχρονίου).
(Ο Δανιήλ πρέπει τώρα να είναι 70 χρόνια μπροστά)
έτσι έχουν μάθει, εκεί θέλουν να επιστρέψουν.
να τρώνε τις σφαλιάρες την μία μετά την άλλη και αν τύχει και πάρουν κανένα 0-0, όπως τότε με την Αγγλία επί Αρχοντίδη, να μπαίνει ο κόουτς μέσα στο γήπεδο και να αγκαλιάζει και να φιλάει από τους παίκτες του μέχρι τα δοκάρια και τα σημαιάκια του κόρνερ.
Το μόνο καλό στην τηλεοπτική βραδιά ήταν ότι είχαν για καλεσμένους Αλεξανδρή και Τσιάρτα, που και μπάλα γνωρίζουν, και να μιλάνε ξέρουν και δεν κωλώνουν να πουν τα πράγματα με το όνομά τους. Είναι πάντως εντυπωσιακό πως τα δελτία ειδήσεων των ημερών μας ούτε σοβαρή συζήτηση για ποδόσφαιρο δε μπορούν να κάνουν. Γιατί για πολιτική είναι ακατάλληλα εδώ και χρόνια…
Εντάξει, υπάρχει σκοπιμότητα στα λεγόμενα κάποιων παρατρεχάμενων της ΕΠΟ. Αλλά, αν μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει αν ένας σοβαρός *προπονητής* θα ξεκίναγε σε αγώνα:
α) επιθετικό που είναι τραυματίας, δεν έχει γενικώς καλή σχέση με τα δίχτυα και το παιχνίδι του είναι μονοσήμαντο-τραγικά προβλέψιμο-αναγκάζει όλη την ομάδα να παίζει σαν #$^%#$#@
β) ακραίο αμυντικό που θα έπρεπε να φοράει φανέλα “ανοίξαμε και σας περιμένουμε”
γ) μέσο και μεσοεπιθετικό που δεν διανύουν και την καλύτερη περίοδό τους
Και όλα αυτά, ενώ ο αντίπαλος σε ξέρει μέσα-έξω, το φωνάζει πως θα παίξει 4-5-1 και έχεις παίκτες για να παίξεις π.χ. 3-4-3. Να με συγχωρεί ο Αλέφας και ο Τσακ Νόρις μαζί, αλλά αυτό δείχνει:
– τρικυμία εν κρανίω
ή
– αλτσχάιμερ
ή
– προκλητικότητα, για να δεις μέχρι πότε μπορείς να είσαι κωλόφαρδος, χωρίς να αντιλαμβάνεσαι ποιος είσαι και τι κάνεις
Δυστυχώς, ο Ότο πλέον απέκτησε καφενειακή συμπεριφορά -του στυλ “έλα μωρέ, θα περάσουμε, κι αν δεν περάσουμε, δεν έγινε τίποτα”. Όποιος διατηρεί ψήγματα ανταγωνιστικότητας μέσα του (χωρίς να καγκουρίζει ή να καφρίζει), βιδώνεται λιγουλάκι.
Υ.Γ.: τα γκολ που έφαγε χτες ο Νορβηγός τερματοφύλακας, είναι τόσο απίστευτα, που αναρρωτιέμαι αν υπάρχει κάποια νόσος τερματοφυλάκων (όπως αυτή των δυτών)…
@Κωνσταντίνος:
(Είμαι προπονητής κερκίδας χρόνια τώρα)
Με τον Ρεχάγκελ υπάρχουν μερικά constraints που τα ξέραμε από την πρώτη ημέρα. Όπως το ότι είναι ξεροκέφαλος σε βαθμό που να επηρεάζει τις αποφάσεις του.
Δεύτερον, δεν συμπεριφέρεται σαν Εθνικός Προπονητής, αλλά σαν προπονητής συλλόγου. Έχει επιλέξει 23 παίχτες (συν κανα δυο άμα δεν μπορεί να κάνει αλλιώς) και δουλεύει με αυτούς και μόνο, ακριβώς σαν να ήταν σε σύλλογο σε περίοδο που δεν κάνει μεταγραφές.
