Αντίο

Σήμερα που όλοι αποχαιρετούν τον Μπόμπαν Γιάνκοβιτς, εγώ θα χαιρετήσω εσένα.

Πρέπει να ήσουν ο τρίτος άνθρωπος που γνώρισα στη σχολή. Φίλοι γίναμε αμέσως, άσχετα αν δεν βγαίναμε βόλτες μαζί. Άλλωστε η λέξη φίλος είναι δύσκολη (και δε συνδέεται πάντα με τη διασκέδαση). Για δέκα χρόνια ήμασταν σε διπλανά εργαστήρια (και ταυτόχρονα δουλεύαμε μαζί είτε στο NOC, είτε στο ΤΕΕ). Δεν υπήρξε ποτέ περίπτωση να αφήσεις κάτι ημιτελές, γιατί έφυγες λοιπόν;

Τελευταία φορά που σε είδα ήταν στο γάμο μου. Τελευταία φορά μιλήσαμε στη γιορτή σου. Τώρα το μόνο που έχει μείνει είναι το SMS που μου έστειλες πριν μια εβδομάδα.

Συγνώμη που δεν ήρθα να σε δω.

Αντίο φίλε Δημήτρη.