Λίγο καιρό αφότου κάποιες από τις προτάσεις της "επιτροπής σοφών" (για την Παιδεία – μου φαίνεται πως έχουμε πολλές σοφές επιτροπές) έφτασε σπίτι το τεύχος Μαΐου του 2006 του IEEE/Spectrum. Και το μάτι μου πέφτει αμέσως σε ένα άρθρο με τίτλο "The Olin Experiment". Πραγματικά πίστευα πως επρόκειτο για κάποιο πείραμα Η/Μ ή κάτι τέτοιο, σίγουρα όμως δε περίμενα πως πρόκειται για ένα εκπαιδευτικό πείραμα. Και τη στιγμή που οι δικοί μας "σοφοί" προτείνουν ως βελτιώσεις τις διαγραφές των "αιωνίων φοιτητών" (γιατί τι ενοχλούν αλήθεια;) ή τη μη μονιμότητα (tenure) όλων των βαθμίδων πριν τον Καθηγητή (ποια συγκεκριμένη κατηγορία Καθηγητών μπορεί να εξυπηρετεί κάτι τέτοιο;) αυτοί που βλέπουν πως το επίπεδό τους πέφτει, ούτε "εντατικοποιούν", ούτε διαγράφουν, αλλά δοκιμάζουν. Και να το γιατί:
"Engineering is fun, engineering is creative," he says, "but we have this kind of boot-camp model of engineering education: if you manage to get through the first two years, then we'll let you do some engineering."
Και πράγματι τουλάχιστον για τους Ηλεκτρολόγους Μηχανικούς του 1990 στο ΕΜΠ έτσι ήταν. Περάσαμε δυο χρόνια αγωνιζόμενοι με μαθηματικά και φυσικές διδασκόμενοι με τρόπο που δεν αφοροούσε Μηχανικούς (αλλά Μαθηματικούς και Φυσικούς). Πολύς κόσμος απογοητεύτηκε τα δυο πρώτα χρόνια και δεν είναι τυχαίο πως οι περισσότεροι που στο τέλος της φοίτησης χρωστούσαν μαθήματα, χρώσταγαν κυρίως από τα δύο πρώτα χρόνια. Είναι δυνατό να πρέπει να διδαχτώ το φαινόμενο Hall πέντε φορές; Να πρέπει να υπάρξουν 1000+ άτομα τα οποία χρώσταγαν Φυσική 4 (Κβαντική) για να υποψιαστούν ότι κάτι δε πάει καλά με την εξέταση -και όχι τη διδασκαλία- και τελικά να "φύγει" ο κόσμος με εύκολα θέματα; Να πρέπει να ξέρω να αναγνωρίζω όλες τις μορφές των διαφορικών εξισώσεων και να μαθαίνω το μετασχηματισμό Laplace στο τέλος του εξαμήνου (ενώ ταυτόχρονα μου τον έχει διδάξει Ηλεκτρολόγος Καθηγητής στην αρχή του εξαμήνου, γιατί αλλιώς δε θα μπορούσα να μάθω ηλεκτρικά κυκλώματα);
"Με άλλα όνειρα μπήκα στο Πολυτεχνείο", λέει ένας εξαιρετικός συνάδελφος αυτή την ώρα που συζητάμε για το Olin, "και με απογοήτευσε πολύ" (δε ξέρει ότι γράφω τώρα στο blog). Και μιλάμε για άνθρωπο που μόλις πήρε το Διδακτορικό του (15 χρόνια στο Ίδρυμα, όχι αστεία).
Δείτε και ένα ωραίο θεατρικό έργο: "The Olin College Curriculum" [.doc document]
Έχει δοθεί απάντηση από επίσημα χείλη για πιο λόγο δεν θέλουν τους “αιώνιους φοιτητές”; Όπως και εσύ, δεν κατανοώ τον λόγο της διαγραφής τους από την σχολή.