Τρίτον, δεν κάνει μεταγραφές :)
Τέταρτον στηρίζει τους παίχτες του ως εκεί που δεν παίρνει και περιμένει να τον στηρίζουν και αυτοί.
Οπότε με βάση αυτά σου απαντάω στα ερωτήματά σου:
α) Φυσικά και θα ξεκίναγε με το Χαριστέα (και αν τον έπαιρνε και με τον Βρύζα ακόμα)[*].
β) Φυσικά και θα ξεκίναγε με το Φύσσα γιατί περιμένει να παίξει ο Βενετίδης μπάλα για να τον παίρνει για αλλαγή.
γ) Φυσικά και θα παίξει με το Γιαννακόπουλο, γιατί είναι ο πιο γνωστός ποδοσφαιριστής έξω και “κρατάει” παίχτες (όπως έβαλε και το Νικολαϊδη στο Euro ενώ δε μπορούσε να πάρει τα πόδια του).
Δεν έχει καφενειακή συμπεριφορά, είναι απλά “my way or the hiway”. Δεν είναι προκλητικά αυτά, αυτό το πακέτο αγοράσαμε από όταν ήρθε, δεν μπορούμε να παραπονιόμαστε για κάτι που ξέραμε πως θα είναι.
[*] Και σαν προπονητής της κερκίδας, θα προτιμούσα κεντρικό αμυντικό δίδυμο τον Κυργιάκο με τον Λαμπριάκο (ναι!) ή να δώσει ακόμα μια ευκαιρία στον Ταβλαρίδη.
Ναι, όλα αυτά τα ξέρω (δυστυχώς). Αλλά, υπάρχει ένα όριο, όπου σταματάμε να μιλάμε για ξεροκεφαλιά και χρησιμοποιούμε το γνωστό προαιώνιο χαρακτηρισμό :)
Υπάρχει η σχολή Καρπετόπουλου, που λέει “αυτός ήταν πάντα, δεχτείτε το”, ενώ ο εκφραστής της παραδοσιακά έχει άλλο στόχο (μαντέψτε).
Το χαρακτηρισμό “καφενειακή συμπεριφορά”, τον χρησιμοποίησα γιατί φαίνεται να έχει αλλάξει αρκετά. Τον πρώτο καιρό που ήρθε (ναι, τότε που τον έβριζαν πάλι), είχε περισσότερη ενεργητικότητα-διάθεση. Με αυτό, δεν εννοώ ένα υβρίδιο Αλέφα-Κούγια. Στην υγεία του, μου φαίνεται μια χαρά, οπότε κάτι άλλο παίζει. Παλιότερα, ακόμη και σε παιχνίδια που ήμασταν ΓΤΔΚ*, είχε μια διαφορετική συμπεριφορά (πριν-κατά τη διάρκεια-μετά). Εντάξει, να είναι 1.000 φορές ξεροκέφαλος, αλλά τελευταία δείχνει σαν να παίζει μπριτζ στον “Μαύρο Γάτο”, όχι ποδόσφαιρο (ουγκ)!
Όσο για τους παίκτες που συζητάμε:
α) οι πρώτοι δύο, είναι ανάξιοι σχολιασμού
β) ως ομόθρησκος, δεν μου είναι εύκολο να εκφράζομαι αρνητικά για το Στέλιο, αλλά σκέψου πως αυτό που αναφέρεις σαν -αλλοτινό- πλεονέκτημα, είναι τώρα μεγάλο μειονέκτημα -και επιπλέον, είναι ντεφορμέ του κερατά
Συμπερασματικά, σαν επίτιμος εκλέκτορας του καναπέ, ξαναματαεπιμένω πως έπαιξε λάθος σύστημα, με λάθος παίκτες, στο ματς με τους γείτονες.
Υ.Γ.: διαστροφικό το δίδυμο Κυργιάκου-Λαμπριάκου, αν και ο πρώτος εξευγενίστηκε ;)
* για το γάιδαρο καβάλα
Ως μέγας καναπεδοπροπονητής με διδακτορικό σε κάτι από κερκίδα, να τοποθετηθώ κι εγώ.
Κάπου διάβασα τις τελευταίες μέρες το εξής και συμφωνώ απολύτως. Η εθνική ομάδα, δεν είναι Ολυμπιακός, ούτε ΠΑΟ, ούτε ΑΕΚ. Δηλαδή οι παίκτες δεν είναι 5 ημέρες την εβδομάδα μαζί, ούτε παίζουν μαζί κάθε Τετάρτη – Κυριακή. Οπότε δεν είναι δυνατόν σε κάθε συγκέντρωση να αντικαθιστάνται καμιά 10αριά ποδοσφαιριστές επειδή τυχαίνει την ίδια περίοδο κάποιοι άλλοι να είναι σε φόρμα. Πρέπει να υπάρχει ένας βασικός κορμός 20αδας και να πλαισιώνεται από 1-2 ποδοσφαιριστές που όχι θα είναι απλά σε φόρμα, αλλά θα βγάζουν μάτια. Γιατί αν κάθε φορά που ο Στολτίδης πετάει, ο Ζήκος απογειώνεται, ο Παπασταθόπουλος είναι κορυφαίος, ο Καστίγιο γίνεται έλληνας και ο Αραμπατζής κάνει χατ-τρικ να τους καλούσε στην εθνική, δεν θα είχε κάνει ομάδα, αλλά καφενείο. Ξεροκέφαλος ο Γερμανός όντως, αλλά τα αποτελέσματα τον δικαιώνουν.
“Γιατί αν κάθε φορά […] τους καλούσε στην εθνική, δεν θα είχε κάνει ομάδα, αλλά καφενείο.”
Μα πρακτικά για αυτό πήρε το Euro. Γιατί είχε ομάδα εκεί που οι άλλοι είχαν μονάδες. Η ομάδα αν πάσχει σε κάτι, αυτό είναι πως επειδή έχει πέσει η απόδοση του Σεϊταρίδη (και δεν υπάρχει αριστερός μπακ) δεν μπορεί να παίζει 5-3-2 με fullback. Εάν ήμουν στη θέση του, θα ζήταγα από το Λεμονή να βάζει τον Τοροσίδη αριστερό μπακ για να μάθει τη θέση (και θα άναβα ένα κεράκι για να έχω και τον Πατσατζόγλου για αλλαγή του Γιούρκα).
Στη δε άποψή μου για το Λαμπριάκο εμμένω και για την ομάδα μου και ας έχει πάει 30+. Παίζει φορ καλύτερα από το βέλος και κεντρικός αμυντικός[*] καλύτερα από αυτούς που έχουμε.
[*] Όλοι έχουν ανάγκη έναν Paolo Montero
Εν μέρει σωστά αυτά περί κορμού και Euro (αν και υπήρχε κούραση από μεριάς των σημαντικών παικτών άλλων ομάδων, που έπαιζαν περισσότερο όλη τη χρονιά). Αλλά, να είναι κορμός, όχι όλον. Δεν είναι δυνατόν π.χ. να ψάχνουν όλοι το κεφάλι του -τραυματία και γενικώς μέτριου στην *καλύτερη* περίπτωση- Χαριστέα.
Το Λαμπριάκο τον φοβάμαι για παιχνίδια εκτός ελληνικού πρωταθλήματος. Είναι άτσαλος και αρκετά καρτοβόρος (sic). Βέβαια, το στοιχείο της μπρουταλιτέ, μπορεί να συγκινήσει μια μερίδα διαιτητών.
Και μη μου πειράζετε την Κόμπρα του Εκουαδόρ. Ούτε ο Τσακ Νόρις δεν το τόλμησε. :)